บทที่ 42Chapter 42
โยบยอมจำนนต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าJob Submits Himself to the LORD
องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงตำหนิเหล่าสหายของโยบThe LORD Rebukes Job’s Friends
7หลังจากองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสถ้อยคำเหล่านี้แก่โยบแล้ว องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสแก่เอลีฟัสชาวเทมานว่า ‘เราพิโรธต่อเจ้าและสหายทั้งสองของเจ้า เพราะเจ้าไม่ได้พูดถึงเราอย่างถูกต้องเหมือนโยบผู้รับใช้ของเรา 8บัดนี้ จงเอาวัวผู้เจ็ดตัวและแกะผู้เจ็ดตัวไปหาโยบผู้รับใช้ของเรา แล้วถวายเครื่องเผาบูชาสำหรับตัวพวกเจ้า และโยบผู้รับใช้ของเราจะอธิษฐานเผื่อพวกเจ้า เพราะเราจะยอมรับคำอธิษฐานของเขา และจะไม่ลงโทษพวกเจ้าตามความเขลาของพวกเจ้า เพราะพวกเจ้าไม่ได้พูดถึงเราอย่างถูกต้องเหมือนโยบผู้รับใช้ของเรา’
9ดังนั้น เอลีฟัสชาวเทมาน บิลดัดชาวชูอาห์ และโศฟาร์ชาวนาอามาห์จึงไปกระทำตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชา และองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงรับคำอธิษฐานของโยบ
องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงอวยพรโยบThe LORD Blesses Job
10หลังจากโยบได้อธิษฐานเผื่อสหายของเขาแล้ว องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงให้โยบกลับสู่สภาพรุ่งเรืองดังเดิม และองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเพิ่มทรัพย์สมบัติทั้งสิ้นของโยบเป็นสองเท่าของเดิม 11แล้วบรรดาพี่น้องชายหญิงของเขา และทุกคนที่เคยรู้จักเขามาก่อน ก็มาหาเขาและรับประทานอาหารกับเขาในบ้านของเขา พวกเขาปลอบโยนและให้กำลังใจเขาในเรื่องภัยพิบัติทั้งสิ้นที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงนำมาเหนือเขา และแต่ละคนก็ให้เงินแก่เขาคนละแผ่นและแหวนทองคนละวง
12องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงอวยพรบั้นปลายชีวิตของโยบยิ่งกว่าตอนต้น เขามีแกะหนึ่งหมื่นสี่พันตัว อูฐหกพันตัว วัวหนึ่งพันคู่ และลาตัวเมียหนึ่งพันตัว 13เขามีบุตรชายเจ็ดคนและบุตรสาวสามคน 14เขาตั้งชื่อบุตรสาวคนแรกว่าเยมีมาห์ คนที่สองชื่อเคซียาห์ และคนที่สามชื่อเคเรนหัปปุค 15ในแผ่นดินทั้งสิ้นไม่มีหญิงใดงดงามเท่าบุตรสาวของโยบ และบิดาของพวกนางก็ให้มรดกแก่พวกนางร่วมกับพี่น้องชายของพวกนาง
16หลังจากนั้น โยบมีชีวิตอยู่อีกหนึ่งร้อยสี่สิบปี และได้เห็นลูกหลานของเขาสี่ชั่วอายุคน 17แล้วโยบก็สิ้นชีวิตเมื่อชราและอิ่มด้วยวันเวลา
โยบยอมจำนนต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าJob Submits Himself to the LORD
1แล้วโยบทูลตอบองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า
2‘ข้าพระองค์ทราบว่าพระองค์ทรงกระทำทุกสิ่งได้ และไม่มีแผนการใดของพระองค์ที่จะถูกขัดขวางได้
3พระองค์ตรัสว่า ‘นี่ใครหนอที่บดบังแผนการของเราด้วยถ้อยคำที่ปราศจากความรู้’ แท้จริง ข้าพระองค์พูดถึงสิ่งที่ข้าพระองค์ไม่เข้าใจ สิ่งมหัศจรรย์ที่เกินกว่าข้าพระองค์จะหยั่งรู้
4พระองค์ตรัสว่า ‘จงฟังเถิด แล้วเราจะพูด เราจะถามเจ้า และเจ้าจงบอกเรา’
5หูของข้าพระองค์เคยได้ยินถึงพระองค์ แต่บัดนี้ตาของข้าพระองค์ได้เห็นพระองค์แล้ว
6เพราะฉะนั้น ข้าพระองค์จึงเกลียดตนเอง และกลับใจในผงคลีและขี้เถ้า’
องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงตำหนิเหล่าสหายของโยบThe LORD Rebukes Job’s Friends
7หลังจากองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสถ้อยคำเหล่านี้แก่โยบแล้ว องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสแก่เอลีฟัสชาวเทมานว่า ‘เราพิโรธต่อเจ้าและสหายทั้งสองของเจ้า เพราะเจ้าไม่ได้พูดถึงเราอย่างถูกต้องเหมือนโยบผู้รับใช้ของเรา
8บัดนี้ จงเอาวัวผู้เจ็ดตัวและแกะผู้เจ็ดตัวไปหาโยบผู้รับใช้ของเรา แล้วถวายเครื่องเผาบูชาสำหรับตัวพวกเจ้า และโยบผู้รับใช้ของเราจะอธิษฐานเผื่อพวกเจ้า เพราะเราจะยอมรับคำอธิษฐานของเขา และจะไม่ลงโทษพวกเจ้าตามความเขลาของพวกเจ้า เพราะพวกเจ้าไม่ได้พูดถึงเราอย่างถูกต้องเหมือนโยบผู้รับใช้ของเรา’
9ดังนั้น เอลีฟัสชาวเทมาน บิลดัดชาวชูอาห์ และโศฟาร์ชาวนาอามาห์จึงไปกระทำตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชา และองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงรับคำอธิษฐานของโยบ
องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงอวยพรโยบThe LORD Blesses Job
10หลังจากโยบได้อธิษฐานเผื่อสหายของเขาแล้ว องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงให้โยบกลับสู่สภาพรุ่งเรืองดังเดิม และองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเพิ่มทรัพย์สมบัติทั้งสิ้นของโยบเป็นสองเท่าของเดิม
11แล้วบรรดาพี่น้องชายหญิงของเขา และทุกคนที่เคยรู้จักเขามาก่อน ก็มาหาเขาและรับประทานอาหารกับเขาในบ้านของเขา พวกเขาปลอบโยนและให้กำลังใจเขาในเรื่องภัยพิบัติทั้งสิ้นที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงนำมาเหนือเขา และแต่ละคนก็ให้เงินแก่เขาคนละแผ่นและแหวนทองคนละวง
12องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงอวยพรบั้นปลายชีวิตของโยบยิ่งกว่าตอนต้น เขามีแกะหนึ่งหมื่นสี่พันตัว อูฐหกพันตัว วัวหนึ่งพันคู่ และลาตัวเมียหนึ่งพันตัว
13เขามีบุตรชายเจ็ดคนและบุตรสาวสามคน
14เขาตั้งชื่อบุตรสาวคนแรกว่าเยมีมาห์ คนที่สองชื่อเคซียาห์ และคนที่สามชื่อเคเรนหัปปุค
15ในแผ่นดินทั้งสิ้นไม่มีหญิงใดงดงามเท่าบุตรสาวของโยบ และบิดาของพวกนางก็ให้มรดกแก่พวกนางร่วมกับพี่น้องชายของพวกนาง
16หลังจากนั้น โยบมีชีวิตอยู่อีกหนึ่งร้อยสี่สิบปี และได้เห็นลูกหลานของเขาสี่ชั่วอายุคน
17แล้วโยบก็สิ้นชีวิตเมื่อชราและอิ่มด้วยวันเวลา
หมายเหตุบริบทเป็นคำอธิบายเชิงบรรณาธิการ ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของเนื้อความพระคัมภีร์Context notes are editorial commentary — not part of the biblical text.