โยบ 41 · Eremos Thai Bible

1‘ดูเถิด ความหวังที่จะปราบมันนั้นเป็นเท็จ เพียงแค่เห็นมันก็ถึงกับครั่นคร้ามมิใช่หรือ 2ไม่มีใครดุร้ายพอจะปลุกมันให้ตื่น แล้วใครเล่าจะยืนต่อหน้าเราได้ 3ใครเล่าได้ให้สิ่งใดแก่เราก่อน ที่เราจะต้องตอบแทนเขา ทุกสิ่งภายใต้ฟ้าสวรรค์ล้วนเป็นของเรา 4เราจะไม่นิ่งเงียบเรื่องอวัยวะของมัน เรื่องพละกำลังและรูปร่างอันสง่างามของมัน 5ใครจะถลกเสื้อชั้นนอกของมันออกได้ ใครจะเข้าใกล้มันพร้อมบังเหียนได้ 6ใครจะอ้าขากรรไกรของมันได้ ฟันของมันที่เรียงรายอยู่นั้นน่าสะพรึงกลัว 7เกล็ดที่เรียงเป็นแถวคือความภาคภูมิของมัน ปิดสนิทแน่นหนาดุจตราประทับ 8เกล็ดแต่ละแผ่นอยู่ชิดกันจนไม่มีอากาศผ่านเข้าไปได้ 9มันเกาะเกี่ยวกันและกัน ยึดติดแน่นจนแยกออกจากกันไม่ได้ 10เมื่อมันจาม แสงก็วาบออกมา และดวงตาของมันก็ดุจแสงอรุณรุ่ง 11คบเพลิงพุ่งออกจากปากของมัน ประกายไฟกระเด็นออกมา 12ควันพวยพุ่งออกจากรูจมูกของมัน ดุจหม้อที่เดือดพล่านบนกองอ้อที่ลุกไหม้ 13ลมหายใจของมันจุดถ่านให้ลุกโชน และเปลวไฟพุ่งออกจากปากของมัน 14พละกำลังสถิตอยู่ที่คอของมัน และความหวาดกลัวกระโจนนำหน้ามันไป 15ชั้นเนื้อของมันประสานกันแน่น แข็งแกร่งและไม่หวั่นไหว 16อกของมันแข็งดุจหิน แข็งดุจหินโม่แผ่นล่าง 17เมื่อมันลุกขึ้น ผู้มีกำลังก็หวาดกลัว พวกเขาถอยหนีเพราะการตะกุยตะกายของมัน 18ดาบที่ฟันมันก็ไม่ระคายเคือง ทั้งหอก ลูกดอก หรือลูกศรก็ไม่อาจทำอันตรายมันได้ 19มันถือว่าเหล็กเป็นเพียงฟาง และทองสัมฤทธิ์เป็นเพียงไม้ผุ 20ลูกศรไม่อาจทำให้มันหนีไป ก้อนหินจากสลิงก็กลายเป็นเพียงแกลบสำหรับมัน 21กระบองก็ถือเป็นเพียงฟาง และมันหัวเราะเยาะเสียงทวนที่พุ่งมา 22ใต้ท้องของมันคมดุจเศษหม้อแตก มันลากผ่านโคลนดุจเลื่อนนวดข้าว 23มันทำให้ห้วงลึกเดือดพล่านดุจหม้อต้ม และทำให้ทะเลปั่นป่วนดุจหม้อน้ำมันหอม 24มันทิ้งรอยทางที่ส่องประกายไว้ข้างหลัง จนดูราวกับว่าห้วงลึกมีผมหงอก 25ไม่มีสิ่งใดบนแผ่นดินโลกเทียบเท่ามันได้ มันเป็นสัตว์ที่ปราศจากความกลัว 26มันมองดูทุกสิ่งที่สูงส่งด้วยความเย้ยหยัน มันเป็นราชาเหนือบรรดาสัตว์ที่หยิ่งผยองทั้งปวง’

บทที่ 41