ฤทธานุภาพขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่ทรงสำแดงในเลวีอาธานThe LORD’s Power Shown in Leviathan
1เจ้าจะลากเลวีอาธานขึ้นมาด้วยเบ็ด หรือมัดลิ้นของมันด้วยเชือกได้หรือ
2เจ้าจะเอาเชือกร้อยจมูกของมัน หรือเอาขอเกี่ยวขากรรไกรของมันได้หรือ
3มันจะวิงวอนขอความเมตตาจากเจ้า หรือพูดกับเจ้าอย่างอ่อนหวานหรือ
4มันจะทำพันธสัญญากับเจ้า ให้เจ้ารับมันเป็นทาสตลอดไปหรือ
5เจ้าจะเล่นกับมันเหมือนเล่นกับนก หรือผูกมันไว้ให้สาวใช้ของเจ้าได้หรือ
6พวกพ่อค้าจะต่อรองซื้อมัน หรือแบ่งมันในหมู่พ่อค้าวาณิชหรือ
7เจ้าจะเอาฉมวกแทงเต็มหนังของมัน หรือเอาหลาวแทงปลาเสียบหัวของมันได้หรือ
8หากเจ้าวางมือลงบนมัน เจ้าจะจดจำการต่อสู้นั้นและจะไม่ทำอีกเลย
9‘ดูเถิด ความหวังที่จะปราบมันนั้นเป็นเท็จ เพียงแค่เห็นมันก็ถึงกับครั่นคร้ามมิใช่หรือ
10ไม่มีใครดุร้ายพอจะปลุกมันให้ตื่น แล้วใครเล่าจะยืนต่อหน้าเราได้
11ใครเล่าได้ให้สิ่งใดแก่เราก่อน ที่เราจะต้องตอบแทนเขา ทุกสิ่งภายใต้ฟ้าสวรรค์ล้วนเป็นของเรา
12เราจะไม่นิ่งเงียบเรื่องอวัยวะของมัน เรื่องพละกำลังและรูปร่างอันสง่างามของมัน
13ใครจะถลกเสื้อชั้นนอกของมันออกได้ ใครจะเข้าใกล้มันพร้อมบังเหียนได้
14ใครจะอ้าขากรรไกรของมันได้ ฟันของมันที่เรียงรายอยู่นั้นน่าสะพรึงกลัว
15เกล็ดที่เรียงเป็นแถวคือความภาคภูมิของมัน ปิดสนิทแน่นหนาดุจตราประทับ
16เกล็ดแต่ละแผ่นอยู่ชิดกันจนไม่มีอากาศผ่านเข้าไปได้
17มันเกาะเกี่ยวกันและกัน ยึดติดแน่นจนแยกออกจากกันไม่ได้
18เมื่อมันจาม แสงก็วาบออกมา และดวงตาของมันก็ดุจแสงอรุณรุ่ง
19คบเพลิงพุ่งออกจากปากของมัน ประกายไฟกระเด็นออกมา
20ควันพวยพุ่งออกจากรูจมูกของมัน ดุจหม้อที่เดือดพล่านบนกองอ้อที่ลุกไหม้
21ลมหายใจของมันจุดถ่านให้ลุกโชน และเปลวไฟพุ่งออกจากปากของมัน
22พละกำลังสถิตอยู่ที่คอของมัน และความหวาดกลัวกระโจนนำหน้ามันไป
23ชั้นเนื้อของมันประสานกันแน่น แข็งแกร่งและไม่หวั่นไหว
24อกของมันแข็งดุจหิน แข็งดุจหินโม่แผ่นล่าง
25เมื่อมันลุกขึ้น ผู้มีกำลังก็หวาดกลัว พวกเขาถอยหนีเพราะการตะกุยตะกายของมัน
26ดาบที่ฟันมันก็ไม่ระคายเคือง ทั้งหอก ลูกดอก หรือลูกศรก็ไม่อาจทำอันตรายมันได้
27มันถือว่าเหล็กเป็นเพียงฟาง และทองสัมฤทธิ์เป็นเพียงไม้ผุ
28ลูกศรไม่อาจทำให้มันหนีไป ก้อนหินจากสลิงก็กลายเป็นเพียงแกลบสำหรับมัน
29กระบองก็ถือเป็นเพียงฟาง และมันหัวเราะเยาะเสียงทวนที่พุ่งมา
30ใต้ท้องของมันคมดุจเศษหม้อแตก มันลากผ่านโคลนดุจเลื่อนนวดข้าว
31มันทำให้ห้วงลึกเดือดพล่านดุจหม้อต้ม และทำให้ทะเลปั่นป่วนดุจหม้อน้ำมันหอม
32มันทิ้งรอยทางที่ส่องประกายไว้ข้างหลัง จนดูราวกับว่าห้วงลึกมีผมหงอก
33ไม่มีสิ่งใดบนแผ่นดินโลกเทียบเท่ามันได้ มันเป็นสัตว์ที่ปราศจากความกลัว
34มันมองดูทุกสิ่งที่สูงส่งด้วยความเย้ยหยัน มันเป็นราชาเหนือบรรดาสัตว์ที่หยิ่งผยองทั้งปวง’
ฤทธานุภาพขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่ทรงสำแดงในเลวีอาธานThe LORD’s Power Shown in Leviathan
1เจ้าจะลากเลวีอาธานขึ้นมาด้วยเบ็ด หรือมัดลิ้นของมันด้วยเชือกได้หรือ
2เจ้าจะเอาเชือกร้อยจมูกของมัน หรือเอาขอเกี่ยวขากรรไกรของมันได้หรือ
3มันจะวิงวอนขอความเมตตาจากเจ้า หรือพูดกับเจ้าอย่างอ่อนหวานหรือ
4มันจะทำพันธสัญญากับเจ้า ให้เจ้ารับมันเป็นทาสตลอดไปหรือ
5เจ้าจะเล่นกับมันเหมือนเล่นกับนก หรือผูกมันไว้ให้สาวใช้ของเจ้าได้หรือ
6พวกพ่อค้าจะต่อรองซื้อมัน หรือแบ่งมันในหมู่พ่อค้าวาณิชหรือ
7เจ้าจะเอาฉมวกแทงเต็มหนังของมัน หรือเอาหลาวแทงปลาเสียบหัวของมันได้หรือ
8หากเจ้าวางมือลงบนมัน เจ้าจะจดจำการต่อสู้นั้นและจะไม่ทำอีกเลย
9‘ดูเถิด ความหวังที่จะปราบมันนั้นเป็นเท็จ เพียงแค่เห็นมันก็ถึงกับครั่นคร้ามมิใช่หรือ
10ไม่มีใครดุร้ายพอจะปลุกมันให้ตื่น แล้วใครเล่าจะยืนต่อหน้าเราได้
11ใครเล่าได้ให้สิ่งใดแก่เราก่อน ที่เราจะต้องตอบแทนเขา ทุกสิ่งภายใต้ฟ้าสวรรค์ล้วนเป็นของเรา
12เราจะไม่นิ่งเงียบเรื่องอวัยวะของมัน เรื่องพละกำลังและรูปร่างอันสง่างามของมัน
13ใครจะถลกเสื้อชั้นนอกของมันออกได้ ใครจะเข้าใกล้มันพร้อมบังเหียนได้
14ใครจะอ้าขากรรไกรของมันได้ ฟันของมันที่เรียงรายอยู่นั้นน่าสะพรึงกลัว
15เกล็ดที่เรียงเป็นแถวคือความภาคภูมิของมัน ปิดสนิทแน่นหนาดุจตราประทับ
16เกล็ดแต่ละแผ่นอยู่ชิดกันจนไม่มีอากาศผ่านเข้าไปได้
17มันเกาะเกี่ยวกันและกัน ยึดติดแน่นจนแยกออกจากกันไม่ได้
18เมื่อมันจาม แสงก็วาบออกมา และดวงตาของมันก็ดุจแสงอรุณรุ่ง
19คบเพลิงพุ่งออกจากปากของมัน ประกายไฟกระเด็นออกมา
20ควันพวยพุ่งออกจากรูจมูกของมัน ดุจหม้อที่เดือดพล่านบนกองอ้อที่ลุกไหม้
21ลมหายใจของมันจุดถ่านให้ลุกโชน และเปลวไฟพุ่งออกจากปากของมัน
22พละกำลังสถิตอยู่ที่คอของมัน และความหวาดกลัวกระโจนนำหน้ามันไป
23ชั้นเนื้อของมันประสานกันแน่น แข็งแกร่งและไม่หวั่นไหว
24อกของมันแข็งดุจหิน แข็งดุจหินโม่แผ่นล่าง
25เมื่อมันลุกขึ้น ผู้มีกำลังก็หวาดกลัว พวกเขาถอยหนีเพราะการตะกุยตะกายของมัน
26ดาบที่ฟันมันก็ไม่ระคายเคือง ทั้งหอก ลูกดอก หรือลูกศรก็ไม่อาจทำอันตรายมันได้
27มันถือว่าเหล็กเป็นเพียงฟาง และทองสัมฤทธิ์เป็นเพียงไม้ผุ
28ลูกศรไม่อาจทำให้มันหนีไป ก้อนหินจากสลิงก็กลายเป็นเพียงแกลบสำหรับมัน
29กระบองก็ถือเป็นเพียงฟาง และมันหัวเราะเยาะเสียงทวนที่พุ่งมา
30ใต้ท้องของมันคมดุจเศษหม้อแตก มันลากผ่านโคลนดุจเลื่อนนวดข้าว
31มันทำให้ห้วงลึกเดือดพล่านดุจหม้อต้ม และทำให้ทะเลปั่นป่วนดุจหม้อน้ำมันหอม
32มันทิ้งรอยทางที่ส่องประกายไว้ข้างหลัง จนดูราวกับว่าห้วงลึกมีผมหงอก
33ไม่มีสิ่งใดบนแผ่นดินโลกเทียบเท่ามันได้ มันเป็นสัตว์ที่ปราศจากความกลัว
34มันมองดูทุกสิ่งที่สูงส่งด้วยความเย้ยหยัน มันเป็นราชาเหนือบรรดาสัตว์ที่หยิ่งผยองทั้งปวง’
หมายเหตุบริบทเป็นคำอธิบายเชิงบรรณาธิการ ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของเนื้อความพระคัมภีร์Context notes are editorial commentary — not part of the biblical text.