1เมื่อพระเยซูตรัสสิ่งเหล่านี้เสร็จแล้ว พระองค์เสด็จออกไปพร้อมกับเหล่าสาวกข้ามลำธารคิดโรน ที่นั่นมีสวนแห่งหนึ่ง พระองค์และเหล่าสาวกได้เสด็จเข้าไป
2ยูดาสผู้ทรยศพระองค์ก็รู้จักที่นั่นเช่นกัน เพราะพระเยซูทรงพบกับเหล่าสาวกของพระองค์ที่นั่นบ่อยครั้ง
3ดังนั้นยูดาสจึงนำกองทหารและเจ้าหน้าที่จากพวกหัวหน้าปุโรหิตและพวกฟาริสีมาที่นั่น พร้อมด้วยโคมไฟ คบเพลิง และอาวุธ
4พระเยซูทรงทราบทุกสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นกับพระองค์ จึงเสด็จออกไปและตรัสกับพวกเขาว่า “พวกท่านมาหาใคร?”
5พวกเขาทูลตอบพระองค์ว่า “พระเยซูชาวนาซาเร็ธ” พระองค์ตรัสว่า “เราคือผู้นั้น” ยูดาสผู้ทรยศพระองค์ก็ยืนอยู่กับพวกเขาด้วย
6เมื่อพระองค์ตรัสว่า “เราคือผู้นั้น” พวกเขาก็ถอยหลังและล้มลงที่พื้น
7พระองค์จึงตรัสถามพวกเขาอีกครั้งว่า “พวกท่านมาหาใคร?” พวกเขาตอบว่า “พระเยซูชาวนาซาเร็ธ”
8พระเยซูตรัสตอบว่า “เราได้บอกพวกท่านแล้วว่าเราคือผู้นั้น ถ้าพวกท่านมาหาเรา ก็จงปล่อยคนเหล่านี้ไปเถิด”
9ทั้งนี้เพื่อให้ถ้อยคำที่พระองค์ตรัสไว้นั้นสำเร็จ คือ ‘ในบรรดาผู้ที่พระองค์ทรงประทานแก่ข้าพระองค์ ข้าพระองค์มิได้สูญเสียผู้ใดเลย’
10ซีโมนเปโตรมีดาบเล่มหนึ่ง จึงชักออกมาฟันทาสของมหาปุโรหิต และตัดหูข้างขวาของเขาขาด ทาสคนนั้นชื่อมัลคัส
11พระเยซูจึงตรัสกับเปโตรว่า “จงเก็บดาบใส่ฝัก ถ้วยที่พระบิดาทรงประทานแก่เรา เราจะไม่ดื่มหรือ?”
12ดังนั้นกองทหาร นายพัน และเจ้าหน้าที่ของพวกยิวจึงจับพระเยซูและมัดพระองค์ไว้
13พวกเขาพาพระองค์ไปหาอันนาสก่อน เพราะอันนาสเป็นพ่อตาของคายาฟาส ซึ่งเป็นมหาปุโรหิตในปีนั้น
14คายาฟาสเป็นผู้ที่แนะนำพวกยิวว่า จะเป็นการดีกว่าถ้าคนหนึ่งตายแทนประชาชน
15ซีโมนเปโตรกับสาวกอีกคนหนึ่งติดตามพระเยซูไป สาวกคนนั้นเป็นที่รู้จักของมหาปุโรหิต จึงเข้าไปกับพระเยซูในลานบ้านของมหาปุโรหิต
16แต่เปโตรยืนอยู่ข้างนอกที่ประตู สาวกอีกคนหนึ่งซึ่งเป็นที่รู้จักของมหาปุโรหิตจึงออกมาพูดกับหญิงผู้เฝ้าประตู แล้วพาเปโตรเข้ามา
17หญิงสาวใช้ผู้เฝ้าประตูจึงถามเปโตรว่า “ท่านก็เป็นสาวกของชายคนนี้ด้วยมิใช่หรือ?” เปโตรตอบว่า “ข้าไม่ได้เป็น”
18เนื่องจากอากาศหนาว พวกทาสและเจ้าหน้าที่จึงก่อกองไฟถ่านและยืนผิงไฟอยู่ และเปโตรก็ยืนอยู่กับพวกเขาและผิงไฟด้วย
19ขณะนั้นมหาปุโรหิตได้ซักถามพระเยซูเกี่ยวกับเหล่าสาวกและคำสอนของพระองค์
20พระเยซูตรัสตอบว่า “เราได้กล่าวต่อชาวโลกอย่างเปิดเผย เราสอนในธรรมศาลาและในพระวิหารตลอดมา ที่ซึ่งชาวยิวทั้งหลายมาประชุมกัน เราไม่ได้กล่าวสิ่งใดในที่ลับเลย
21ทำไมท่านถึงซักถามเรา? จงถามผู้ที่ได้ยินสิ่งที่เรากล่าวกับพวกเขา ดูเถิด คนเหล่านั้นรู้ว่าเราได้กล่าวอะไร
22เมื่อพระองค์ตรัสดังนี้ เจ้าหน้าที่คนหนึ่งที่ยืนอยู่ใกล้ก็ตบพระพักตร์ของพระเยซูและกล่าวว่า “นี่หรือคือวิธีที่ท่านตอบมหาปุโรหิต?”
23พระเยซูตรัสตอบเขาว่า “ถ้าเราพูดผิด จงเป็นพยานถึงสิ่งที่ผิดนั้น แต่ถ้าเราพูดถูก ทำไมท่านจึงตีเรา?”
24อันนาสจึงส่งพระองค์ที่ยังถูกมัดอยู่ไปยังคายาฟาสมหาปุโรหิต
25ส่วนซีโมนเปโตรยังคงยืนผิงไฟอยู่ พวกเขาจึงถามเขาว่า “ท่านก็เป็นสาวกของเขาด้วยมิใช่หรือ?” เปโตรปฏิเสธและกล่าวว่า “ข้าไม่ได้เป็น”
26ทาสคนหนึ่งของมหาปุโรหิต ซึ่งเป็นญาติของคนที่เปโตรตัดหู ถามว่า “ข้าเห็นท่านอยู่กับเขาในสวนนั้นมิใช่หรือ?”
27เปโตรจึงปฏิเสธอีกครั้ง และทันใดนั้นไก่ก็ขัน
28พวกเขาจึงพาพระเยซูจากที่อยู่ของคายาฟาสไปยังกองบัญชาการของผู้ว่าราชการ ขณะนั้นเป็นเวลาเช้าตรู่ พวกเขาไม่ได้เข้าไปในกองบัญชาการ เพื่อไม่ให้เป็นมลทิน แต่จะได้กินเทศกาลปัสกา
29ปีลาตจึงออกมาหาพวกเขาและถามว่า “พวกท่านมีข้อกล่าวหาอะไรต่อชายผู้นี้?”
30พวกเขาตอบว่า “ถ้าชายผู้นี้มิใช่ผู้กระทำความชั่ว เราคงไม่มอบเขาไว้กับท่าน”
31ปีลาตจึงกล่าวกับพวกเขาว่า “พวกท่านจงเอาตัวเขาไปและตัดสินตามกฎหมายของพวกท่านเองเถิด” พวกยิวจึงตอบเขาว่า “พวกเราไม่ได้รับอนุญาตให้ประหารชีวิตผู้ใด”
32ทั้งนี้เพื่อให้ถ้อยคำของพระเยซูสำเร็จ คือคำที่พระองค์ตรัสบ่งบอกว่าพระองค์จะสิ้นพระชนม์ด้วยลักษณะใด
33ปีลาตจึงกลับเข้าไปในกองบัญชาการอีก เรียกพระเยซูมาและถามพระองค์ว่า “ท่านเป็นกษัตริย์ของชาวยิวหรือ?”
34พระเยซูตรัสตอบว่า “ท่านพูดสิ่งนี้ด้วยความคิดของตนเองหรือ หรือคนอื่นบอกท่านเรื่องเรา?”
35ปีลาตตอบว่า “ข้าเป็นยิวหรือ? ชนชาติของท่านและพวกหัวหน้าปุโรหิตได้มอบท่านไว้กับข้า ท่านได้ทำอะไรลงไป?”
36พระเยซูตรัสตอบว่า “อาณาจักรของเรามิใช่ของโลกนี้ ถ้าอาณาจักรของเราเป็นของโลกนี้ ข้าราชการของเราคงจะต่อสู้เพื่อมิให้เราถูกมอบไว้กับพวกยิว แต่บัดนี้อาณาจักรของเรามิใช่มาจากที่นี่”
37ปีลาตจึงกล่าวกับพระองค์ว่า “เช่นนั้นท่านก็เป็นกษัตริย์ใช่หรือไม่?” พระเยซูตรัสตอบว่า “ท่านพูดเองว่าเราเป็นกษัตริย์ เพราะเหตุนี้เราจึงบังเกิดมา และเพราะเหตุนี้เราจึงเข้ามาในโลก คือเพื่อเป็นพยานถึงความจริง ทุกคนที่อยู่ฝ่ายความจริงย่อมฟังเสียงของเรา”
38ปีลาตกล่าวกับพระองค์ว่า “ความจริงคืออะไร?” เมื่อพูดดังนี้แล้วเขาก็ออกไปหาพวกยิวอีกครั้งและกล่าวแก่พวกเขาว่า “เราไม่พบความผิดในตัวเขาเลย”
39แต่พวกท่านมีธรรมเนียมว่า ในเทศกาลปัสกาเราจะปล่อยนักโทษคนหนึ่งให้พวกท่าน ดังนั้นพวกท่านต้องการให้เราปล่อยกษัตริย์ของชาวยิวให้พวกท่านหรือ?”
40พวกเขาจึงตะโกนตอบอีกครั้งว่า “อย่าปล่อยคนนี้ แต่ปล่อยบารับบัส” บารับบัสนั้นเป็นโจรกบฏ
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.