บทที่ 13

1เมื่อโยชูวาชราและล่วงเข้าวัยมากแล้ว องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับเขาว่า “เจ้าชราและล่วงเข้าวัยมากแล้ว แต่ยังมีแผ่นดินอีกมากที่ยังเหลือให้ครอบครอง

2นี่คือแผ่นดินที่ยังเหลือ คือดินแดนของชาวฟีลิสตินทั้งหมดและของชาวเกชูร์ทั้งหมด

3ตั้งแต่แม่น้ำชิโฮร์ทางทิศตะวันออกของอียิปต์ไปจนถึงพรมแดนของเอโครนทางทิศเหนือ (ซึ่งนับว่าเป็นดินแดนของชาวคานาอัน) คือดินแดนของผู้ปกครองห้าคนของฟีลิสติน — ชาวกาซา ชาวอัชโดด ชาวอัชเคโลน ชาวกัท และชาวเอโครน — และยังของชาวอัฟวีอีกด้วย

4ทางทิศใต้ ดินแดนของชาวคานาอันทั้งหมด และจากเมอาราห์ของชาวไซดอน จนถึงอาเฟค ถึงพรมแดนของชาวอาโมไรต์

5และดินแดนของชาวเกบาล และเลบานอนทั้งหมดทางทิศตะวันออก ตั้งแต่บาอัล-กาดที่เชิงเขาเฮอร์โมนจนถึงทางเข้าเมืองฮามัท

6ผู้อาศัยในแถบภูเขาทั้งหมดตั้งแต่เลบานอนจนถึงมิสเรโฟท-มาอิม คือชาวไซดอนทั้งหมด เราเองจะขับไล่พวกเขาออกไปต่อหน้าชนชาติอิสราเอล จงแบ่งแผ่นดินนั้นเป็นมรดกให้แก่อิสราเอลโดยฉลาก ตามที่เราได้สั่งเจ้า

7บัดนี้ จงแบ่งแผ่นดินนี้เป็นมรดกให้แก่เก้าเผ่าและครึ่งเผ่ามนัสเสห์”

8ครึ่งหนึ่งของมนัสเสห์ พร้อมด้วยชาวรูเบนและชาวกาดได้รับมรดกของพวกเขาแล้ว ซึ่งโมเสสได้มอบให้แก่พวกเขาทางทิศตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน ตามที่โมเสสผู้รับใช้ขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้มอบให้แก่พวกเขา

9ตั้งแต่อาโรเออร์ที่ขอบหุบเขาอาร์โนน และเมืองที่อยู่กลางหุบเขา และที่ราบสูงทั้งหมดของเมเดบาจนถึงดิโบน

10และเมืองทั้งหมดของสีโหนกษัตริย์แห่งอาโมไรต์ผู้ครองในเฮชโบน จนถึงพรมแดนของชาวอัมโมน

11และกิเลอาด พรมแดนของชาวเกชูร์และชาวมาอาคาห์ ภูเขาเฮอร์โมนทั้งหมด และบาชานทั้งหมดจนถึงสัลคาห์

12อาณาจักรทั้งหมดของโอกในบาชาน ผู้ครองในอัชตาโรทและในเอเดรอี เขาเป็นผู้ที่เหลืออยู่จากเรฟาอิม โมเสสได้พิชิตและขับไล่พวกเขา

13แต่ชนชาติอิสราเอลไม่ได้ขับไล่ชาวเกชูร์และชาวมาอาคาห์ ดังนั้นชาวเกชูร์และชาวมาอาคาห์จึงอาศัยอยู่ในหมู่ชนชาติอิสราเอลจวบจนทุกวันนี้

14เฉพาะแก่เผ่าเลวีโมเสสไม่ได้มอบมรดก เครื่องบูชาด้วยไฟแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของอิสราเอล เป็นมรดกของพวกเขา ตามที่พระองค์ทรงสัญญาแก่พวกเขา

15โมเสสได้มอบให้แก่เผ่าของชาวรูเบนตามตระกูลของพวกเขา

16พรมแดนของพวกเขาคือ ตั้งแต่อาโรเออร์ที่ขอบหุบเขาอาร์โนน และเมืองที่อยู่กลางหุบเขา และที่ราบสูงทั้งหมดเหนือเมเดบา

17เฮชโบนและเมืองทั้งหมดบนที่ราบสูง คือดิโบน บาโมท-บาอัล เบธ-บาอัล-เมโอน

18ยาฮัส เคเดโมท เมฟาอัท

19คีริยาทาอิม สิบมาห์ เศ-เรท-ชาฮาร์บนภูเขาในหุบเขา

20เบธ-เปโอร์ ทางลาดของพิสกาห์ และเบธ-เยชิโมท

21และเมืองทั้งหมดของที่ราบสูง และอาณาจักรทั้งหมดของสีโหนกษัตริย์แห่งอาโมไรต์ ผู้ครองในเฮชโบน ซึ่งโมเสสได้ฆ่าเขาและบรรดาผู้นำของมีเดียน คือ เอวี เรเคม ศูร์ ฮูร์ และเรบา ซึ่งเป็นเจ้าชายของสีโหน ผู้อาศัยอยู่ในแผ่นดินนั้น

22และชนชาติอิสราเอลก็ได้ฆ่าบิเลอามบุตรเบโอร์ผู้เป็นหมอดู ฆ่าด้วยดาบพร้อมกับผู้อื่นที่ถูกฟันสังหาร

23พรมแดนของชาวรูเบนคือแม่น้ำจอร์แดนเป็นเขตแดน นี่คือมรดกของชาวรูเบนตามตระกูลของพวกเขา รวมถึงเมืองและหมู่บ้าน

24โมเสสได้มอบให้แก่เผ่ากาด คือชาวกาดตามตระกูลของพวกเขา

25พรมแดนของพวกเขาคือ ยาเซอร์ เมืองทั้งหมดของกิเลอาด และครึ่งหนึ่งของแผ่นดินของชาวอัมโมนจนถึงอาโรเออร์ใกล้รับบาห์

26และตั้งแต่เฮชโบนจนถึงรามัธ-มิสเปห์และเบโทนิม และตั้งแต่มาฮานาอิมจนถึงพรมแดนของลิเดบีร์

27และในหุบเขา คือ เบธ-ฮารัม เบธ-นิมราห์ สุคโคท และศาโฟน อาณาจักรที่เหลือของสีโหนกษัตริย์เฮชโบน คือดินแดนทางทิศตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน จนถึงปลายทะเลกินเนเรท

28นี่คือมรดกของชาวกาดตามตระกูลของพวกเขา รวมถึงเมืองและหมู่บ้านของพวกเขา

29โมเสสได้มอบให้แก่ครึ่งเผ่ามนัสเสห์ ซึ่งเป็นของครึ่งเผ่าของชาวมนัสเสห์ตามตระกูลของพวกเขา

30พรมแดนของพวกเขาคือ ตั้งแต่มาฮานาอิมตลอดบาชานทั้งหมด คืออาณาจักรทั้งหมดของโอกกษัตริย์แห่งบาชาน รวมถึงหมู่บ้านของยาอีร์ทั้งหมดที่อยู่ในบาชาน หกสิบเมือง

31และครึ่งหนึ่งของกิเลอาด และอัชตาโรท และเอเดรอี ซึ่งเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรโอกในบาชาน ทั้งหมดนี้เป็นของชาวมาคีร์บุตรมนัสเสห์ คือครึ่งหนึ่งของชาวมาคีร์ตามตระกูลของพวกเขา

32เหล่านี้คือส่วนที่โมเสสได้มอบให้แก่พวกเขาที่ที่ราบโมอับ ทางอีกฟากของแม่น้ำจอร์แดน ทางทิศตะวันออกของเยรีโค

33เฉพาะแก่เผ่าเลวีโมเสสไม่ได้มอบมรดก องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของอิสราเอล พระองค์เองเป็นมรดกของพวกเขา ตามที่พระองค์ทรงสัญญาแก่พวกเขา

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.