บทที่ 14

1ต่อไปนี้คือส่วนที่ชนชาติอิสราเอลได้รับเป็นมรดกในแผ่นดินคานาอัน ซึ่งเอเลอาซาร์ผู้เป็นปุโรหิต โยชูวาบุตรนูน และหัวหน้าตระกูลของบรรพบุรุษแห่งเผ่าต่าง ๆ ของชนชาติอิสราเอลได้แบ่งให้พวกเขา

2มรดกของพวกเขาถูกแบ่งโดยการเสี่ยงฉลากให้แก่เก้าเผ่าและครึ่งเผ่า ตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสั่งผ่านโมเสส

3เพราะโมเสสได้มอบมรดกแก่อีกสองเผ่าและครึ่งเผ่าทางทิศตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน แต่ท่านไม่ได้มอบมรดกแก่เลวีในท่ามกลางพวกเขา

4เพราะลูกหลานของโยเซฟได้กลายเป็นสองเผ่า คือมนัสเสห์และเอฟราอิม และไม่ได้มอบส่วนของแผ่นดินให้แก่เลวี ยกเว้นเมืองสำหรับอยู่อาศัย พร้อมทุ่งหญ้าสำหรับฝูงสัตว์และทรัพย์สินของพวกเขา

5ชนชาติอิสราเอลก็ทำตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสั่งโมเสส และแบ่งแผ่นดิน

6ลูกหลานยูดาห์ก็เข้าไปหาโยชูวาที่กิลกัล และคาเลบบุตรเยฟุนเนห์ชาวเคนัสกล่าวกับเขาว่า “ท่านรู้ถ้อยคำที่องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ตรัสกับโมเสสคนของพระเจ้าที่คาเดช-บาร์เนียเกี่ยวกับข้าพเจ้าและท่าน

7ข้าพเจ้าอายุสี่สิบปีเมื่อโมเสสผู้รับใช้ขององค์พระผู้เป็นเจ้าส่งข้าพเจ้าจากคาเดช-บาร์เนียไปสอดแนมแผ่นดิน และข้าพเจ้านำกลับมารายงานท่านอย่างซื่อตรงตามที่อยู่ในใจของข้าพเจ้า

8ส่วนพี่น้องของข้าพเจ้าที่ขึ้นไปกับข้าพเจ้าทำให้ใจของประชาชนละลายไป แต่ข้าพเจ้าได้ติดตามองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของข้าพเจ้าจนสุดใจ

9ในวันนั้นโมเสสสาบานต่อข้าพเจ้าว่า ‘แผ่นดินที่เท้าของเจ้าได้เหยียบจะเป็นมรดกของเจ้าและของลูกหลานของเจ้าตลอดไป เพราะเจ้าได้ติดตามองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของข้าจนสุดใจ’

10บัดนี้ ดูเถิด องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงให้ข้าพเจ้ามีชีวิตอยู่ตามที่พระองค์ทรงตรัสไว้ ตลอด 45 ปีนี้ตั้งแต่ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงตรัสคำนี้กับโมเสส ในขณะที่อิสราเอลเดินทางในถิ่นทุรกันดาร และบัดนี้ดูเถิด ในวันนี้ข้าพเจ้าอายุแปดสิบห้าปี

11ในวันนี้ข้าพเจ้ายังคงเข้มแข็งเหมือนวันที่โมเสสส่งข้าพเจ้าออกไป กำลังของข้าพเจ้าในตอนนั้นเป็นอย่างไร กำลังของข้าพเจ้าในตอนนี้ก็เป็นอย่างนั้น ทั้งในการรบ ในการออก และในการเข้า

12ฉะนั้นบัดนี้ ขอท่านมอบแถบภูเขานี้แก่ข้าพเจ้าตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ตรัสไว้ในวันนั้น เพราะท่านเองได้ยินในวันนั้นว่ามีชาวอานาคิมอยู่ที่นั่นพร้อมเมืองใหญ่และมีป้อมปราการ บางทีองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงสถิตกับข้าพเจ้า และข้าพเจ้าจะขับไล่พวกเขาออกตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ตรัสไว้”

13โยชูวาก็อวยพรคาเลบและมอบเฮโบรนแก่คาเลบบุตรเยฟุนเนห์เป็นมรดก

14ฉะนั้นเฮโบรนจึงเป็นมรดกของคาเลบบุตรเยฟุนเนห์ชาวเคนัสจวบจนทุกวันนี้ เพราะเขาได้ติดตามองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของอิสราเอลจนสุดใจ

15เดิมเฮโบรนถูกเรียกว่าคีริยาท-อาร์บา ตามอาร์บาผู้เป็นบุรุษที่ใหญ่ที่สุดในชาวอานาคิม และแผ่นดินก็ได้พักจากสงคราม

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.