บทที่ 22

1องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า

2“จงบอกอาโรนและบุตรของท่านให้ปฏิบัติด้วยความเคารพต่อเครื่องบูชาบริสุทธิ์ที่บุตรอิสราเอลได้ถวายแก่เรา เพื่อพวกเขาจะไม่ทำให้พระนามบริสุทธิ์ของเราเป็นมลทิน เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า

3จงบอกพวกเขาว่า ตลอดทุกชั่วอายุที่จะมาถึง ใครก็ตามจากเชื้อสายของพวกเจ้าที่อยู่ในสภาพมลทินเข้าใกล้ของบริสุทธิ์ที่บุตรอิสราเอลถวายแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า คนนั้นต้องถูกตัดออกจากพระพักตร์ของเรา เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า

4ถ้าคนใดในเชื้อสายของอาโรนเป็นโรคผิวหนังหรือมีของไหล เขาจะกินของบริสุทธิ์ไม่ได้จนกว่าจะสะอาด ผู้ใดที่สัมผัสสิ่งที่เป็นมลทินจากศพ หรือชายที่มีการหลั่งน้ำเชื้อ

5หรือคนที่สัมผัสกับสัตว์ที่คลานหรือคนที่ทำให้เขาเป็นมลทิน ไม่ว่ามลทินใด

6คนที่สัมผัสสิ่งเหล่านี้จะเป็นมลทินจนถึงเย็น เขาจะกินของบริสุทธิ์ไม่ได้จนกว่าจะอาบน้ำชำระร่างกายของเขา

7เมื่อดวงอาทิตย์ตกแล้ว เขาจะสะอาด และเขาจะกินของบริสุทธิ์ได้ เพราะเป็นอาหารของเขา

8เขาจะต้องไม่กินสิ่งที่พบว่าตายแล้วหรือที่ถูกสัตว์ป่าฉีกขาด ซึ่งจะทำให้เขาเป็นมลทิน เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า

9ปุโรหิตจะรักษาคำสั่งของเรา เพื่อพวกเขาจะไม่แบกรับความผิดและตายเพราะทำให้เป็นมลทิน เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้ชำระพวกเขาให้บริสุทธิ์

10ไม่มีคนภายนอกครอบครัวของปุโรหิตจะกินของบริสุทธิ์ได้ แขกของปุโรหิตหรือคนรับจ้างของเขาก็กินไม่ได้

11แต่ถ้าปุโรหิตซื้อทาสด้วยเงินของเขาเอง หรือมีทาสที่เกิดในครัวเรือนของเขา ทาสนั้นกินอาหารของเขาได้

12ถ้าบุตรหญิงของปุโรหิตแต่งงานกับชายที่ไม่ใช่ปุโรหิต นางจะไม่กินจากของถวายบริสุทธิ์

13แต่ถ้าบุตรหญิงของปุโรหิตที่ไม่มีบุตรเป็นม่ายหรือถูกหย่า และกลับมาที่บ้านบิดา นางจะกินอาหารของบิดาเหมือนสมัยเยาว์วัยได้ แต่คนภายนอกจะไม่กินได้

14ถ้าใครกินของบริสุทธิ์โดยไม่ตั้งใจ เขาต้องเพิ่มหนึ่งในห้าของราคาและให้ของบริสุทธิ์นั้นแก่ปุโรหิต

15ปุโรหิตจะต้องไม่ทำให้ของบริสุทธิ์ที่บุตรอิสราเอลถวายแก่องค์พระผู้เป็นเจ้าเป็นมลทิน

16เพื่อไม่ทำให้ประชาชนแบกรับความผิดที่ต้องลงโทษเมื่อกินของบริสุทธิ์ของพวกเขา เพราะเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้ชำระพวกเขาให้บริสุทธิ์”

17องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า

18“จงพูดกับอาโรน บุตรของเขา และบุตรอิสราเอลทั้งหมด และบอกพวกเขาว่า ‘คนใดในเรือนของอิสราเอลหรือคนต่างชาติที่อาศัยในอิสราเอลที่ถวายของเป็นเครื่องเผาบูชาแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า ไม่ว่าจะเพื่อแก้บนหรือเป็นเครื่องบูชาด้วยใจสมัคร

19ต้องถวายตัวผู้ที่ไม่มีตำหนิจากฝูงโค ฝูงแกะ หรือฝูงแพะ เพื่อให้เป็นที่ยอมรับแทนพวกเจ้า

20พวกเจ้าจะต้องไม่ถวายสิ่งที่มีตำหนิ เพราะจะไม่เป็นที่ยอมรับแทนพวกเจ้า

21เมื่อชายคนหนึ่งถวายเครื่องสันติบูชาแก่องค์พระผู้เป็นเจ้าจากฝูงโคหรือฝูงแกะเพื่อแก้บนหรือเป็นเครื่องบูชาด้วยใจสมัคร ต้องไม่มีตำหนิเพื่อให้เป็นที่ยอมรับ จะต้องไม่มีตำหนิใด ๆ ในตัวมัน

22พวกเจ้าจะต้องไม่ถวายแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า สัตว์ที่ตาบอด บาดเจ็บ หรือพิการ หรือสิ่งใดที่มีแผลไหล ผื่นเรื้อรัง หรือรังแค พวกเจ้าจะต้องไม่วางสิ่งเหล่านี้บนแท่นบูชาเป็นเครื่องบูชาด้วยไฟแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า

23พวกเจ้าจะถวายโคหรือแกะที่ขาผิดรูปหรือแคระเป็นเครื่องบูชาด้วยใจสมัครได้ แต่จะไม่ยอมรับสำหรับการแก้บน

24พวกเจ้าจะต้องไม่ถวายแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า สัตว์ที่ลูกอัณฑะช้ำ บด ฉีก หรือตัด พวกเจ้าจะต้องไม่ถวายในแผ่นดินของพวกเจ้า

25ทั้งพวกเจ้าและคนต่างชาติจะต้องไม่ถวายอาหารแก่พระเจ้าของพวกเจ้าจากสัตว์ใด ๆ ที่เป็นเช่นนั้น สัตว์เหล่านั้นจะไม่เป็นที่ยอมรับแทนพวกเจ้า เพราะเป็นสิ่งที่ผิดรูปและมีตำหนิ’”

26องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า

27“เมื่อโค แกะ หรือแพะถูกคลอด ต้องอยู่กับแม่ของมันเจ็ดวัน ตั้งแต่วันที่แปดเป็นต้นไป จะเป็นที่ยอมรับเป็นเครื่องบูชาด้วยไฟแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า

28แต่พวกเจ้าจะต้องไม่ฆ่าโคหรือแกะกับลูกของมันในวันเดียวกัน

29เมื่อพวกเจ้าถวายเครื่องบูชาขอบพระคุณแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า จงถวายเพื่อให้เป็นที่ยอมรับแทนพวกเจ้า

30ต้องกินในวันเดียวกันนั้น อย่าให้เหลือถึงเช้า เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า

31พวกเจ้าจะรักษาบัญญัติของเราและปฏิบัติตาม เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า

32พวกเจ้าจะต้องไม่ทำให้พระนามบริสุทธิ์ของเราเป็นมลทิน เราต้องได้รับการนับว่าบริสุทธิ์ในท่ามกลางบุตรอิสราเอล เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้ชำระพวกเจ้าให้บริสุทธิ์

33ผู้ได้นำพวกเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์เพื่อเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า”

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.