1หกวันต่อมา พระเยซูทรงพาเปโตร ยากอบ และยอห์นน้องชายของยากอบ ขึ้นไปบนภูเขาสูงตามลำพัง
2แล้วพระกายของพระองค์ก็ทรงเปลี่ยนไปต่อหน้าพวกเขา พระพักตร์ของพระองค์ทอแสงประดุจดวงอาทิตย์ ฉลองพระองค์ก็ขาวประดุจแสงสว่าง
3ดูเถิด โมเสสและเอลียาห์ก็ปรากฏแก่พวกเขา กำลังสนทนาอยู่กับพระองค์
4เปโตรกราบทูลพระเยซูว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า การที่พวกข้าพระองค์อยู่ที่นี่เป็นการดี ถ้าพระองค์ทรงประสงค์ ข้าพระองค์จะสร้างเพิงสามหลังที่นี่ สำหรับพระองค์หลังหนึ่ง สำหรับโมเสสหลังหนึ่ง และสำหรับเอลียาห์หลังหนึ่ง”
5ขณะที่เปโตรยังพูดอยู่ ดูเถิด มีเมฆสุกสว่างก้อนหนึ่งมาปกคลุมพวกเขา และดูเถิด มีพระสุรเสียงออกมาจากเมฆนั้นตรัสว่า “ผู้นี้คือบุตรที่รักของเรา เราพอพระทัยในผู้นี้ยิ่งนัก จงฟังท่านเถิด”
6เมื่อเหล่าสาวกได้ยิน ก็ซบหน้าลงกับพื้นและกลัวยิ่งนัก
7พระเยซูเสด็จเข้ามาแตะพวกเขาและตรัสว่า “จงลุกขึ้นเถิด อย่ากลัวเลย”
8เมื่อพวกเขาเงยหน้าขึ้น ก็ไม่เห็นผู้ใดเลยนอกจากพระเยซูเพียงพระองค์เดียว
9ขณะที่พวกเขาลงมาจากภูเขา พระเยซูทรงกำชับพวกเขาว่า “อย่าเล่านิมิตนี้ให้ผู้ใดฟัง จนกว่าบุตรมนุษย์จะเป็นขึ้นจากความตาย”
10เหล่าสาวกทูลถามพระองค์ว่า “แล้วเหตุใดพวกธรรมาจารย์จึงกล่าวว่า เอลียาห์ต้องมาก่อน?”
11พระองค์ตรัสตอบว่า “เอลียาห์จะมาจริง และจะฟื้นฟูทุกสิ่งให้กลับคืน
12แต่เราบอกพวกท่านว่า เอลียาห์ได้มาแล้ว และพวกเขาก็ไม่รู้จักท่าน แต่ได้ทำกับท่านตามใจชอบ ในทำนองเดียวกัน บุตรมนุษย์ก็จะต้องทนทุกข์ด้วยน้ำมือของพวกเขา”
13แล้วเหล่าสาวกก็เข้าใจว่าพระองค์ตรัสแก่พวกเขาเรื่องยอห์นผู้ให้บัพติศมา
14เมื่อพระองค์กับเหล่าสาวกเสด็จมาถึงฝูงชน มีชายคนหนึ่งเข้ามาหาพระองค์ คุกเข่าลงต่อพระพักตร์พระองค์
15และทูลว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงเมตตาลูกชายของข้าพระองค์ด้วยเถิด เพราะเขาเป็นโรคลมชักและทุกข์ทรมานมาก หลายครั้งเขาล้มลงในกองไฟ และหลายครั้งก็ล้มลงในน้ำ
16ข้าพระองค์ได้พาเขามาหาเหล่าสาวกของพระองค์ แต่พวกท่านรักษาเขาไม่ได้”
17พระเยซูตรัสตอบว่า “โอ คนยุคที่ไม่เชื่อและวิปริตเอ๋ย เราจะต้องอยู่กับพวกเจ้าไปอีกนานเท่าใด? เราจะต้องทนกับพวกเจ้าไปอีกนานเท่าใด? จงพาเด็กนั้นมาหาเราที่นี่เถิด”
18พระเยซูทรงกำราบผีนั้น และผีก็ออกจากเด็ก เด็กก็หายเป็นปกติตั้งแต่เวลานั้น
19แล้วเหล่าสาวกเข้ามาหาพระเยซูเป็นการส่วนตัว ทูลว่า “เหตุใดพวกข้าพระองค์จึงขับมันออกไม่ได้?”
20พระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า “เป็นเพราะความเชื่อน้อยของพวกท่าน เราบอกความจริงแก่พวกท่านว่า ถ้าพวกท่านมีความเชื่อเท่าเมล็ดมัสตาร์ดเมล็ดหนึ่ง พวกท่านจะสั่งภูเขานี้ว่า ‘จงเคลื่อนจากที่นี่ไปที่นั่น’ มันก็จะเคลื่อน และจะไม่มีสิ่งใดเป็นไปไม่ได้สำหรับพวกท่าน
22ขณะที่พวกเขารวมตัวกันอยู่ในแคว้นกาลิลี พระเยซูตรัสแก่พวกเขาว่า “บุตรมนุษย์จะถูกมอบไว้ในมือของมนุษย์
23และพวกเขาจะฆ่าพระองค์ และในวันที่สามพระองค์จะเป็นขึ้นมาใหม่” เหล่าสาวกก็เศร้าโศกยิ่งนัก
24เมื่อพระองค์กับเหล่าสาวกเสด็จมาถึงเมืองคาเปอรนาอุม พวกคนเก็บภาษีสองดรัคมาเข้ามาหาเปโตรและถามว่า “อาจารย์ของพวกท่านไม่เสียภาษีสองดรัคมาหรือ?”
25เปโตรตอบว่า “เสีย” และเมื่อเปโตรเข้าไปในบ้าน พระเยซูทรงเอ่ยขึ้นก่อนว่า “ซีโมนเอ๋ย ท่านคิดอย่างไร? กษัตริย์ทั้งหลายในโลกนี้เก็บภาษีและส่วยจากผู้ใด? จากบุตรของตน หรือจากคนต่างด้าว?”
26เมื่อเปโตรทูลว่า “จากคนต่างด้าว” พระเยซูก็ตรัสแก่เขาว่า “ถ้าเช่นนั้น บุตรของกษัตริย์ก็เป็นอิสระจากภาษี
27แต่เพื่อจะไม่ให้พวกเขาสะดุด จงไปที่ทะเลสาบ ทอดเบ็ดลง แล้วจับปลาตัวแรกที่ติดขึ้นมา เมื่อเปิดปากปลานั้น ท่านจะพบเหรียญสตาเตอร์หนึ่งเหรียญ จงเอาเหรียญนั้นไปให้พวกเขาเพื่อเป็นค่าภาษีของเราและของท่าน”
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.