เอเรโมส · Eremos Thai Bible

มีคาห์ · Micah

บทที่ 1

1พระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่มาถึงมีคาห์ชาวเมืองโมเรเชท ในรัชสมัยของโยธาม อาหัส และเฮเซคียาห์ กษัตริย์แห่งยูดาห์ คือนิมิตที่ท่านได้รับเกี่ยวกับสะมาเรียและเยรูซาเล็ม 2ชนชาติทั้งหลายเอ๋ย จงฟังเถิด แผ่นดินโลกและสรรพสิ่งในนั้นเอ๋ย จงเงี่ยหูฟัง ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นพยานปรักปรำพวกท่าน คือองค์เจ้านายจากพระวิหารบริสุทธิ์ของพระองค์ 3เพราะดูเถิด องค์พระผู้เป็นเจ้ากำลังเสด็จออกมาจากที่ประทับของพระองค์ พระองค์จะเสด็จลงมาและทรงเหยียบย่างไปบนที่สูงทั้งหลายของแผ่นดินโลก 4ภูเขาทั้งหลายจะละลายไปใต้พระองค์ และหุบเขาทั้งหลายจะแยกออก เหมือนขี้ผึ้งหน้าไฟ เหมือนน้ำที่ไหลพรูลงมาตามที่ลาดชัน 5ทั้งหมดนี้เป็นเพราะการล่วงละเมิดของยาโคบ และเพราะบาปทั้งหลายของพงศ์พันธุ์อิสราเอล อะไรคือการล่วงละเมิดของยาโคบ ไม่ใช่สะมาเรียหรือ และอะไรคือสถานบูชาบนที่สูงของยูดาห์ ไม่ใช่เยรูซาเล็มหรือ 6เราจะทำให้สะมาเรียกลายเป็นกองปรักหักพังกลางทุ่ง เป็นที่สำหรับปลูกสวนองุ่น เราจะเทหินของเมืองนั้นลงในหุบเขา และจะเปิดรากฐานของเมืองนั้นให้เปลือยเปล่า 7รูปสลักทั้งสิ้นของเมืองนั้นจะถูกทุบให้แตกเป็นชิ้น ๆ และค่าจ้างทั้งหมดของนางจะถูกเผาด้วยไฟ เราจะทำให้รูปเคารพทั้งสิ้นของนางพินาศ เพราะนางได้รวบรวมสิ่งเหล่านั้นมาจากค่าจ้างของหญิงโสเภณี และมันจะกลับไปเป็นค่าจ้างของหญิงโสเภณีอีก 8เพราะเหตุนี้ ข้าพเจ้าจะร่ำไห้คร่ำครวญ ข้าพเจ้าจะเดินไปอย่างถูกปล้นและเปลือยเปล่า ข้าพเจ้าจะร้องโหยหวนเหมือนหมาใน และคร่ำครวญเหมือนนกกระจอกเทศ 9เพราะบาดแผลของสะมาเรียนั้นรักษาไม่หาย และมันได้ลามมาถึงยูดาห์ มาจ่อถึงประตูเมืองแห่งประชากรของเรา คือถึงเยรูซาเล็ม 10อย่าบอกเรื่องนี้ในเมืองกัท อย่าร้องไห้เลย ที่เมืองเบธเลอัฟราห์ จงกลิ้งเกลือกตัวอยู่ในฝุ่นธุลี 11ชาวเมืองชาฟีร์เอ๋ย จงผ่านไปอย่างเปลือยเปล่าและอับอาย ชาวเมืองศาอานันไม่กล้าออกมา เมืองเบธเอเซลร่ำไห้คร่ำครวญ และจะถอนที่กำบังไปจากเจ้า 12เพราะชาวเมืองมาโรทเฝ้ารอคอยสิ่งดี แต่ภัยพิบัติได้ลงมาจากองค์พระผู้เป็นเจ้าถึงประตูเมืองเยรูซาเล็ม 13ชาวเมืองลาคีชเอ๋ย จงเทียมม้าศึกเข้ากับรถรบ เมืองนี้เป็นจุดเริ่มต้นของบาปสำหรับธิดาแห่งศิโยน เพราะพบการล่วงละเมิดของอิสราเอลในเจ้า 14เพราะฉะนั้น เจ้าจะต้องมอบของขวัญอำลาแก่เมืองโมเรเชทกัท บ้านเรือนของเมืองอัคซิบจะเป็นสิ่งหลอกลวงแก่บรรดากษัตริย์แห่งอิสราเอล 15ชาวเมืองมาเรชาห์เอ๋ย เราจะนำผู้พิชิตมาเหนือเจ้าอีก ผู้มีศักดิ์ศรีแห่งอิสราเอลจะต้องหนีไปถึงเมืองอดุลลัม 16จงโกนผมและตัดผมของเจ้าให้สั้น เพื่อไว้ทุกข์ให้ลูก ๆ ที่เจ้ารักยิ่ง จงทำให้หัวของเจ้าล้านเหมือนนกอินทรี เพราะลูก ๆ ของเจ้าจะถูกกวาดต้อนจากเจ้าไปเป็นเชลย
← มีคาห์บทที่ 2 →