บทที่ 7
1วิบัติแก่ข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้าเป็นเหมือนคนที่เก็บผลไม้เมื่อสิ้นฤดูเก็บเกี่ยว เหมือนคนเก็บองุ่นที่ตกค้างหลังการเก็บเกี่ยว ไม่มีพวงองุ่นให้กิน ไม่มีผลมะเดื่อสุกต้นฤดูที่ใจของข้าพเจ้าปรารถนาเลย
2คนที่จงรักภักดีได้สูญสิ้นไปจากแผ่นดิน ไม่มีคนเที่ยงธรรมเหลืออยู่ในหมู่มนุษย์เลย ทุกคนซุ่มคอยทำให้โลหิตตก ต่างก็ตามล่าพี่น้องของตนด้วยตาข่าย
3มือทั้งสองของพวกเขาชำนาญในการทำชั่ว เจ้านายเรียกร้องสินบน ผู้พิพากษารับสินจ้าง ผู้มีอำนาจก็ออกปากเรียกตามความปรารถนาชั่วของตน พวกเขาจึงสมคบกันวางแผนชั่ว
4คนดีที่สุดในหมู่พวกเขายังเป็นเหมือนพงหนาม คนเที่ยงธรรมที่สุดก็ยังเลวร้ายกว่ารั้วหนาม วันแห่งการลงโทษที่ยามของเจ้าได้เตือนไว้นั้นมาถึงแล้ว บัดนี้ความสับสนวุ่นวายของพวกเขาก็มาถึง
5อย่าวางใจในเพื่อนบ้าน อย่ามั่นใจในมิตรสหาย จงระวังปากของเจ้าแม้ต่อหญิงที่นอนอยู่ในอ้อมอกของเจ้า
6เพราะลูกชายดูหมิ่นพ่อ ลูกสาวลุกขึ้นต่อสู้แม่ ลูกสะใภ้ต่อสู้แม่สามี ศัตรูของคนก็คือคนในครัวเรือนของตนเอง
7แต่ส่วนข้าพเจ้านั้น ข้าพเจ้าจะมองดูองค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าจะรอคอยพระเจ้าแห่งความรอดของข้าพเจ้า พระเจ้าของข้าพเจ้าจะทรงสดับฟังข้าพเจ้า
8ศัตรูของข้าพเจ้าเอ๋ย อย่าเปรมปรีดิ์เยาะเย้ยข้าพเจ้าเลย ถึงแม้ข้าพเจ้าล้มลง ข้าพเจ้าก็จะลุกขึ้นอีก ถึงแม้ข้าพเจ้านั่งอยู่ในความมืด องค์พระผู้เป็นเจ้าก็จะทรงเป็นความสว่างของข้าพเจ้า
9ข้าพเจ้าจะทนรับพระพิโรธขององค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะข้าพเจ้าได้ทำบาปต่อพระองค์ จนกว่าพระองค์จะทรงว่าคดีให้ข้าพเจ้า และทรงให้ความยุติธรรมแก่ข้าพเจ้า พระองค์จะทรงนำข้าพเจ้าออกมาสู่ความสว่าง และข้าพเจ้าจะได้เห็นความชอบธรรมของพระองค์
10แล้วศัตรูของข้าพเจ้าจะเห็น และความอับอายจะปกคลุมนางผู้ที่กล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าอยู่ที่ไหน’ ตาของข้าพเจ้าจะมองดูนาง บัดนี้นางจะถูกเหยียบย่ำเหมือนโคลนตามถนน
11จะมีวันหนึ่งสำหรับการสร้างกำแพงของเจ้าขึ้นใหม่ ในวันนั้น เขตแดนของเจ้าจะถูกขยายออกไปไกล
12ในวันนั้น ผู้คนจะมาหาเจ้าจากอัสซีเรียและเมืองต่าง ๆ ของอียิปต์ จากอียิปต์จนถึงแม่น้ำยูเฟรติส จากทะเลถึงทะเล และจากภูเขาถึงภูเขา
13แต่แผ่นดินโลกจะกลายเป็นที่ร้างเปล่าเพราะชาวเมืองของมัน อันเป็นผลจากการกระทำของพวกเขา
14ขอทรงเลี้ยงดูประชากรของพระองค์ด้วยไม้เท้าของพระองค์ คือฝูงแกะแห่งมรดกของพระองค์ ซึ่งอาศัยอยู่ตามลำพังในป่า ท่ามกลางที่ดินอันอุดมสมบูรณ์ ขอให้พวกเขาหากินในบาชานและกิเลอาดเหมือนในสมัยก่อน
15องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า เราจะสำแดงการอัศจรรย์ทั้งหลายแก่พวกเขา เหมือนในสมัยที่เจ้าออกมาจากแผ่นดินอียิปต์
16ประชาชาติทั้งหลายจะเห็นและจะอับอายในกำลังทั้งสิ้นของตน พวกเขาจะเอามือปิดปาก และหูของพวกเขาจะหนวกไป
17พวกเขาจะเลียฝุ่นเหมือนงู เหมือนสัตว์เลื้อยคลานบนแผ่นดิน พวกเขาจะออกมาจากที่กำบังของตนด้วยตัวสั่นเทา พวกเขาจะมาหาองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเราด้วยความหวาดกลัว และจะเกรงกลัวพระองค์
18ใครเล่าจะเป็นพระเจ้าเหมือนพระองค์ ผู้ทรงยกโทษความชั่วช้า และทรงข้ามพ้นการล่วงละเมิดของชนที่เหลืออยู่แห่งมรดกของพระองค์ พระองค์ไม่ทรงถือพระพิโรธไว้เป็นนิตย์ เพราะพระองค์ทรงพอพระทัยในความรักมั่นคง
19พระองค์จะทรงเมตตาเราอีกครั้ง พระองค์จะทรงเหยียบความชั่วช้าของเราไว้ใต้พระบาท และจะทรงเหวี่ยงบาปทั้งสิ้นของเราลงสู่ห้วงลึกของทะเล
20พระองค์จะทรงสำแดงความสัตย์จริงแก่ยาโคบ และความรักมั่นคงแก่อับราฮัม ดังที่พระองค์ได้ทรงปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษของเราตั้งแต่สมัยโบราณกาล
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.