บทที่ 13

1ในวันนั้น มีการอ่านหนังสือของโมเสสให้ประชาชนฟัง และในนั้นพบข้อความที่เขียนไว้ว่า ชาวอัมโมนและชาวโมอับจะไม่ได้เข้าในชุมชนของพระเจ้าตลอดไป 2เพราะพวกเขาไม่ได้ออกมาต้อนรับชนอิสราเอลด้วยอาหารและน้ำ แต่ได้จ้างบาลาอัมมาแช่งสาปอิสราเอล แม้พระเจ้าของเราทรงเปลี่ยนคำแช่งสาปนั้นให้เป็นพร 3ทันทีที่ประชาชนได้ยินธรรมบัญญัตินี้ พวกเขาก็แยกชนต่างชาติทั้งหมดออกจากอิสราเอล 4ก่อนหน้านี้ เอลียาชีบปุโรหิต ซึ่งเป็นญาติของโทบียาห์ ได้รับมอบหมายให้ดูแลห้องเก็บของพระนิเวศของพระเจ้าของเรา 5และได้จัดห้องใหญ่ห้องหนึ่งให้แก่โทบียาห์ ซึ่งแต่ก่อนเคยเป็นที่เก็บเครื่องบูชาธัญพืช เครื่องหอม ภาชนะของพระวิหาร และสิบลดของข้าว เหล้าองุ่นใหม่ และน้ำมัน ตามที่บัญญัติไว้สำหรับคนเลวี นักร้อง และคนเฝ้าประตู รวมทั้งเครื่องถวายสำหรับปุโรหิต 6ขณะที่เรื่องทั้งหมดนี้เกิดขึ้น ข้าพเจ้าไม่ได้อยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม เพราะในปีที่สามสิบสองของอารทาเซอร์ซีสกษัตริย์แห่งบาบิโลน ข้าพเจ้าได้กลับไปเฝ้ากษัตริย์ และเมื่อเวลาผ่านไประยะหนึ่ง ข้าพเจ้าก็ขอลาจากกษัตริย์ 7ข้าพเจ้าก็กลับมายังกรุงเยรูซาเล็ม และพบความชั่วร้ายที่เอลียาชีบได้ทำเพื่อโทบียาห์ คือจัดห้องหนึ่งให้เขาในลานพระนิเวศของพระเจ้า 8ข้าพเจ้าก็ขุ่นเคืองอย่างยิ่ง และเหวี่ยงข้าวของของโทบียาห์ทั้งหมดออกจากห้องนั้น 9ข้าพเจ้าจึงสั่งให้ชำระห้องเหล่านั้นให้บริสุทธิ์ และให้นำภาชนะของพระนิเวศของพระเจ้า เครื่องบูชาธัญพืช และเครื่องหอม กลับเข้ามาในห้องนั้น 10ข้าพเจ้าได้รู้อีกว่าส่วนแบ่งของคนเลวีไม่ได้มอบให้แก่พวกเขา ดังนั้นคนเลวีและนักร้องที่ทำงานปฏิบัติงานในพระวิหาร ต่างคนต่างหนีไปยังที่นาของตน 11ข้าพเจ้าจึงต่อว่าเจ้าหน้าที่และถามว่า “เหตุใดพระนิเวศของพระเจ้าจึงถูกละเลย” แล้วข้าพเจ้าก็รวบรวมพวกเขามาและตั้งพวกเขาไว้ที่ตำแหน่งของตน 12และยูดาห์ทั้งหมดก็นำหนึ่งในสิบของข้าว เหล้าองุ่นใหม่ และน้ำมัน เข้ามาในห้องเก็บของ 13ข้าพเจ้าตั้งเชเลมิยาห์ปุโรหิต ศาโดกธรรมาจารย์ และเปดายาห์จากคนเลวี ให้เป็นผู้ดูแลคลัง โดยมีฮานันบุตรศักเคอร์ บุตรมัทธานิยาห์ เป็นผู้ช่วย เพราะพวกเขาถือว่าเป็นคนที่ไว้ใจได้ พวกเขามีหน้าที่แจกจ่ายให้แก่พี่น้องของพวกเขา 14ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงระลึกถึงข้าพระองค์ในเรื่องนี้ และอย่าทรงลบล้างการกระทำแห่งความรักมั่นคงของข้าพระองค์ที่ข้าพระองค์ได้กระทำเพื่อพระนิเวศของพระเจ้าของข้าพระองค์และการปรนนิบัติในพระนิเวศนั้น 15ในวันเหล่านั้น ข้าพเจ้าเห็นชาวยูดาห์ย่ำองุ่นในเครื่องคั้นในวันสะบาโต นำกองข้าวมาบรรทุกบนลา รวมทั้งเหล้าองุ่น องุ่น มะเดื่อ และของหนักทุกอย่าง พวกเขานำเข้ามาในกรุงเยรูซาเล็มในวันสะบาโต ข้าพเจ้าจึงเตือนพวกเขาเรื่องการขายอาหารในวันนั้น 16ยิ่งกว่านั้น ชาวไทระที่อาศัยอยู่ในเมืองนำปลาและสินค้าทุกชนิดเข้ามา และขายในวันสะบาโตให้แก่ชาวยูดาห์ในกรุงเยรูซาเล็ม 17แล้วข้าพเจ้าก็ต่อว่าผู้สูงศักดิ์ของยูดาห์ และกล่าวกับพวกเขาว่า “สิ่งที่พวกท่านกระทำนี้คือความชั่วร้ายอะไร — ทำให้วันสะบาโตเป็นมลทิน 18บรรพบุรุษของพวกท่านได้กระทำเช่นเดียวกันมิใช่หรือ จนพระเจ้าของเราได้ทรงนำภัยพิบัติทั้งสิ้นนี้มายังเราและยังเมืองนี้ บัดนี้พวกท่านกำลังเพิ่มพระพิโรธของพระองค์ต่อต้านอิสราเอลอีก ด้วยการทำให้วันสะบาโตเป็นมลทิน” 19เมื่อเงาเย็นเริ่มทอดลงที่ประตูกรุงเยรูซาเล็ม ก่อนวันสะบาโตจะเริ่ม ข้าพเจ้าสั่งให้ปิดประตู และไม่ให้เปิดจนกว่าวันสะบาโตจะผ่านพ้นไป ข้าพเจ้าตั้งผู้รับใช้บางคนไว้ที่ประตู เพื่อไม่ให้ของหนักเข้ามาในวันสะบาโต 20ครั้งหนึ่งและสองครั้ง พ่อค้าและผู้ขายสินค้าทุกชนิดก็พักค้างคืนอยู่นอกกรุงเยรูซาเล็ม 21ข้าพเจ้าจึงเตือนพวกเขา และกล่าวกับพวกเขาว่า “เหตุใดท่านจึงพักค้างคืนหน้ากำแพง ถ้าท่านทำอีกครั้ง ข้าพเจ้าจะยกมือทำร้ายท่าน” ตั้งแต่นั้นมา พวกเขาก็ไม่กลับมาในวันสะบาโตอีก 22ข้าพเจ้าได้สั่งคนเลวีให้ชำระตนและมาเฝ้าประตูเพื่อรักษาวันสะบาโตให้บริสุทธิ์ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงระลึกถึงข้าพระองค์ในเรื่องนี้ด้วย และโปรดเมตตาข้าพระองค์ตามความรักมั่นคงอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ 23นอกจากนี้ ในวันเหล่านั้น ข้าพเจ้าเห็นพวกยิวที่ได้แต่งงานกับหญิงชาวอัชโดด หญิงชาวอัมโมน และหญิงชาวโมอับ 24ลูกของพวกเขาครึ่งหนึ่งพูดภาษาอัชโดดหรือภาษาของชนชาติอื่นๆ และไม่สามารถพูดภาษายูดาห์ได้ 25ข้าพเจ้าจึงต่อว่าพวกเขา และแช่งสาปพวกเขา ทุบตีบางคน และดึงผมพวกเขา แล้วให้พวกเขาสาบานต่อพระเจ้าว่า “พวกท่านต้องไม่ยกบุตรสาวของพวกท่านให้แต่งงานกับบุตรชายของพวกเขา และต้องไม่รับบุตรสาวของพวกเขามาให้บุตรชายของพวกท่านหรือให้แก่ตัวพวกท่านเอง 26ซาโลมอนกษัตริย์ของอิสราเอลได้ทำบาปในเรื่องเช่นนี้มิใช่หรือ ในชนชาติทั้งหลายไม่มีกษัตริย์เช่นเขา เขาเป็นที่รักของพระเจ้าของเขา ผู้ทรงตั้งเขาเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอลทั้งสิ้น ถึงกระนั้น หญิงต่างชาติยังชักนำเขาให้ทำบาป 27บัดนี้เราจะต้องได้ยินว่า พวกท่านก็กำลังทำความชั่วร้ายใหญ่ทั้งสิ้นนี้ และทรยศต่อพระเจ้าของเรา โดยแต่งงานกับหญิงต่างชาติหรือ” 28ลูกชายคนหนึ่งของโยยาดาบุตรเอลียาชีบมหาปุโรหิตได้กลายเป็นบุตรเขยของสันบาลลัทชาวโฮโรนัย ข้าพเจ้าจึงไล่เขาออกไปจากข้าพเจ้า 29ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงระลึกถึงพวกเขา เพราะพวกเขาได้ทำให้ตำแหน่งปุโรหิต และพันธสัญญาของตำแหน่งปุโรหิตและของคนเลวี เป็นมลทิน 30ดังนั้น ข้าพเจ้าได้ชำระปุโรหิตและคนเลวีจากสิ่งต่างชาติทั้งสิ้น และข้าพเจ้าได้กำหนดหน้าที่เฉพาะให้แก่ปุโรหิตและคนเลวีแต่ละคน 31ข้าพเจ้ายังจัดเตรียมการถวายฟืนในเวลาที่กำหนด และผลแรก ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงระลึกถึงข้าพระองค์ในทางที่ดี

1ในวันนั้น มีการอ่านหนังสือของโมเสสให้ประชาชนฟัง และในนั้นพบข้อความที่เขียนไว้ว่า ชาวอัมโมนและชาวโมอับจะไม่ได้เข้าในชุมชนของพระเจ้าตลอดไป

2เพราะพวกเขาไม่ได้ออกมาต้อนรับชนอิสราเอลด้วยอาหารและน้ำ แต่ได้จ้างบาลาอัมมาแช่งสาปอิสราเอล แม้พระเจ้าของเราทรงเปลี่ยนคำแช่งสาปนั้นให้เป็นพร

3ทันทีที่ประชาชนได้ยินธรรมบัญญัตินี้ พวกเขาก็แยกชนต่างชาติทั้งหมดออกจากอิสราเอล

4ก่อนหน้านี้ เอลียาชีบปุโรหิต ซึ่งเป็นญาติของโทบียาห์ ได้รับมอบหมายให้ดูแลห้องเก็บของพระนิเวศของพระเจ้าของเรา

5และได้จัดห้องใหญ่ห้องหนึ่งให้แก่โทบียาห์ ซึ่งแต่ก่อนเคยเป็นที่เก็บเครื่องบูชาธัญพืช เครื่องหอม ภาชนะของพระวิหาร และสิบลดของข้าว เหล้าองุ่นใหม่ และน้ำมัน ตามที่บัญญัติไว้สำหรับคนเลวี นักร้อง และคนเฝ้าประตู รวมทั้งเครื่องถวายสำหรับปุโรหิต

6ขณะที่เรื่องทั้งหมดนี้เกิดขึ้น ข้าพเจ้าไม่ได้อยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม เพราะในปีที่สามสิบสองของอารทาเซอร์ซีสกษัตริย์แห่งบาบิโลน ข้าพเจ้าได้กลับไปเฝ้ากษัตริย์ และเมื่อเวลาผ่านไประยะหนึ่ง ข้าพเจ้าก็ขอลาจากกษัตริย์

7ข้าพเจ้าก็กลับมายังกรุงเยรูซาเล็ม และพบความชั่วร้ายที่เอลียาชีบได้ทำเพื่อโทบียาห์ คือจัดห้องหนึ่งให้เขาในลานพระนิเวศของพระเจ้า

8ข้าพเจ้าก็ขุ่นเคืองอย่างยิ่ง และเหวี่ยงข้าวของของโทบียาห์ทั้งหมดออกจากห้องนั้น

9ข้าพเจ้าจึงสั่งให้ชำระห้องเหล่านั้นให้บริสุทธิ์ และให้นำภาชนะของพระนิเวศของพระเจ้า เครื่องบูชาธัญพืช และเครื่องหอม กลับเข้ามาในห้องนั้น

10ข้าพเจ้าได้รู้อีกว่าส่วนแบ่งของคนเลวีไม่ได้มอบให้แก่พวกเขา ดังนั้นคนเลวีและนักร้องที่ทำงานปฏิบัติงานในพระวิหาร ต่างคนต่างหนีไปยังที่นาของตน

11ข้าพเจ้าจึงต่อว่าเจ้าหน้าที่และถามว่า “เหตุใดพระนิเวศของพระเจ้าจึงถูกละเลย” แล้วข้าพเจ้าก็รวบรวมพวกเขามาและตั้งพวกเขาไว้ที่ตำแหน่งของตน

12และยูดาห์ทั้งหมดก็นำหนึ่งในสิบของข้าว เหล้าองุ่นใหม่ และน้ำมัน เข้ามาในห้องเก็บของ

13ข้าพเจ้าตั้งเชเลมิยาห์ปุโรหิต ศาโดกธรรมาจารย์ และเปดายาห์จากคนเลวี ให้เป็นผู้ดูแลคลัง โดยมีฮานันบุตรศักเคอร์ บุตรมัทธานิยาห์ เป็นผู้ช่วย เพราะพวกเขาถือว่าเป็นคนที่ไว้ใจได้ พวกเขามีหน้าที่แจกจ่ายให้แก่พี่น้องของพวกเขา

14ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงระลึกถึงข้าพระองค์ในเรื่องนี้ และอย่าทรงลบล้างการกระทำแห่งความรักมั่นคงของข้าพระองค์ที่ข้าพระองค์ได้กระทำเพื่อพระนิเวศของพระเจ้าของข้าพระองค์และการปรนนิบัติในพระนิเวศนั้น

15ในวันเหล่านั้น ข้าพเจ้าเห็นชาวยูดาห์ย่ำองุ่นในเครื่องคั้นในวันสะบาโต นำกองข้าวมาบรรทุกบนลา รวมทั้งเหล้าองุ่น องุ่น มะเดื่อ และของหนักทุกอย่าง พวกเขานำเข้ามาในกรุงเยรูซาเล็มในวันสะบาโต ข้าพเจ้าจึงเตือนพวกเขาเรื่องการขายอาหารในวันนั้น

16ยิ่งกว่านั้น ชาวไทระที่อาศัยอยู่ในเมืองนำปลาและสินค้าทุกชนิดเข้ามา และขายในวันสะบาโตให้แก่ชาวยูดาห์ในกรุงเยรูซาเล็ม

17แล้วข้าพเจ้าก็ต่อว่าผู้สูงศักดิ์ของยูดาห์ และกล่าวกับพวกเขาว่า “สิ่งที่พวกท่านกระทำนี้คือความชั่วร้ายอะไร — ทำให้วันสะบาโตเป็นมลทิน

18บรรพบุรุษของพวกท่านได้กระทำเช่นเดียวกันมิใช่หรือ จนพระเจ้าของเราได้ทรงนำภัยพิบัติทั้งสิ้นนี้มายังเราและยังเมืองนี้ บัดนี้พวกท่านกำลังเพิ่มพระพิโรธของพระองค์ต่อต้านอิสราเอลอีก ด้วยการทำให้วันสะบาโตเป็นมลทิน”

19เมื่อเงาเย็นเริ่มทอดลงที่ประตูกรุงเยรูซาเล็ม ก่อนวันสะบาโตจะเริ่ม ข้าพเจ้าสั่งให้ปิดประตู และไม่ให้เปิดจนกว่าวันสะบาโตจะผ่านพ้นไป ข้าพเจ้าตั้งผู้รับใช้บางคนไว้ที่ประตู เพื่อไม่ให้ของหนักเข้ามาในวันสะบาโต

20ครั้งหนึ่งและสองครั้ง พ่อค้าและผู้ขายสินค้าทุกชนิดก็พักค้างคืนอยู่นอกกรุงเยรูซาเล็ม

21ข้าพเจ้าจึงเตือนพวกเขา และกล่าวกับพวกเขาว่า “เหตุใดท่านจึงพักค้างคืนหน้ากำแพง ถ้าท่านทำอีกครั้ง ข้าพเจ้าจะยกมือทำร้ายท่าน” ตั้งแต่นั้นมา พวกเขาก็ไม่กลับมาในวันสะบาโตอีก

22ข้าพเจ้าได้สั่งคนเลวีให้ชำระตนและมาเฝ้าประตูเพื่อรักษาวันสะบาโตให้บริสุทธิ์ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงระลึกถึงข้าพระองค์ในเรื่องนี้ด้วย และโปรดเมตตาข้าพระองค์ตามความรักมั่นคงอันยิ่งใหญ่ของพระองค์

23นอกจากนี้ ในวันเหล่านั้น ข้าพเจ้าเห็นพวกยิวที่ได้แต่งงานกับหญิงชาวอัชโดด หญิงชาวอัมโมน และหญิงชาวโมอับ

24ลูกของพวกเขาครึ่งหนึ่งพูดภาษาอัชโดดหรือภาษาของชนชาติอื่นๆ และไม่สามารถพูดภาษายูดาห์ได้

25ข้าพเจ้าจึงต่อว่าพวกเขา และแช่งสาปพวกเขา ทุบตีบางคน และดึงผมพวกเขา แล้วให้พวกเขาสาบานต่อพระเจ้าว่า “พวกท่านต้องไม่ยกบุตรสาวของพวกท่านให้แต่งงานกับบุตรชายของพวกเขา และต้องไม่รับบุตรสาวของพวกเขามาให้บุตรชายของพวกท่านหรือให้แก่ตัวพวกท่านเอง

26ซาโลมอนกษัตริย์ของอิสราเอลได้ทำบาปในเรื่องเช่นนี้มิใช่หรือ ในชนชาติทั้งหลายไม่มีกษัตริย์เช่นเขา เขาเป็นที่รักของพระเจ้าของเขา ผู้ทรงตั้งเขาเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอลทั้งสิ้น ถึงกระนั้น หญิงต่างชาติยังชักนำเขาให้ทำบาป

27บัดนี้เราจะต้องได้ยินว่า พวกท่านก็กำลังทำความชั่วร้ายใหญ่ทั้งสิ้นนี้ และทรยศต่อพระเจ้าของเรา โดยแต่งงานกับหญิงต่างชาติหรือ”

28ลูกชายคนหนึ่งของโยยาดาบุตรเอลียาชีบมหาปุโรหิตได้กลายเป็นบุตรเขยของสันบาลลัทชาวโฮโรนัย ข้าพเจ้าจึงไล่เขาออกไปจากข้าพเจ้า

29ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงระลึกถึงพวกเขา เพราะพวกเขาได้ทำให้ตำแหน่งปุโรหิต และพันธสัญญาของตำแหน่งปุโรหิตและของคนเลวี เป็นมลทิน

30ดังนั้น ข้าพเจ้าได้ชำระปุโรหิตและคนเลวีจากสิ่งต่างชาติทั้งสิ้น และข้าพเจ้าได้กำหนดหน้าที่เฉพาะให้แก่ปุโรหิตและคนเลวีแต่ละคน

31ข้าพเจ้ายังจัดเตรียมการถวายฟืนในเวลาที่กำหนด และผลแรก ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงระลึกถึงข้าพระองค์ในทางที่ดี

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.