กันดารวิถี 25

1ในขณะที่อิสราเอลกำลังพักอยู่ที่ชิทธิม ประชาชนเริ่มเล่นชู้กับบุตรหญิงของโมอับ 2พวกหญิงเหล่านี้ก็เชิญประชาชนไปร่วมเครื่องบูชาของพระทั้งหลายของพวกเขา และประชาชนก็กินและกราบไหว้พระเหล่านั้นของพวกเขา 3ดังนั้นอิสราเอลก็ผูกตัวเข้ากับบาอัลของเปโอร์ และพระพิโรธขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็ลุกขึ้นต่ออิสราเอล 4องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “จงนำหัวหน้าทั้งหมดของประชาชน และจงตรึงพวกเขาต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าต่อหน้าดวงอาทิตย์ เพื่อพระพิโรธอันรุนแรงขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะหันไปจากอิสราเอล” 5และโมเสสกล่าวกับผู้พิพากษาของอิสราเอลว่า “พวกเจ้าทุกคน จงฆ่าคนของเจ้าที่ผูกตัวเข้ากับบาอัลของเปโอร์” 6และดูเถิด ในขณะนั้น ชายชาวอิสราเอลคนหนึ่งมา และนำหญิงชาวมีเดียนมาหาพี่น้องของเขา ต่อหน้าโมเสสและต่อหน้าชุมชนชนอิสราเอลทั้งหมด ขณะที่พวกเขากำลังร้องไห้ที่ทางเข้าเต็นท์นัดพบ 7เมื่อฟีเนหัสบุตรของเอเลอาซาร์ บุตรของอาโรนปุโรหิตเห็นเช่นนั้น เขาก็ลุกขึ้นจากท่ามกลางชุมชน และรับหอกมาในมือของเขา 8และเขาตามชายอิสราเอลเข้าไปในเต็นท์ และเสียบหอกทะลุทั้งสองคน คือชายอิสราเอลและหญิงนั้นทะลุท้องของนาง และภัยพิบัติก็หยุดจากเหนือชนอิสราเอล 9ส่วนคนที่ตายในภัยพิบัติมีจำนวน 24,000 คน 10องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า 11“ฟีเนหัสบุตรของเอเลอาซาร์ บุตรของอาโรนปุโรหิต ได้หันพระพิโรธของเราออกจากเหนือชนอิสราเอล โดยเขาได้รุกเร้าด้วยความหึงหวงของเราในท่ามกลางพวกเขา และเราจึงไม่ได้ทำลายชนอิสราเอลให้สิ้นด้วยความหึงหวงของเรา 12เพราะฉะนั้น จงประกาศว่า ดูเถิด เราได้มอบพันธสัญญาแห่งสันติของเราแก่เขา 13และจะเป็นพันธสัญญาแห่งตำแหน่งปุโรหิตเนืองนิตย์สำหรับเขาและเชื้อสายของเขาหลังจากเขา เพราะเขาได้หึงหวงเพื่อพระเจ้าของเขา และได้ทำการลบบาปให้ชนอิสราเอล” 14ชื่อของชายอิสราเอลที่ถูกฆ่า ที่ถูกฆ่ากับหญิงมีเดียน คือศิมรีบุตรของสาลู หัวหน้าครอบครัวบรรพบุรุษของเผ่าสิเมโอน 15และชื่อของหญิงมีเดียนที่ถูกฆ่า คือคอสบีบุตรหญิงของศูร เขาเป็นหัวหน้าของบ้านบรรพบุรุษของชนเผ่าหนึ่งในมีเดียน 16องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า 17“จงรบกวนชาวมีเดียน และโจมตีพวกเขาให้สิ้น 18เพราะพวกเขาเป็นปฏิปักษ์ต่อพวกเจ้า ด้วยการล่อลวงของพวกเขา ที่พวกเขาได้ล่อลวงพวกเจ้า ในเรื่องของเปโอร์ และในเรื่องของคอสบี บุตรหญิงของผู้นำมีเดียน เป็นพี่สาวของพวกเขา ที่ถูกฆ่าในวันของภัยพิบัติเนื่องจากเรื่องของเปโอร์” 19และเป็นไป หลังจากภัยพิบัติ

บทที่ 25