โอบาดีห์ 1 · Eremos Thai Bible

1นิมิตของโอบาดีห์ องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสเกี่ยวกับเอโดมดังนี้ว่า เราได้ยินข่าวจากองค์พระผู้เป็นเจ้า และมีทูตถูกส่งไปท่ามกลางประชาชาติว่า ‘จงลุกขึ้น ให้เราลุกขึ้นทำสงครามกับมันเถิด’ 2ดูเถิด เราจะทำให้เจ้าเป็นชาติเล็กน้อยท่ามกลางประชาชาติ เจ้าจะถูกดูหมิ่นอย่างยิ่ง 3ความเย่อหยิ่งในใจของเจ้าได้หลอกลวงเจ้า เจ้าผู้อาศัยอยู่ในซอกหินผา ในที่พำนักอันสูงเด่น เจ้ารำพึงในใจว่า ‘ใครจะดึงเราลงมาถึงพื้นดินได้’ 4แม้เจ้าจะเหินสูงเหมือนนกอินทรี และแม้เจ้าจะสร้างรังไว้ท่ามกลางหมู่ดาว เราก็จะดึงเจ้าลงมาจากที่นั่น องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ 5หากพวกขโมยมาหาเจ้า หากพวกปล้นมาในยามค่ำคืน เจ้าจะถูกทำลายเสียจริง พวกเขาจะไม่ขโมยเพียงเท่าที่ต้องการหรือ หากคนเก็บองุ่นมาหาเจ้า พวกเขาจะไม่เหลือองุ่นไว้ให้เก็บตกบ้างหรือ 6เอซาวถูกค้นรื้อเสียจริง ทรัพย์สมบัติที่ซ่อนไว้ของเขาก็ถูกค้นพบหมด 7พันธมิตรทั้งสิ้นของเจ้าได้ขับไล่เจ้าไปถึงชายแดน มิตรสหายของเจ้าได้หลอกลวงและเอาชนะเจ้า ผู้ที่กินอาหารร่วมกับเจ้าได้วางกับดักไว้ใต้เจ้า โดยที่เจ้าไม่รู้ตัวเลย 8องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า ในวันนั้น เราจะทำลายคนมีปัญญาให้สิ้นไปจากเอโดม และทำลายความเข้าใจให้สิ้นไปจากภูเขาเอซาวมิใช่หรือ 9เทมานเอ๋ย นักรบของเจ้าจะตกใจขวัญเสีย เพื่อว่าทุกคนจะถูกตัดขาดจากภูเขาเอซาวด้วยการเข่นฆ่า 10เพราะความรุนแรงที่เจ้ากระทำต่อยาโคบน้องชายของเจ้า ความอับอายจะปกคลุมเจ้า และเจ้าจะถูกตัดขาดเป็นนิตย์ 11ในวันที่เจ้ายืนเฉยอยู่ห่าง ๆ ในวันที่คนต่างชาติกวาดเอาทรัพย์สมบัติของเขาไป และคนต่างด้าวเข้าประตูเมืองของเขา และจับสลากแบ่งเยรูซาเล็มกัน เจ้าเองก็เป็นเหมือนคนหนึ่งในพวกเขา 12แต่เจ้าไม่ควรมองดูน้องชายของเจ้าอย่างสะใจในวันแห่งเคราะห์กรรมของเขา ไม่ควรเปรมปรีดิ์เหนือชาวยูดาห์ในวันที่พวกเขาพินาศ และไม่ควรโอ้อวดในวันแห่งความทุกข์ใจ 13เจ้าไม่ควรเข้าประตูเมืองแห่งประชากรของเราในวันแห่งภัยพิบัติของพวกเขา เจ้าไม่ควรมองดูความทุกข์ยากของพวกเขาอย่างสะใจในวันแห่งภัยพิบัติ และไม่ควรยื่นมือเข้าริบทรัพย์สมบัติของพวกเขาในวันแห่งภัยพิบัตินั้น 14เจ้าไม่ควรยืนอยู่ที่ทางแยกเพื่อสังหารผู้ที่หนีรอดของเขา และไม่ควรมอบผู้รอดชีวิตของเขาไว้แก่ศัตรูในวันแห่งความทุกข์ใจ 15เพราะวันแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้าใกล้เข้ามาแล้วเหนือประชาชาติทั้งปวง เจ้าได้กระทำสิ่งใด สิ่งนั้นก็จะถูกกระทำต่อเจ้า การกระทำของเจ้าจะตอบสนองกลับมาบนศีรษะของเจ้าเอง 16เพราะพวกเจ้าได้ดื่มบนภูเขาบริสุทธิ์ของเราอย่างไร ประชาชาติทั้งปวงก็จะดื่มอยู่เรื่อยไปอย่างนั้น พวกเขาจะดื่มและกลืนลงไป และจะเป็นเหมือนไม่เคยมีตัวตนมาก่อนเลย 17แต่บนภูเขาศิโยนจะมีผู้ที่หนีรอด และภูเขานั้นจะบริสุทธิ์ และพงศ์พันธุ์ของยาโคบจะได้ครอบครองมรดกของตน 18พงศ์พันธุ์ของยาโคบจะเป็นไฟ พงศ์พันธุ์ของโยเซฟจะเป็นเปลวเพลิง และพงศ์พันธุ์ของเอซาวจะเป็นฟาง พวกเขาจะลุกไหม้และเผาผลาญเอซาวเสีย จะไม่มีใครเหลือรอดในพงศ์พันธุ์ของเอซาวเลย เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ตรัสไว้แล้ว 19ชาวเนเกบจะได้ครอบครองภูเขาเอซาว และชาวที่ราบเชเฟลาห์จะได้ครอบครองแผ่นดินของชาวฟีลิสเตีย พวกเขาจะได้ครอบครองแผ่นดินของเอฟราอิมและสะมาเรีย และเบนยามินจะได้ครอบครองกิเลอาด 20ฝูงเชลยของชนอิสราเอลนี้จะได้ครอบครองแผ่นดินของชาวคานาอันไกลไปจนถึงเมืองศาเรฟัท และเชลยของเยรูซาเล็มที่อยู่ในเสฟาราดจะได้ครอบครองเมืองต่าง ๆ ในเนเกบ 21บรรดาผู้ช่วยให้รอดจะขึ้นไปยังภูเขาศิโยน เพื่อปกครองภูเขาเอซาว และราชอาณาจักรนั้นจะเป็นขององค์พระผู้เป็นเจ้า

บทที่ 1