1เพราะฉะนั้น พี่น้องที่รักของข้าพเจ้า ผู้เป็นที่โหยหาของข้าพเจ้า ความชื่นชมยินดีและมงกุฎของข้าพเจ้า จงยืนหยัดมั่นคงในองค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างนี้ พี่น้องที่รักทั้งหลาย
2ข้าพเจ้าขอวิงวอนยูโอเดีย และข้าพเจ้าขอวิงวอนซินทิเค ให้คิดอย่างเดียวกันในองค์พระผู้เป็นเจ้า
3ใช่แล้ว ข้าพเจ้าขอร้องท่านด้วย เพื่อนร่วมแอกที่แท้จริง จงช่วยเหลือผู้หญิงเหล่านี้ ผู้ซึ่งได้ต่อสู้เพื่อข่าวประเสริฐร่วมกับข้าพเจ้า พร้อมกับเคลเมนท์และเพื่อนร่วมงานคนอื่น ๆ ของข้าพเจ้า ผู้ซึ่งชื่อของพวกเขาอยู่ในหนังสือแห่งชีวิต
4จงชื่นชมยินดีในองค์พระผู้เป็นเจ้าเสมอ ข้าพเจ้าจะกล่าวอีก จงชื่นชมยินดีเถิด
5ขอให้ความสุภาพอ่อนโยนของพวกท่านเป็นที่ประจักษ์แก่คนทั้งปวง องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงอยู่ใกล้แล้ว
6อย่ากระวนกระวายในสิ่งใดเลย แต่ในทุกสิ่ง จงทูลขอสิ่งที่พวกท่านปรารถนาต่อพระเจ้าโดยการอธิษฐานและการวิงวอน พร้อมด้วยการขอบพระคุณ
7แล้วสันติสุขของพระเจ้าซึ่งเกินกว่าความเข้าใจของมนุษย์ จะรักษาจิตใจและความคิดของพวกท่านไว้ในพระเยซูคริสต์
8ในที่สุดนี้ พี่น้องทั้งหลาย สิ่งใด ๆ ที่จริง สิ่งใด ๆ ที่น่านับถือ สิ่งใด ๆ ที่ชอบธรรม สิ่งใด ๆ ที่บริสุทธิ์ สิ่งใด ๆ ที่น่ารัก สิ่งใด ๆ ที่น่าสรรเสริญ ถ้าสิ่งใดเป็นคุณธรรมและถ้าสิ่งใดควรแก่การยกย่อง จงคิดถึงสิ่งเหล่านี้
9สิ่งใดที่พวกท่านได้เรียนรู้และได้รับและได้ยินและได้เห็นในตัวข้าพเจ้า จงปฏิบัติตามสิ่งเหล่านี้ แล้วพระเจ้าแห่งสันติสุขจะทรงสถิตกับพวกท่าน
10ข้าพเจ้าได้ชื่นชมยินดีในองค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างมาก เพราะในที่สุดบัดนี้ พวกท่านได้กลับมาแสดงความห่วงใยต่อข้าพเจ้าอีกครั้ง พวกท่านห่วงใยข้าพเจ้าอยู่แล้ว แต่ไม่มีโอกาสจะแสดงออก
11ข้าพเจ้ากล่าวเช่นนี้ ไม่ใช่เพราะความขัดสน เพราะข้าพเจ้าได้เรียนรู้ที่จะพอใจในสภาพที่ข้าพเจ้าเป็นอยู่
12ข้าพเจ้ารู้ที่จะอยู่อย่างขัดสนก็ได้ และรู้ที่จะอยู่อย่างเหลือล้นก็ได้ ในทุกสภาพและในทุกสิ่ง ข้าพเจ้าได้เรียนรู้เคล็ดลับ — ทั้งการอิ่มและการอด ทั้งการมีเหลือเฟือและการขาดแคลน
13ข้าพเจ้าสามารถทำทุกสิ่งได้โดยทางพระองค์ผู้ทรงเสริมกำลังข้าพเจ้า
14อย่างไรก็ตาม พวกท่านทำดีแล้วที่ได้ร่วมในความทุกข์ลำบากของข้าพเจ้า
15ชาวฟีลิปปีทั้งหลาย พวกท่านเองก็รู้ว่า ในช่วงต้นของการประกาศข่าวประเสริฐ เมื่อข้าพเจ้าออกจากแคว้นมาซิโดเนีย ไม่มีคริสตจักรใดเข้าร่วมกับข้าพเจ้าในเรื่องการให้และการรับ นอกจากพวกท่านเท่านั้น
16เพราะแม้เมื่อข้าพเจ้าอยู่ที่เมืองเธสะโลนิกา พวกท่านก็ได้ส่งของถวายมาช่วยเหลือความขัดสนของข้าพเจ้าหลายครั้ง
17ไม่ใช่ว่าข้าพเจ้าแสวงหาของถวาย แต่ข้าพเจ้าแสวงหาผลที่จะทวีขึ้นในบัญชีของพวกท่าน
18ข้าพเจ้ามีครบทุกสิ่งและเหลือล้น ข้าพเจ้าอิ่มเอมแล้ว เพราะได้รับสิ่งที่พวกท่านส่งผ่านเอปาฟรอดิทัส เป็นกลิ่นหอม เป็นเครื่องบูชาที่ทรงรับ เป็นที่พอพระทัยพระเจ้า
19และพระเจ้าของข้าพเจ้าจะทรงประทานทุกสิ่งที่พวกท่านขัดสน ตามความมั่งคั่งของพระองค์ในพระสิริ ในพระเยซูคริสต์
20ขอให้พระสิริมีแด่พระเจ้าและพระบิดาของเราตลอดกาลเป็นนิตย์ อาเมน
21จงทักทายธรรมิกชนทุกคนในพระเยซูคริสต์ พี่น้องที่อยู่กับข้าพเจ้าฝากความคิดถึงมายังพวกท่าน
22ธรรมิกชนทุกคนฝากความคิดถึงมายังพวกท่าน โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนที่อยู่ในราชสำนักของซีซาร์
23ขอพระคุณของพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าจงดำรงอยู่กับจิตวิญญาณของพวกท่าน
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.