1หญิงที่มีปัญญาทุกคนสร้างบ้านของตน แต่หญิงโง่เขลารื้อบ้านลงด้วยมือของตนเอง
2ผู้ที่ดำเนินในความเที่ยงธรรมก็ยำเกรงองค์พระผู้เป็นเจ้า แต่ผู้ที่คดโกงในทางของตนก็ดูหมิ่นพระองค์
3วาจาหยิ่งยโสของคนโง่นำไม้เรียวมาสู่หลังของเขา แต่ริมฝีปากของคนมีปัญญาปกป้องพวกเขา
4ที่ใดไม่มีวัว รางหญ้าก็ว่างเปล่า แต่ผลเก็บเกี่ยวอุดมมาจากแรงของวัว
5พยานที่ซื่อสัตย์ไม่หลอกลวง แต่พยานเท็จพรั่งพรูคำมุสาออกมา
6คนชอบเยาะเย้ยแสวงหาปัญญาแต่ไม่พบ ส่วนคนมีวิจารณญาณได้ความรู้มาโดยง่าย
7จงอยู่ห่างจากคนโง่ เพราะเจ้าจะไม่ได้ความรู้จากวาจาของเขา
8ปัญญาของคนสุขุมคือการเข้าใจทางของตน แต่ความโง่เขลาของคนโง่ก็หลอกลวงตนเอง
9คนโง่เยาะเย้ยการชดใช้ความผิด แต่ความปรารถนาดีพบได้ในหมู่คนเที่ยงธรรม
10ใจรู้ความขมขื่นของตนเอง และคนอื่นไม่อาจร่วมรับความยินดีของมันได้
11เรือนของคนชั่วจะถูกทำลาย แต่เต็นท์ของคนเที่ยงธรรมจะเจริญรุ่งเรือง
12มีทางหนึ่งที่ดูเหมือนถูกต้องสำหรับมนุษย์ แต่ปลายทางของมันคือทางแห่งความตาย
13แม้ในเสียงหัวเราะ ใจก็อาจปวดร้าว และความยินดีก็อาจจบลงด้วยความโศกเศร้า
14คนที่ใจหันกลับจากทางที่ถูกจะได้รับผลตามทางของตน แต่คนดีจะได้รับบำเหน็จตามการกระทำของตน
15คนรู้น้อยเชื่อทุกถ้อยคำ แต่คนสุขุมระมัดระวังย่างก้าวของตน
16คนมีปัญญายำเกรงและหันจากความชั่ว แต่คนโง่หุนหันและประมาท
17คนใจร้อนกระทำการโง่เขลา และคนเจ้าเล่ห์ก็เป็นที่เกลียดชัง
18คนรู้น้อยได้ความโง่เขลาเป็นมรดก แต่คนสุขุมได้สวมมงกุฎด้วยความรู้
19คนชั่วจะก้มกราบต่อหน้าคนดี และคนอธรรมจะหมอบที่ประตูของคนชอบธรรม
20คนจนถูกเกลียดชังแม้แต่จากเพื่อนบ้านของตน แต่คนมั่งมีมีคนรักมากมาย
21ผู้ที่ดูหมิ่นเพื่อนบ้านก็ทำบาป แต่ความสุขเป็นของผู้ที่เมตตาคนยากจน
22ผู้ที่คิดการชั่วก็หลงทางมิใช่หรือ แต่ผู้ที่วางแผนความดีก็พบความรักมั่นคงและความซื่อสัตย์
23การงานทุกอย่างมีกำไร แต่การพูดเปล่าๆ นำไปสู่ความยากจนเท่านั้น
24มงกุฎของคนมีปัญญาคือความมั่งคั่งของเขา แต่ความพยายามของคนโง่ก็คือความโง่เขลา
25พยานที่พูดความจริงช่วยชีวิตคนได้ แต่ผู้ที่กล่าวคำมุสาก็เป็นคนหลอกลวง
26ผู้ที่ยำเกรงองค์พระผู้เป็นเจ้ามีความมั่นคงปลอดภัย และบุตรหลานของเขาจะมีที่ลี้ภัย
27ความยำเกรงองค์พระผู้เป็นเจ้าเป็นน้ำพุแห่งชีวิต ที่ช่วยให้คนพ้นจากบ่วงแร้วแห่งความตาย
28ประชากรจำนวนมากเป็นเกียรติของกษัตริย์ แต่การขาดพลเมืองเป็นความล่มจมของเจ้านาย
29คนที่อดทนมีความเข้าใจอันยิ่งใหญ่ แต่คนใจร้อนส่งเสริมความโง่เขลา
30ใจที่สงบเป็นชีวิตแก่ร่างกาย แต่ความริษยาทำให้กระดูกผุพัง
31ผู้ที่ข่มเหงคนยากจนก็หมิ่นประมาทพระผู้ทรงสร้างเขา แต่ผู้ที่เมตตาคนขัดสนก็ถวายเกียรติแด่พระองค์
32คนชั่วถูกโค่นล้มด้วยบาปของตน แต่คนชอบธรรมมีที่ลี้ภัยแม้ในความตาย
33ปัญญาพักอยู่ในใจของคนมีวิจารณญาณ และแม้ในหมู่คนโง่ ปัญญาก็เป็นที่รู้จัก
34ความชอบธรรมเชิดชูชนชาติให้สูงเด่น แต่บาปเป็นความน่าอับอายแก่ชนชาติใดๆ
35กษัตริย์ย่อมโปรดปรานข้าราชการที่มีปัญญา แต่ความโกรธของกษัตริย์ตกแก่ผู้ที่นำความอับอายมา
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.