บทที่ 102

1คำอธิษฐานของผู้ที่ทุกข์ยาก เมื่อเขาอ่อนระโหยและระบายความทุกข์ของเขาต่อพระพักตร์องค์พระผู้เป็นเจ้า

2ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงสดับคำอธิษฐานของข้าพระองค์ ขอให้เสียงร้องขอความช่วยเหลือของข้าพระองค์มาถึงพระองค์

3ขออย่าทรงซ่อนพระพักตร์ของพระองค์จากข้าพระองค์ในยามที่ข้าพระองค์ทุกข์ใจ ขอเงี่ยพระกรรณลงฟังข้าพระองค์ ขอรีบตอบข้าพระองค์เมื่อข้าพระองค์ร้องทูล

4เพราะวันคืนของข้าพระองค์อันตรธานไปเหมือนควัน และกระดูกของข้าพระองค์ก็ร้อนรุ่มเหมือนถ่านที่ลุกโชน

5ใจของข้าพระองค์ถูกตีและเหี่ยวแห้งไปเหมือนหญ้า จนข้าพระองค์ลืมที่จะกินอาหาร

6เพราะเสียงคร่ำครวญอันดังของข้าพระองค์ หนังของข้าพระองค์ก็ติดกระดูก

7ข้าพระองค์เป็นเหมือนนกฮูกในถิ่นทุรกันดาร เหมือนนกเค้าแมวท่ามกลางซากปรักหักพัง

8ข้าพระองค์นอนตื่นอยู่ ข้าพระองค์เป็นเหมือนนกที่โดดเดี่ยวอยู่บนหลังคา

9ศัตรูของข้าพระองค์เยาะเย้ยข้าพระองค์ตลอดวัน พวกที่เยาะเย้ยข้าพระองค์ใช้ชื่อของข้าพระองค์เป็นคำสาปแช่ง

10เพราะข้าพระองค์กินขี้เถ้าต่างอาหาร และเจือน้ำตาในเครื่องดื่มของข้าพระองค์

11เพราะความขุ่นเคืองและพระพิโรธของพระองค์ เพราะพระองค์ทรงยกข้าพระองค์ขึ้นแล้วเหวี่ยงทิ้งไป

12วันคืนของข้าพระองค์เป็นเหมือนเงาที่ทอดยาวออกไป และข้าพระองค์ก็เหี่ยวแห้งไปเหมือนหญ้า

13ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า แต่พระองค์ประทับบนบัลลังก์เป็นนิตย์ และพระเกียรติของพระองค์ดำรงอยู่ทุกชั่วอายุคน

14พระองค์จะทรงลุกขึ้นและเมตตาสงสารศิโยน เพราะถึงเวลาที่จะทรงสำแดงความโปรดปรานต่อเมืองนั้นแล้ว เวลาที่กำหนดไว้มาถึงแล้ว

15เพราะผู้รับใช้ของพระองค์ชื่นชอบศิลาของเมืองนั้น และสงสารผงคลีดินของเมืองนั้น

16ดังนั้น บรรดาประชาชาติจะยำเกรงพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า และบรรดากษัตริย์ของแผ่นดินโลกจะเกรงกลัวพระสิริของพระองค์

17เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงสร้างศิโยนขึ้นใหม่ พระองค์จะทรงปรากฏในพระสิริของพระองค์

18พระองค์จะทรงหันมาฟังคำอธิษฐานของคนสิ้นไร้ไม้ตอก และจะไม่ทรงดูหมิ่นคำอธิษฐานของพวกเขา

19ขอให้บันทึกเรื่องนี้ไว้สำหรับคนรุ่นหลัง เพื่อชนชาติที่ยังไม่ถือกำเนิดจะได้สรรเสริญองค์พระผู้เป็นเจ้า

20เพราะพระองค์ทรงมองลงมาจากสถานบริสุทธิ์เบื้องสูงของพระองค์ องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทอดพระเนตรจากฟ้าสวรรค์มายังแผ่นดินโลก

21เพื่อจะทรงฟังเสียงคร่ำครวญของผู้ถูกจองจำ และปลดปล่อยผู้ที่ถูกตัดสินให้ตาย

22เพื่อผู้คนจะได้ประกาศพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าในศิโยน และสรรเสริญพระองค์ในกรุงเยรูซาเล็ม

23เมื่อชนชาติและอาณาจักรทั้งหลายมาชุมนุมกันเพื่อปรนนิบัติองค์พระผู้เป็นเจ้า

24พระองค์ทรงบั่นทอนกำลังของข้าพระองค์ระหว่างทาง ทรงตัดวันคืนของข้าพระองค์ให้สั้นลง

25ข้าพระองค์ทูลว่า ‘ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขออย่าทรงเอาข้าพระองค์ไปเสียในครึ่งกลางของชีวิต ปีเดือนของพระองค์ดำรงอยู่ตลอดทุกชั่วอายุคน’

26ในปฐมกาล พระองค์ทรงวางรากฐานของแผ่นดินโลก และฟ้าสวรรค์เป็นผลงานแห่งพระหัตถ์ของพระองค์

27สิ่งเหล่านั้นจะพินาศไป แต่พระองค์ทรงดำรงอยู่ สิ่งเหล่านั้นทั้งหมดจะเก่าไปเหมือนเสื้อผ้า พระองค์จะทรงเปลี่ยนมันเหมือนเปลี่ยนเครื่องนุ่งห่ม และมันก็จะผ่านพ้นไป

28แต่พระองค์ยังคงเหมือนเดิม และปีเดือนของพระองค์จะไม่มีวันสิ้นสุด

29ลูกหลานของบรรดาผู้รับใช้ของพระองค์จะได้อยู่อย่างมั่นคง และเชื้อสายของพวกเขาจะได้รับการสถาปนาไว้ต่อพระพักตร์ของพระองค์

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.