เอเรโมส · Eremos Thai Bible

สดุดี · Psalms

บทที่ 139

1สำหรับหัวหน้านักดนตรี บทเพลงสดุดีของดาวิด ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ได้ทรงตรวจค้นข้าพระองค์ และทรงรู้จักข้าพระองค์ 2พระองค์ทรงทราบเมื่อข้าพระองค์นั่งลงและเมื่อข้าพระองค์ลุกขึ้น พระองค์ทรงหยั่งรู้ความคิดของข้าพระองค์แต่ไกล 3พระองค์ทรงพิเคราะห์ทางเดินและการนอนลงของข้าพระองค์ พระองค์ทรงคุ้นเคยกับทางทั้งสิ้นของข้าพระองค์ 4ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า แม้ก่อนที่คำจะมาถึงลิ้นของข้าพระองค์ ดูเถิด พระองค์ก็ทรงทราบสิ้นแล้ว 5พระองค์ทรงโอบล้อมข้าพระองค์ไว้ทั้งข้างหลังและข้างหน้า และทรงวางพระหัตถ์ของพระองค์เหนือข้าพระองค์ 6ความรู้เช่นนี้อัศจรรย์เกินกว่าข้าพระองค์จะเข้าใจได้ สูงส่งเกินกว่าที่ข้าพระองค์จะหยั่งถึง 7ข้าพระองค์จะไปไหนให้พ้นพระวิญญาณของพระองค์ได้ หรือข้าพระองค์จะหนีไปไหนให้พ้นพระพักตร์ของพระองค์ได้ 8หากข้าพระองค์ขึ้นไปยังฟ้าสวรรค์ พระองค์ก็ทรงอยู่ที่นั่น หากข้าพระองค์นอนลงในแดนคนตาย พระองค์ก็ทรงอยู่ที่นั่น 9หากข้าพระองค์ติดปีกแห่งรุ่งอรุณบินไป หรือไปอาศัยอยู่ที่สุดปลายทะเล 10แม้ที่นั่น พระหัตถ์ของพระองค์ก็จะนำข้าพระองค์ และพระหัตถ์ขวาของพระองค์จะยึดข้าพระองค์ไว้ 11หากข้าพระองค์กล่าวว่า ‘แน่ทีเดียว ความมืดจะปกคลุมข้าพระองค์ และแสงสว่างรอบตัวข้าพระองค์จะกลายเป็นกลางคืน’ 12แม้ความมืดก็ไม่มืดสำหรับพระองค์ กลางคืนก็สว่างดุจกลางวัน เพราะความมืดก็เป็นเหมือนความสว่างสำหรับพระองค์ 13เพราะพระองค์ทรงสร้างส่วนลึกภายในของข้าพระองค์ พระองค์ทรงถักทอข้าพระองค์ขึ้นในครรภ์มารดาของข้าพระองค์ 14ข้าพระองค์ขอบพระคุณพระองค์ เพราะข้าพระองค์ถูกสร้างขึ้นอย่างน่าครั่นคร้ามและน่าอัศจรรย์ พระราชกิจของพระองค์มหัศจรรย์ยิ่งนัก จิตวิญญาณของข้าพระองค์ทราบดี 15โครงร่างของข้าพระองค์ไม่ได้ถูกซ่อนไว้จากพระองค์ เมื่อข้าพระองค์ถูกสร้างขึ้นในที่ลับ เมื่อข้าพระองค์ถูกถักทอขึ้นในที่ลึกแห่งแผ่นดินโลก 16พระเนตรของพระองค์เห็นข้าพระองค์ตั้งแต่ยังเป็นเพียงตัวอ่อนที่ยังไม่เป็นรูปร่าง วันคืนทั้งสิ้นที่กำหนดไว้สำหรับข้าพระองค์ถูกจารึกไว้ในหนังสือของพระองค์ ก่อนที่วันเหล่านั้นจะมาถึงแม้สักวันเดียว 17ข้าแต่พระเจ้า พระดำริของพระองค์ประเสริฐต่อข้าพระองค์เพียงไร และมีมากมายเหลือคณานับ 18หากข้าพระองค์จะนับ ก็มีมากกว่าเม็ดทราย เมื่อข้าพระองค์ตื่นขึ้น ข้าพระองค์ก็ยังอยู่กับพระองค์ 19ข้าแต่พระเจ้า ขอพระองค์ทรงประหารคนชั่วเสียเถิด เจ้าคนกระหายเลือดทั้งหลาย จงไปให้พ้นจากข้าพระองค์ 20พวกเขากล่าวถึงพระองค์ด้วยเจตนาร้าย ศัตรูของพระองค์อ้างพระนามของพระองค์อย่างไร้ค่า 21ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพระองค์ไม่ได้เกลียดชังบรรดาผู้ที่เกลียดชังพระองค์หรือ และไม่ได้ชิงชังบรรดาผู้ที่ลุกขึ้นต่อสู้พระองค์หรือ 22ข้าพระองค์เกลียดชังพวกเขาด้วยความเกลียดชังอย่างที่สุด ข้าพระองค์ถือว่าพวกเขาเป็นศัตรูของข้าพระองค์ 23ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงตรวจค้นข้าพระองค์ และทรงทราบจิตใจของข้าพระองค์ ขอทรงทดสอบข้าพระองค์ และทรงทราบความคิดกังวลของข้าพระองค์ 24ขอทรงดูว่ามีทางใดในข้าพระองค์ที่ผิดต่อพระองค์หรือไม่ และขอทรงนำข้าพระองค์ไปในทางนิรันดร์
← บทที่ 138บทที่ 140 →