บทที่ 141

1บทเพลงสดุดีของดาวิด ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพระองค์ร้องทูลต่อพระองค์ ขอทรงรีบเสด็จมาหาข้าพระองค์ ขอทรงสดับเสียงของข้าพระองค์เมื่อข้าพระองค์ร้องทูลต่อพระองค์

2ขอให้คำอธิษฐานของข้าพระองค์ตั้งอยู่ต่อหน้าพระองค์ดุจเครื่องหอม ขอให้การยกมือของข้าพระองค์ขึ้นเป็นดุจเครื่องบูชาในยามเย็น

3ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงตั้งยามเฝ้าปากของข้าพระองค์ ขอทรงเฝ้าระวังประตูริมฝีปากของข้าพระองค์

4ขออย่าให้ใจของข้าพระองค์เอนเอียงไปสู่สิ่งชั่วร้ายใดๆ หรือมีส่วนในการกระทำชั่วร่วมกับคนที่ทำความชั่วช้า ขออย่าให้ข้าพระองค์ได้ลิ้มรสอาหารเลิศรสของพวกเขา

5ขอให้คนชอบธรรมตีสอนข้าพระองค์ด้วยความเมตตา และขอให้การว่ากล่าวของเขาเป็นดุจน้ำมันชโลมศีรษะ ขอศีรษะของข้าพระองค์อย่าได้ปฏิเสธมันเลย เพราะคำอธิษฐานของข้าพระองค์ยังคงต่อต้านการกระทำชั่วของคนชั่วเสมอ

6เมื่อบรรดาผู้ปกครองของพวกเขาถูกเหวี่ยงลงจากหน้าผา ผู้คนก็จะฟังถ้อยคำของข้าพระองค์ เพราะถ้อยคำเหล่านั้นไพเราะ

7ดุจคนที่ไถและพรวนดินให้แตกฉันใด กระดูกของเราก็ถูกกระจัดกระจายอยู่ที่ปากแดนคนตายฉันนั้น

8ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า องค์เจ้านายของข้าพระองค์ ดวงตาของข้าพระองค์จับจ้องอยู่ที่พระองค์ ข้าพระองค์เข้ามาลี้ภัยในพระองค์ ขออย่าทรงทอดทิ้งจิตวิญญาณของข้าพระองค์ให้ไร้ที่พึ่ง

9ขอทรงปกป้องข้าพระองค์จากกับดักที่พวกเขาวางดักข้าพระองค์ไว้ และจากบ่วงแร้วของคนที่ทำชั่ว

10ขอให้คนชั่วตกลงในตาข่ายของพวกเขาเอง ขณะที่ข้าพระองค์ผ่านพ้นไปอย่างปลอดภัย

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.