บทที่ 147

1ฮาเลลูยาห์ เป็นการดีที่จะร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้าของเรา การสรรเสริญพระองค์นั้นเป็นที่น่าชื่นใจและงดงาม

2องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสร้างเยรูซาเล็มขึ้นใหม่ พระองค์ทรงรวบรวมเชลยอิสราเอลที่กระจัดกระจายให้กลับมา

3พระองค์ทรงรักษาผู้ที่ชอกช้ำใจ และทรงพันบาดแผลของพวกเขา

4พระองค์ทรงกำหนดจำนวนของดวงดาว และทรงเรียกชื่อของมันทุกดวง

5องค์เจ้านายของเราทรงยิ่งใหญ่และทรงฤทธานุภาพมาก พระปัญญาของพระองค์ไม่มีขอบเขตจำกัด

6องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงค้ำชูผู้ที่ถ่อมใจ แต่ทรงเหวี่ยงคนชั่วลงกับพื้นดิน

7จงร้องเพลงขอบพระคุณแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า จงบรรเลงพิณถวายแด่พระเจ้าของเรา

8พระองค์ผู้ทรงคลุมท้องฟ้าด้วยเมฆ ทรงจัดเตรียมฝนให้แก่แผ่นดินโลก ทรงทำให้หญ้างอกขึ้นบนภูเขา

9พระองค์ประทานอาหารแก่สัตว์ทั้งหลาย และแก่ลูกกาที่ส่งเสียงร้อง

10พระองค์ไม่ทรงชื่นชมในกำลังของม้า และไม่ทรงยินดีในเรียวขาของชายใด

11องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงโปรดปรานบรรดาผู้ที่ยำเกรงพระองค์ ผู้ซึ่งหวังใจในความรักมั่นคงของพระองค์

12เยรูซาเล็มเอ๋ย จงยกย่ององค์พระผู้เป็นเจ้า ศิโยนเอ๋ย จงสรรเสริญพระเจ้าของเจ้า

13เพราะพระองค์ทรงเสริมกำลังดาลประตูเมืองของเจ้า และทรงอวยพรลูกหลานที่อยู่ภายในเจ้า

14พระองค์ทรงประทานสันติสุขที่ชายแดนของเจ้า ทรงให้เจ้าอิ่มด้วยข้าวสาลีอย่างดีที่สุด

15พระองค์ทรงส่งพระบัญชาของพระองค์ไปยังแผ่นดินโลก พระวจนะของพระองค์แล่นไปอย่างรวดเร็ว

16พระองค์ทรงโปรยหิมะดุจขนแกะ ทรงโปรยน้ำค้างแข็งดุจขี้เถ้า

17พระองค์ทรงเหวี่ยงลูกเห็บของพระองค์ลงมาดุจก้อนกรวด ใครจะทนต่อความหนาวเย็นของพระองค์ได้

18พระองค์ทรงส่งพระวจนะของพระองค์ออกไปและทำให้สิ่งเหล่านั้นละลาย ทรงให้ลมของพระองค์พัดและน้ำก็ไหลไป

19พระองค์ทรงสำแดงพระวจนะของพระองค์แก่ยาโคบ ทรงสำแดงกฎเกณฑ์และข้อตัดสินของพระองค์แก่อิสราเอล

20พระองค์ไม่ได้ทรงกระทำเช่นนี้แก่ชนชาติอื่นใด พวกเขาไม่รู้จักข้อตัดสินของพระองค์ ฮาเลลูยาห์

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.