บทที่ 16

1มิคทามของดาวิด ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงพิทักษ์รักษาข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์เข้าลี้ภัยในพระองค์

2ข้าพระองค์ทูลต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า ‘พระองค์ทรงเป็นองค์เจ้านายของข้าพระองค์ นอกเหนือจากพระองค์แล้ว ข้าพระองค์ไม่มีสิ่งดีอื่นใดเลย’

3ส่วนบรรดาผู้บริสุทธิ์ที่อยู่ในแผ่นดิน พวกเขาเป็นผู้ทรงเกียรติ ความปีติยินดีทั้งสิ้นของข้าพระองค์อยู่ในพวกเขา

4ความทุกข์โศกจะทวีขึ้นแก่บรรดาผู้ที่วิ่งไปหาพระอื่น ข้าพระองค์จะไม่เทเครื่องดื่มบูชาด้วยเลือดของพวกเขา และจะไม่เอ่ยชื่อของพระเหล่านั้นด้วยริมฝีปากของข้าพระองค์

5องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นส่วนมรดกและถ้วยของข้าพระองค์ พระองค์ทรงดำรงส่วนแบ่งของข้าพระองค์ไว้อย่างมั่นคง

6เขตแดนของข้าพระองค์ตกอยู่ในที่อันรื่นรมย์ มรดกของข้าพระองค์นั้นงดงามยิ่งนัก

7ข้าพระองค์จะถวายสาธุการแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้ทรงให้คำปรึกษาแก่ข้าพระองค์ แม้ในยามค่ำคืน จิตใจส่วนลึกของข้าพระองค์ก็ตักเตือนข้าพระองค์

8ข้าพระองค์ตั้งองค์พระผู้เป็นเจ้าไว้ตรงหน้าข้าพระองค์เสมอ เพราะพระองค์ทรงอยู่ที่เบื้องขวาของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะไม่หวั่นไหว

9เพราะฉะนั้นใจของข้าพระองค์จึงยินดี และจิตวิญญาณของข้าพระองค์ก็เปรมปรีดิ์ ทั้งร่างกายของข้าพระองค์ก็จะอาศัยอยู่อย่างปลอดภัย

10เพราะพระองค์จะไม่ทรงทอดทิ้งจิตวิญญาณของข้าพระองค์ไว้ในแดนคนตาย และจะไม่ทรงปล่อยให้ผู้จงรักภักดีของพระองค์ต้องเห็นหลุมมรณา

11พระองค์จะทรงสำแดงวิถีแห่งชีวิตแก่ข้าพระองค์ ต่อพระพักตร์ของพระองค์มีความชื่นชมยินดีอย่างเปี่ยมล้น ในพระหัตถ์ขวาของพระองค์มีความเกษมสำราญเป็นนิตย์

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.