บทที่ 56Chapter 56

ถึงหัวหน้านักดนตรี ตามทำนอง ‘นกพิราบบนต้นโอ๊กไกลโพ้น’ บทมิคทามของดาวิด เมื่อชาวฟีลิสเตียจับท่านไว้ที่เมืองกัท

ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงเมตตาข้าพระองค์Be Merciful to Me, O God

1ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงเมตตาข้าพระองค์ เพราะมนุษย์ไล่ล่าข้าพระองค์ พวกเขาโจมตีข้าพระองค์ตลอดวัน

2ศัตรูของข้าพระองค์ไล่ล่าข้าพระองค์ตลอดวัน เพราะมีคนมากมายโจมตีข้าพระองค์ด้วยความหยิ่งผยอง

3ในยามที่ข้าพระองค์กลัว ข้าพระองค์จะวางใจในพระองค์

4ในพระเจ้า ผู้ที่ข้าพระองค์สรรเสริญพระวจนะของพระองค์ ในพระเจ้าข้าพระองค์วางใจ ข้าพระองค์จะไม่กลัว มนุษย์ที่เป็นเพียงเนื้อหนังจะทำอะไรข้าพระองค์ได้

5พวกเขาบิดเบือนถ้อยคำของข้าพระองค์ตลอดวัน ความคิดทั้งสิ้นของพวกเขามุ่งร้ายต่อข้าพระองค์

6พวกเขารวมตัวกันซุ่มดักอยู่ คอยจับตาดูย่างก้าวของข้าพระองค์ ขณะที่คอยเอาชีวิตของข้าพระองค์

7ขอทรงให้พวกเขารับโทษเพราะความชั่วของพวกเขา ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงทำให้ชนชาติทั้งหลายตกต่ำลงด้วยพระพิโรธ

8พระองค์ทรงนับการพเนจรของข้าพระองค์ ขอทรงเก็บน้ำตาของข้าพระองค์ไว้ในขวดหนังของพระองค์ สิ่งเหล่านี้อยู่ในบันทึกของพระองค์มิใช่หรือ

9แล้วศัตรูของข้าพระองค์จะหันกลับไปในวันที่ข้าพระองค์ร้องทูล ข้าพระองค์รู้สิ่งนี้ว่า พระเจ้าทรงอยู่ฝ่ายข้าพระองค์

10ในพระเจ้า ผู้ที่ข้าพระองค์สรรเสริญพระวจนะของพระองค์ ในองค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้ที่ข้าพระองค์สรรเสริญพระวจนะของพระองค์

11ในพระเจ้าข้าพระองค์วางใจ ข้าพระองค์จะไม่กลัว มนุษย์จะทำอะไรข้าพระองค์ได้

12ข้าแต่พระเจ้า ข้าพระองค์มีคำปฏิญาณต่อพระองค์ ข้าพระองค์จะถวายเครื่องบูชาแห่งการขอบพระคุณแด่พระองค์

13เพราะพระองค์ทรงช่วยกู้ชีวิตของข้าพระองค์ให้พ้นจากความตาย และทรงปกป้องเท้าของข้าพระองค์ไม่ให้สะดุดล้ม เพื่อข้าพระองค์จะได้ดำเนินต่อพระพักตร์พระเจ้าในความสว่างแห่งชีวิต

หมายเหตุบริบทเป็นคำอธิบายเชิงบรรณาธิการ ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของเนื้อความพระคัมภีร์Context notes are editorial commentary — not part of the biblical text.