บทที่ 57Chapter 57

ถึงหัวหน้านักดนตรี ตามทำนอง ‘อย่าทำลาย’ บทมิคทามของดาวิด เมื่อท่านหนีจากซาอูลเข้าไปในถ้ำ

จิตวิญญาณของข้าพระองค์ลี้ภัยในพระองค์In You My Soul Takes Refuge

1ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงเมตตาข้าพระองค์ ขอทรงเมตตาข้าพระองค์ เพราะจิตวิญญาณของข้าพระองค์ลี้ภัยอยู่ในพระองค์ ข้าพระองค์จะลี้ภัยอยู่ใต้ร่มปีกของพระองค์ จนกว่าภัยพิบัติจะผ่านพ้นไป

2ข้าพระองค์จะร้องทูลต่อพระเจ้าผู้สูงสุด ต่อพระเจ้าผู้ทรงกระทำให้สำเร็จเพื่อข้าพระองค์

3พระองค์จะทรงส่งความช่วยเหลือมาจากฟ้าสวรรค์เพื่อช่วยข้าพระองค์ให้รอด และทรงตำหนิผู้ที่ไล่ล่าข้าพระองค์ เซลาห์ พระเจ้าจะทรงส่งความรักมั่นคงและความจริงของพระองค์มา

4จิตวิญญาณของข้าพระองค์อยู่ท่ามกลางสิงโต ข้าพระองค์นอนอยู่ท่ามกลางสัตว์ร้ายที่กระหายเลือด คือบรรดาบุตรของมนุษย์ที่ฟันของพวกเขาเป็นหอกและลูกธนู และลิ้นของพวกเขาเป็นดาบคม

5ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงเป็นที่เทิดทูนเหนือฟ้าสวรรค์ ขอพระสิริของพระองค์อยู่เหนือทั่วทั้งแผ่นดินโลก

6พวกเขาวางตาข่ายดักย่างก้าวของข้าพระองค์ จิตวิญญาณของข้าพระองค์ก็ท้อแท้ พวกเขาขุดหลุมพรางไว้ดักข้าพระองค์ แต่พวกเขากลับตกลงไปในหลุมนั้นเอง เซลาห์

7ข้าแต่พระเจ้า จิตใจของข้าพระองค์มั่นคง จิตใจของข้าพระองค์มั่นคง ข้าพระองค์จะร้องเพลงและบรรเลงสรรเสริญ

8จิตวิญญาณของข้าพระองค์เอ๋ย จงตื่นเถิด พิณใหญ่และพิณเล็กเอ๋ย จงตื่นเถิด ข้าพระองค์จะปลุกอรุณรุ่ง

9ข้าแต่องค์เจ้านาย ข้าพระองค์จะขอบพระคุณพระองค์ท่ามกลางชนชาติทั้งหลาย ข้าพระองค์จะร้องเพลงสรรเสริญพระองค์ท่ามกลางประชาชาติ

10เพราะความรักมั่นคงของพระองค์ใหญ่หลวงถึงฟ้าสวรรค์ และความจริงของพระองค์สูงถึงเมฆ

11ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงเป็นที่เทิดทูนเหนือฟ้าสวรรค์ ขอพระสิริของพระองค์อยู่เหนือทั่วทั้งแผ่นดินโลก

หมายเหตุบริบทเป็นคำอธิบายเชิงบรรณาธิการ ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของเนื้อความพระคัมภีร์Context notes are editorial commentary — not part of the biblical text.