บทที่ 97

1องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงครอบครอง ขอให้แผ่นดินโลกเปรมปรีดิ์ ขอให้เกาะแก่งที่อยู่ไกลโพ้นยินดี

2เมฆและความมืดทึบอยู่ล้อมรอบพระองค์ ความชอบธรรมและความยุติธรรมเป็นรากฐานแห่งบัลลังก์ของพระองค์

3ไฟลุกโชนไปข้างหน้าพระองค์ และเผาผลาญศัตรูของพระองค์ที่อยู่รอบด้าน

4ฟ้าแลบของพระองค์ส่องสว่างไปทั่วโลก แผ่นดินโลกเห็นแล้วก็สั่นสะท้าน

5ภูเขาทั้งหลายหลอมละลายเหมือนขี้ผึ้งต่อพระพักตร์องค์พระผู้เป็นเจ้า ต่อพระพักตร์องค์เจ้านายแห่งแผ่นดินโลกทั้งสิ้น

6ฟ้าสวรรค์ประกาศความชอบธรรมของพระองค์ และชนชาติทั้งปวงเห็นพระสิริของพระองค์

7บรรดาผู้ที่กราบไหว้รูปเคารพต้องอับอาย คือผู้ที่โอ้อวดในรูปเคารพของตน พระทั้งปวงเอ๋ย จงนมัสการพระองค์เถิด

8ศิโยนได้ยินแล้วก็ยินดี และเมืองต่างๆ ของยูดาห์ก็เปรมปรีดิ์ เพราะการพิพากษาของพระองค์ ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า

9ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะพระองค์ทรงเป็นองค์ผู้สูงสุดเหนือทั้งแผ่นดินโลก พระองค์ทรงได้รับการเชิดชูเหนือพระทั้งปวง

10บรรดาผู้ที่รักองค์พระผู้เป็นเจ้าเอ๋ย จงเกลียดชังความชั่ว พระองค์ทรงพิทักษ์รักษาชีวิตของบรรดาผู้บริสุทธิ์ของพระองค์ และทรงช่วยพวกเขาให้พ้นจากมือของคนชั่ว

11ความสว่างฉายส่องแก่คนชอบธรรม และความชื่นบานก็มีแก่ผู้มีใจเที่ยงตรง

12บรรดาคนชอบธรรมเอ๋ย จงเปรมปรีดิ์ในองค์พระผู้เป็นเจ้า และจงสรรเสริญพระนามอันบริสุทธิ์ของพระองค์

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.