บทที่ 11Chapter 11

พยานสองคนThe Two Witnesses

1และข้าพเจ้าได้รับไม้วัดเหมือนคทา และมีเสียงตรัสว่า “จงลุกขึ้นและวัดพระวิหารของพระเจ้า แท่นบูชา และผู้ที่นมัสการในพระวิหาร

2แต่ลานชั้นนอกของพระวิหารนั้น จงเว้นไว้และอย่าวัด เพราะถูกมอบให้แก่คนต่างชาติ และพวกเขาจะเหยียบเมืองบริสุทธิ์เป็นเวลาสี่สิบสองเดือน

3และเราจะให้อำนาจแก่พยานสองคนของเรา พวกเขาจะพยากรณ์เป็นเวลาหนึ่งพันสองร้อยหกสิบวัน สวมผ้ากระสอบ”

4พยานเหล่านี้คือต้นมะกอกสองต้นและเชิงตะเกียงสองอันที่ยืนอยู่ต่อพระพักตร์องค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งแผ่นดินโลก

5และถ้าผู้ใดต้องการทำร้ายพวกเขา ไฟจะออกมาจากปากของพวกเขา และจะกลืนกินศัตรูของพวกเขา และถ้าผู้ใดต้องการทำร้ายพวกเขา ผู้นั้นก็ต้องถูกฆ่าในลักษณะนี้

6พวกเขามีอำนาจที่จะปิดฟ้า เพื่อไม่ให้ฝนตกในระหว่างวันแห่งการพยากรณ์ของพวกเขา และมีอำนาจเหนือน้ำ ที่จะทำให้น้ำกลายเป็นเลือด และที่จะตีแผ่นดินโลกด้วยภัยพิบัติทุกชนิดบ่อยเท่าที่พวกเขาต้องการ

พยานถูกฆ่าและเป็นขึ้นมาใหม่The Witnesses Killed and Raised

7และเมื่อพวกเขาทำให้คำพยานของพวกเขาสำเร็จแล้ว สัตว์ร้ายที่ขึ้นมาจากเหวลึกจะทำสงครามกับพวกเขา และจะเอาชนะพวกเขา และจะฆ่าพวกเขา

8และศพของพวกเขาจะนอนอยู่บนถนนของเมืองใหญ่ ซึ่งเรียกในเชิงเปรียบเทียบว่าโสโดมและอียิปต์ ที่ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าของพวกเขาก็ถูกตรึงด้วย

9และจากชนชาติ ทุกเผ่า ทุกภาษา และทุกประชาชาติ จะมองดูศพของพวกเขาเป็นเวลาสามวันครึ่ง และจะไม่ยอมให้ศพของพวกเขาถูกฝังในหลุมศพ

10และผู้ที่อาศัยอยู่บนแผ่นดินโลกจะดีใจและสนุกสนานต่อพวกเขา และจะส่งของขวัญให้กันและกัน เพราะผู้เผยพระวจนะสองคนนี้ได้ทรมานบรรดาผู้ที่อาศัยอยู่บนแผ่นดินโลก

11และหลังจากสามวันครึ่ง ลมปราณแห่งชีวิตจากพระเจ้าได้เข้าไปในพวกเขา และพวกเขาได้ยืนขึ้นบนเท้าของตน และความกลัวอย่างใหญ่หลวงก็ตกใส่บรรดาผู้ที่กำลังมองดูพวกเขา

12และพวกเขาได้ยินเสียงดังจากสวรรค์กล่าวกับพวกเขาว่า “จงขึ้นมาที่นี่” และพวกเขาได้ขึ้นไปบนฟ้าสวรรค์ในเมฆ และศัตรูของพวกเขาก็เฝ้ามองพวกเขา

13และในเวลานั้น เกิดแผ่นดินไหวอย่างรุนแรง และหนึ่งในสิบของเมืองก็ถล่มลง และในแผ่นดินไหวนั้น มีคนเจ็ดพันคนถูกฆ่า และคนที่เหลือก็ตกใจกลัว และได้ถวายพระเกียรติแด่พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์

14วิบัติครั้งที่สองได้ผ่านพ้นไปแล้ว ดูเถิด วิบัติครั้งที่สามกำลังจะมาถึงโดยเร็ว

แตรที่เจ็ดThe Seventh Trumpet

15และทูตสวรรค์ตนที่เจ็ดได้เป่าแตร และมีเสียงดังในสวรรค์ กล่าวว่า “ราชอาณาจักรของโลกได้กลายเป็นราชอาณาจักรขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา และของพระคริสต์ของพระองค์ และพระองค์จะทรงครอบครองสืบ ๆ ไปเป็นนิตย์”

16และผู้อาวุโสยี่สิบสี่คน ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ของตนต่อพระพักตร์พระเจ้า ก็กราบลงบนใบหน้าของตน และนมัสการพระเจ้า

17พวกเขากล่าวว่า “ข้าพระองค์ทั้งหลายขอบพระคุณพระองค์ องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า ผู้ทรงฤทธานุภาพยิ่งใหญ่ ผู้ทรงดำรงอยู่และผู้ทรงเคยดำรงอยู่ เพราะพระองค์ได้ทรงถือเอาฤทธิ์อำนาจอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ และทรงเริ่มครอบครองแล้ว

18และประชาชาติทั้งหลายโกรธ และพระพิโรธของพระองค์ได้มาถึงแล้ว และเวลาที่จะพิพากษาผู้ตาย และที่จะให้บำเหน็จแก่บรรดาทาสของพระองค์ คือผู้เผยพระวจนะ ธรรมิกชน และผู้ที่ยำเกรงพระนามของพระองค์ ทั้งคนเล็กและคนใหญ่ และที่จะทำลายบรรดาผู้ที่ทำลายแผ่นดินโลก”

19และพระวิหารของพระเจ้าในสวรรค์ก็ถูกเปิด และหีบพันธสัญญาของพระองค์ปรากฏในพระวิหารของพระองค์ และเกิดฟ้าแลบ เสียงต่าง ๆ ฟ้าร้อง แผ่นดินไหว และลูกเห็บใหญ่

หมายเหตุบริบทเป็นคำอธิบายเชิงบรรณาธิการ ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของเนื้อความพระคัมภีร์Context notes are editorial commentary — not part of the biblical text.