บทที่ 4Chapter 4

ซาโลมอนชื่นชมเจ้าสาวของท่านSolomon Admires His Bride

เจ้าบ่าวThe Bridegroom

1ดูเถิด เธองามนัก ยอดรักของฉัน ดูเถิด เธองามนัก ดวงตาของเธอดั่งนกพิราบอยู่หลังผ้าคลุมหน้า เส้นผมของเธอดั่งฝูงแพะที่ไหลลงมาจากภูเขากิเลอาด

2ฟันของเธอดั่งฝูงแกะที่เพิ่งตัดขน เดินขึ้นมาจากการชำระล้าง ทุกตัวล้วนมีคู่แฝด ไม่มีตัวใดขาดหายไป

3ริมฝีปากของเธอดั่งด้ายสีแดงเข้ม และปากของเธอน่ารักยิ่ง ขมับของเธอที่อยู่หลังผ้าคลุมหน้า ดั่งผลทับทิมผ่าซีก

4ลำคอของเธอดั่งหอคอยของดาวิด ที่สร้างไว้เป็นชั้นเชิงเทิน มีโล่พันอันแขวนอยู่ ล้วนเป็นโล่ของเหล่าชายฉกรรจ์

5ทรวงอกทั้งสองของเธอดั่งลูกละมั่งสองตัว เป็นแฝดของแม่ละมั่ง ที่เล็มหญ้าอยู่ท่ามกลางดอกบัว

6จนกว่าวันใหม่จะรุ่งขึ้น และเงาทั้งหลายลี้หนีไป ฉันจะไปยังภูเขาแห่งมดยอบ และไปยังเนินเขาแห่งกำยาน

7เธองามหมดทั้งตัว ยอดรักของฉัน ไม่มีตำหนิใดในตัวเธอเลย

8มากับฉันจากเลบานอนเถิด เจ้าสาวของฉัน มากับฉันจากเลบานอน ลงมาจากยอดเขาอามานา จากยอดเขาเสนีร์และเฮอร์โมน จากถ้ำสิงโต จากภูเขาแห่งเสือดาว

9เธอขโมยใจฉันไปแล้ว น้องสาวของฉัน เจ้าสาวของฉัน เธอขโมยใจฉันด้วยชายตาเพียงครั้งเดียว ด้วยอัญมณีเพียงเม็ดเดียวที่ลำคอของเธอ

10ความรักของเธอช่างงดงาม น้องสาวของฉัน เจ้าสาวของฉัน ความรักของเธอดียิ่งกว่าเหล้าองุ่นมากนัก และกลิ่นน้ำมันหอมของเธอก็หอมยิ่งกว่าเครื่องเทศทั้งปวง

11ริมฝีปากของเธอหยดความหวานดั่งรวงผึ้ง เจ้าสาวของฉัน น้ำผึ้งและน้ำนมอยู่ใต้ลิ้นของเธอ และกลิ่นเสื้อผ้าของเธอดั่งกลิ่นแห่งเลบานอน

12น้องสาวของฉัน เจ้าสาวของฉัน คือสวนที่ลั่นดาลไว้ เป็นธารน้ำที่ปิดกั้น เป็นน้ำพุที่ประทับตรา

13กิ่งก้านของเธอเป็นอุทยานแห่งทับทิม พร้อมผลไม้เลิศรส ทั้งเทียนกิ่งและนารดา

14นารดาและหญ้าฝรั่น อ้อหอมและอบเชย พร้อมไม้กำยานทุกชนิด มดยอบและกฤษณา พร้อมเครื่องเทศชั้นเลิศทั้งปวง

15เธอเป็นน้ำพุแห่งสวนทั้งหลาย เป็นบ่อน้ำแห่งน้ำที่มีชีวิต ไหลรินลงมาจากเลบานอน

เจ้าสาวThe Bride

16ตื่นเถิด ลมเหนือ และมาเถิด ลมใต้ จงพัดผ่านสวนของฉัน ให้เครื่องหอมของสวนหอมฟุ้งกระจาย ขอให้ที่รักของฉันเข้ามาในสวนของเขา และกินผลเลิศรสแห่งสวนนั้นเถิด

หมายเหตุบริบทเป็นคำอธิบายเชิงบรรณาธิการ ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของเนื้อความพระคัมภีร์Context notes are editorial commentary — not part of the biblical text.