เพลงซาโลมอน 5

1ฉันมาในสวนของฉันแล้ว น้องสาวของฉัน เจ้าสาวของฉัน ฉันเก็บมดยอบกับเครื่องเทศของฉัน ฉันกินรวงผึ้งกับน้ำผึ้งของฉัน ฉันดื่มเหล้าองุ่นกับน้ำนมของฉันแล้ว กินเถิด สหายทั้งหลาย ดื่มเถิด ดื่มให้อิ่มเอมด้วยความรักเถิด 2ฉันหลับอยู่ แต่ใจของฉันตื่น ฟังสิ ที่รักของฉันกำลังเคาะประตู “เปิดให้ฉันเถิด น้องสาวของฉัน ยอดรักของฉัน นกพิราบของฉัน คนงามพร้อมของฉัน ศีรษะของฉันชุ่มด้วยน้ำค้าง เส้นผมของฉันเปียกด้วยละอองแห่งราตรี” 3ฉันถอดเสื้อคลุมออกแล้ว จะให้ฉันสวมกลับอีกหรือ ฉันล้างเท้าแล้ว จะให้เท้าเปื้อนอีกหรือ 4ที่รักของฉันสอดมือเข้ามาทางช่องประตู ใจของฉันก็เร่าร้อนถึงเขา 5ฉันลุกขึ้นเพื่อเปิดให้ที่รักของฉัน มือของฉันหยดมดยอบ นิ้วของฉันชุ่มมดยอบเหลว อยู่บนกลอนประตู 6ฉันเปิดให้ที่รักของฉัน แต่ที่รักของฉันหันกลับและจากไปแล้ว ใจของฉันแทบสลายเมื่อเขาจากไป ฉันแสวงหาเขา แต่ไม่พบ ฉันร้องเรียกเขา แต่เขาไม่ตอบ 7พวกคนยามที่เดินเวรรอบเมืองพบฉัน พวกเขาตีฉันจนบาดเจ็บ พวกคนยามกำแพงกระชากผ้าคลุมของฉันไป 8โอ บรรดาบุตรสาวแห่งเยรูซาเล็มเอ๋ย ฉันขอให้พวกเธอสาบานว่า ถ้าพวกเธอพบที่รักของฉัน จงบอกเขาเถิดว่า ฉันป่วยเพราะความรัก 9ที่รักของเธอดีกว่าที่รักของใครอื่นอย่างไรหรือ โอ ผู้งามเลิศในหมู่หญิงเอ๋ย ที่รักของเธอดีกว่าที่รักของใครอื่นอย่างไร เธอจึงขอให้พวกเราสาบานเช่นนั้น 10ที่รักของฉันผุดผ่องและแดงก่ำ โดดเด่นท่ามกลางหมื่นคน 11ศีรษะของเขาดั่งทองคำเนื้อบริสุทธิ์ เส้นผมของเขาหยิกเป็นลอน ดำขลับดั่งกา 12ดวงตาของเขาดั่งนกพิราบริมธารน้ำ อาบในน้ำนม และฝังประดับดั่งอัญมณี 13แก้มของเขาดั่งแปลงเครื่องเทศ ที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่น ริมฝีปากของเขาดั่งดอกบัว หยดมดยอบเหลว 14แขนของเขาดั่งทองคำกลึงกลม ฝังประดับด้วยบุษน้ำเงิน กายของเขาดั่งงาช้างขัดเงา ประดับด้วยไพลิน 15ขาของเขาดั่งเสาหินอ่อน ตั้งบนฐานทองคำบริสุทธิ์ รูปโฉมของเขาดั่งเลบานอน สง่างามดั่งหมู่สนสีดาร์ 16ปากของเขาหวานล้ำ ทั้งหมดของเขาน่าปรารถนายิ่งนัก นี่แหละที่รักของฉัน นี่แหละสหายของฉัน โอ บรรดาบุตรสาวแห่งเยรูซาเล็มเอ๋ย

บทที่ 5