เอเรโมส · Eremos Thai Bible

ทิตัส · Titus

บทที่ 1

1เปาโล ผู้รับใช้ของพระเจ้า และเป็นอัครทูตของพระเยซูคริสต์ เพื่อความเชื่อของผู้ที่พระเจ้าทรงเลือกสรร และเพื่อความรู้แห่งความจริงซึ่งนำไปสู่ความเคร่งในพระเจ้า 2ในความหวังแห่งชีวิตนิรันดร์ ซึ่งพระเจ้าผู้ไม่ตรัสมุสาทรงสัญญาไว้ตั้งแต่ก่อนเริ่มยุคนิรันดร์ 3และในเวลาอันสมควรของพระองค์ พระองค์ทรงเปิดเผยพระวจนะของพระองค์ผ่านการประกาศ ซึ่งข้าพเจ้าได้รับมอบหมายให้รักษา ตามพระบัญชาของพระเจ้าพระผู้ช่วยให้รอดของเรา 4เรียน ทิตัส บุตรแท้ในความเชื่อร่วมกันของเรา ขอพระคุณและสันติสุขจากพระเจ้าพระบิดา และจากพระเยซูคริสต์ พระผู้ช่วยให้รอดของเรา จงดำรงอยู่กับท่าน 5เพราะเหตุนี้ ข้าพเจ้าจึงได้ละท่านไว้ที่เกาะครีต เพื่อท่านจะจัดการสิ่งที่ยังคั่งค้างให้เรียบร้อย และตั้งผู้ปกครองในแต่ละเมือง ตามที่ข้าพเจ้าได้กำชับท่านไว้ 6คือ ถ้าผู้ใดเป็นคนไม่มีข้อตำหนิ เป็นสามีของภรรยาเพียงคนเดียว มีลูกที่เป็นผู้เชื่อ ซึ่งไม่ถูกกล่าวหาว่าฟุ้งซ่านไร้สำนึก หรือดื้อดึง 7เพราะผู้ปกครองดูแลต้องเป็นคนไม่มีข้อตำหนิ ในฐานะเป็นผู้ดูแลของพระเจ้า ไม่ดื้อรั้นทำตามใจตน ไม่โกรธง่าย ไม่ติดสุรา ไม่ใช้ความรุนแรง ไม่โลภในกำไรอันน่าอาย 8ตรงกันข้าม เขาต้องมีน้ำใจต้อนรับแขก รักความดี มีสติสัมปชัญญะ เที่ยงธรรม บริสุทธิ์ และรู้จักบังคับตน 9ยึดมั่นในถ้อยคำที่เชื่อถือได้ตามคำสอนที่ได้รับมา เพื่อเขาจะสามารถหนุนใจคนอื่นด้วยคำสอนอันถูกต้อง และตักเตือนผู้ที่ขัดแย้งได้ 10เพราะมีคนมากมายที่ดื้อดึง พูดเรื่องไร้สาระและหลอกลวง โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกที่มาจากกลุ่มผู้เข้าสุหนัต 11ซึ่งต้องห้ามไม่ให้พูด เพราะพวกเขาทำลายครอบครัวทั้งหลายให้ล้มลง โดยสอนสิ่งที่ไม่ควรสอน เพราะเห็นแก่กำไรอันน่าอาย 12มีคนหนึ่งในพวกเขาเอง ซึ่งเป็นผู้พยากรณ์ของพวกเขา ได้กล่าวว่า “ชาวครีตเป็นคนพูดเท็จเสมอ เป็นสัตว์ร้าย เป็นคนตะกละและเกียจคร้าน” 13คำพยานนี้เป็นความจริง ด้วยเหตุนี้ จงตักเตือนพวกเขาอย่างเคร่งครัด เพื่อพวกเขาจะมีความเชื่อที่ถูกต้อง 14และจะไม่หมกมุ่นในเรื่องเล่าที่ไม่จริงของชาวยิว หรือคำสั่งของมนุษย์ที่หันหลังให้ความจริง 15สำหรับคนบริสุทธิ์ ทุกสิ่งก็บริสุทธิ์ แต่สำหรับผู้ที่มีมลทินและไม่เชื่อ ไม่มีสิ่งใดบริสุทธิ์เลย แต่ทั้งจิตใจและจิตสำนึกของพวกเขาก็มีมลทินไปแล้ว 16พวกเขายืนยันว่ารู้จักพระเจ้า แต่โดยการกระทำพวกเขาปฏิเสธพระองค์ เป็นคนน่ารังเกียจ ไม่เชื่อฟัง และใช้การไม่ได้สำหรับการดีทุกประการ
← ทิตัสบทที่ 2 →