บทที่ 3
1จงเตือนพวกเขาให้ยอมอยู่ใต้บังคับผู้ปกครองและผู้มีอำนาจ ให้เชื่อฟัง และให้พร้อมสำหรับการกระทำดีทุกประการ
2ไม่ให้พูดร้ายต่อผู้ใด ให้เป็นคนไม่ทะเลาะวิวาท สุภาพอ่อนโยน แสดงความสุภาพอ่อนน้อมอย่างเต็มที่ต่อทุกคน
3เพราะครั้งหนึ่ง พวกเราเองก็เคยเขลา ไม่เชื่อฟัง หลงผิด เป็นทาสแห่งตัณหาและความใคร่ต่าง ๆ ดำเนินชีวิตในความใจร้ายและความริษยา เป็นที่เกลียดชังและเกลียดชังกันและกัน
4แต่เมื่อความเมตตาและความรักที่พระเจ้าพระผู้ช่วยให้รอดของเราทรงมีต่อมนุษย์ ได้ทรงปรากฏแล้ว
5พระองค์ทรงช่วยเราให้รอด ไม่ใช่เพราะการกระทำที่ชอบธรรมที่เราได้ทำ แต่ตามพระเมตตาของพระองค์ โดยทางการชำระล้างแห่งการบังเกิดใหม่ และการสร้างใหม่โดยพระวิญญาณบริสุทธิ์
6ผู้ซึ่งพระองค์ได้ทรงเทมาเหนือเราอย่างบริบูรณ์ โดยทางพระเยซูคริสต์ พระผู้ช่วยให้รอดของเรา
7เพื่อเมื่อเราได้รับการประกาศว่าชอบธรรมโดยพระคุณของพระองค์แล้ว เราจะกลายเป็นผู้รับมรดกตามความหวังแห่งชีวิตนิรันดร์
8ถ้อยคำนี้เชื่อถือได้ และข้าพเจ้าต้องการให้ท่านยืนยันสิ่งเหล่านี้อย่างเด็ดเดี่ยว เพื่อผู้ที่ได้เชื่อในพระเจ้าแล้วจะคำนึงถึงการตั้งใจทำสิ่งดี สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งดีและเป็นประโยชน์แก่มนุษย์
9แต่จงหลีกเลี่ยงการถกเถียงที่โง่เขลา ลำดับวงศ์ตระกูล การวิวาท และการโต้เถียงเรื่องธรรมบัญญัติ เพราะสิ่งเหล่านี้ไม่มีประโยชน์และไร้สาระ
10จงปฏิเสธคนที่ก่อให้เกิดการแตกแยก หลังจากตักเตือนเขาครั้งที่หนึ่งและครั้งที่สองแล้ว
11โดยรู้ว่าคนเช่นนั้นได้หันเหไปผิดทางและทำบาป เป็นผู้ตัดสินโทษตัวเอง
12เมื่อข้าพเจ้าส่งอารเทมัสหรือทีคิคัสไปหาท่าน จงพยายามมาหาข้าพเจ้าที่เมืองนิโคโปลิส เพราะข้าพเจ้าตัดสินใจแล้วว่าจะพักอยู่ที่นั่นตลอดฤดูหนาว
13จงพยายามอย่างสุดความสามารถส่งเซนัส นักธรรมบัญญัติ และอปอลโลออกเดินทาง เพื่อพวกเขาจะไม่ขาดสิ่งใด
14และให้คนของเราเรียนรู้ที่จะตั้งใจทำสิ่งดี เพื่อสนองความจำเป็นเร่งด่วน เพื่อพวกเขาจะไม่เป็นคนไม่เกิดผล
15คนทั้งหมดที่อยู่กับข้าพเจ้าฝากความระลึกถึงท่าน ขอฝากความระลึกถึงผู้ที่รักเราในความเชื่อ ขอพระคุณดำรงอยู่กับพวกท่านทุกคน
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.