บทที่ 10

1จงทูลขอฝนจากองค์พระผู้เป็นเจ้าในฤดูฝนชุก องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นผู้บันดาลเมฆพายุ พระองค์จะประทานฝนหนักให้แก่เขาทั้งหลาย และประทานพืชพรรณในทุ่งนาแก่ทุกคน

2เพราะรูปเคารพประจำบ้านพูดแต่สิ่งไร้สาระ พวกหมอดูเห็นนิมิตเท็จ พวกเขาเล่าความฝันจอมปลอม และปลอบใจอย่างเปล่าประโยชน์ ฉะนั้น ผู้คนจึงระเหเร่ร่อนไปดุจฝูงแกะ ต้องทนทุกข์เพราะไม่มีผู้เลี้ยง

3‘ความโกรธของเราพลุ่งขึ้นต่อบรรดาผู้เลี้ยง และเราจะลงโทษบรรดาหัวหน้า’ เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาทรงดูแลเอาใจใส่ฝูงแกะของพระองค์ คือวงศ์วานยูดาห์ และจะทรงทำให้พวกเขาเป็นดุจม้าศึกอันสง่างามของพระองค์

4‘ศิลามุมเอกจะมาจากยูดาห์ หมุดเต็นท์ก็มาจากเขา คันธนูศึกก็มาจากเขา และผู้ปกครองทุกคนก็มาจากเขาด้วยกัน

5‘พวกเขาจะเป็นดุจนักรบผู้เกรียงไกรในสนามรบ ที่เหยียบย่ำศัตรูลงในโคลนตามถนน พวกเขาจะต่อสู้เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าสถิตอยู่กับพวกเขา และจะทำให้เหล่าพลม้าต้องอับอาย

6‘เราจะเสริมกำลังวงศ์วานยูดาห์ และจะช่วยวงศ์วานโยเซฟให้รอด เราจะนำพวกเขากลับมา เพราะเราเมตตาสงสารพวกเขา และพวกเขาจะเป็นเหมือนผู้ที่เราไม่เคยทอดทิ้ง เพราะเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของพวกเขา และเราจะตอบพวกเขา

7‘เอฟราอิมจะเป็นดุจนักรบผู้เกรียงไกร และจิตใจของพวกเขาจะยินดีดุจดื่มเหล้าองุ่น ลูกหลานของพวกเขาจะเห็นและชื่นชมยินดี จิตใจของพวกเขาจะเปรมปรีดิ์ในองค์พระผู้เป็นเจ้า

8‘เราจะผิวปากเรียกพวกเขาและรวบรวมพวกเขาเข้ามา เพราะเราได้ไถ่พวกเขาไว้แล้ว และพวกเขาจะทวีจำนวนมากขึ้นดังที่เคยเป็นมา

9‘แม้เราจะหว่านพวกเขาไปท่ามกลางชนชาติทั้งหลาย แต่ในแดนไกลพวกเขาจะระลึกถึงเรา พวกเขากับลูกหลานจะมีชีวิตอยู่ และจะกลับมา

10‘เราจะนำพวกเขากลับมาจากแผ่นดินอียิปต์ และรวบรวมพวกเขามาจากอัสซีเรีย เราจะนำพวกเขามายังแผ่นดินกิเลอาดและเลบานอน จนไม่มีที่ว่างพอสำหรับพวกเขา

11เมื่อพระองค์เสด็จข้ามทะเลแห่งความทุกข์ พระองค์จะทรงฟาดคลื่นในทะเลให้สงบ และห้วงลึกทั้งสิ้นของแม่น้ำไนล์จะเหือดแห้ง ความเย่อหยิ่งของอัสซีเรียจะถูกปราบลง และคทาของอียิปต์จะหมดอำนาจไป

12‘เราจะเสริมกำลังพวกเขาในองค์พระผู้เป็นเจ้า และพวกเขาจะดำเนินชีวิตในพระนามของพระองค์’ องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.