บทที่ 13
1ดาวิดทรงปรึกษากับบรรดาผู้นำของพระองค์ คือผู้บัญชาการกองพันและกองร้อย
2และตรัสกับชุมนุมชนอิสราเอลทั้งหมดว่า “ถ้าท่านทั้งหลายเห็นชอบ และถ้าเป็นพระประสงค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเรา ให้เราส่งข่าวไปทั่วถึงพี่น้องของเราที่เหลืออยู่ในทุกแผ่นดินของอิสราเอล รวมทั้งปุโรหิตและชาวเลวีที่อยู่ในเมืองพร้อมทุ่งหญ้าของพวกเขา ให้พวกเขามาชุมนุมกับเรา
3แล้วให้เรานำหีบของพระเจ้าของเรากลับมา เพราะในสมัยของซาอูลเราไม่ได้แสวงหาพระองค์เลย”
4ชุมนุมชนทั้งหมดก็เห็นชอบที่จะทำเช่นนั้น เพราะเรื่องนี้เป็นที่พอใจของประชาชนทั้งปวง
5ดังนั้นดาวิดทรงเรียกอิสราเอลทั้งหมดมาชุมนุมกัน ตั้งแต่แม่น้ำชิโฮร์ในอียิปต์ไปจนถึงเลโบฮามัท เพื่อนำหีบของพระเจ้ามาจากคีริยาทเยอาริม
6ดาวิดกับอิสราเอลทั้งหมดขึ้นไปยังบาอาลาห์แห่งยูดาห์ (คือคีริยาทเยอาริม) เพื่อนำหีบของพระเจ้าคือองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ประทับเหนือเครูบขึ้นมาจากที่นั่น หีบซึ่งเรียกตามพระนามของพระองค์
7พวกเขาวางหีบของพระเจ้าบนเกวียนใหม่และนำออกมาจากบ้านของอาบีนาดาบ โดยมีอุสซาห์และอาหิโยเป็นผู้ขับเกวียนนั้น
8ดาวิดกับอิสราเอลทั้งหมดเฉลิมฉลองต่อพระพักตร์พระเจ้าอย่างสุดกำลัง ด้วยบทเพลง พิณเขาคู่ พิณใหญ่ รำมะนา ฉาบ และแตร
9เมื่อมาถึงลานนวดข้าวของคีโดน อุสซาห์ก็ยื่นมือออกไปจับหีบไว้ เพราะวัวสะดุด
10ความพิโรธขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็พลุ่งขึ้นต่ออุสซาห์ และพระองค์ทรงประหารเขาเพราะเขาเอามือแตะต้องหีบ เขาจึงตายที่นั่นต่อพระพักตร์พระเจ้า
11ดาวิดทรงโกรธเพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงพิโรธพลุ่งใส่อุสซาห์ จึงทรงเรียกที่นั่นว่าเปเรซ-อุสซาห์ ตราบจนทุกวันนี้
12ในวันนั้นดาวิดทรงเกรงกลัวพระเจ้า และตรัสว่า “ข้าจะนำหีบของพระเจ้ามายังที่ของข้าได้อย่างไร”
13ดังนั้นพระองค์จึงไม่ทรงนำหีบเข้าไปในเมืองของดาวิด แต่ทรงนำไปไว้ที่บ้านของโอเบด-เอโดมชาวกัทแทน
14หีบของพระเจ้าจึงอยู่กับครอบครัวของโอเบด-เอโดมในบ้านของเขาเป็นเวลาสามเดือน และองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงอวยพรครอบครัวของเขาและทุกสิ่งที่เขามี
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.