เอเรโมส · Eremos Thai Bible

1 โครินธ์ · 1 Corinthians

บทที่ 16

1บัดนี้เรื่องของการเก็บถวายสำหรับธรรมิกชน ขอให้พวกท่านทำตามที่ข้าพเจ้าได้สั่งคริสตจักรในแคว้นกาลาเทียให้ทำเช่นเดียวกัน 2ในวันแรกของสัปดาห์ ให้แต่ละคนของพวกท่านตั้งไว้ที่ตนเอง สะสมไว้ตามที่ตนเจริญรุ่งเรือง เพื่อจะไม่ต้องเก็บถวายอีกเมื่อข้าพเจ้ามาถึง 3เมื่อข้าพเจ้ามาถึง ข้าพเจ้าจะส่งจดหมายไปกับผู้ที่พวกท่านได้รับรอง เพื่อพวกเขาจะนำของถวายของพวกท่านไปยังกรุงเยรูซาเล็ม 4และถ้าเหมาะสมที่ข้าพเจ้าจะไปด้วย พวกเขาก็จะเดินทางไปกับข้าพเจ้า 5ข้าพเจ้าจะมาหาพวกท่านเมื่อได้เดินทางผ่านแคว้นมาซิโดเนียแล้ว เพราะข้าพเจ้าจะเดินทางผ่านมาซิโดเนีย 6และอาจจะอยู่กับพวกท่านสักระยะ หรือกระทั่งพักอยู่ตลอดฤดูหนาว เพื่อพวกท่านจะส่งข้าพเจ้าให้เดินทางต่อไป ที่ใดก็ตามที่ข้าพเจ้าจะไป 7เพราะข้าพเจ้าไม่ต้องการเห็นพวกท่านในเวลานี้เพียงแวะผ่าน แต่ข้าพเจ้าหวังว่าจะอยู่กับพวกท่านสักระยะหนึ่ง ถ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงอนุญาต 8แต่ข้าพเจ้าจะอยู่ในเมืองเอเฟซัสจนถึงเทศกาลเพ็นเทคอสต์ 9เพราะประตูใหญ่และเปิดสำหรับการงานที่เกิดผลได้เปิดขึ้นแก่ข้าพเจ้า แม้ว่ามีคู่ต่อสู้มากมายก็ตาม 10ถ้าทิโมธีมาหา ก็ให้พวกท่านดูแลให้เขาอยู่กับพวกท่านโดยไม่ต้องเกรงกลัวอะไร เพราะเขาก็กำลังทำงานขององค์พระผู้เป็นเจ้าเหมือนข้าพเจ้า 11ดังนั้น อย่าให้ผู้ใดดูหมิ่นเขา จงส่งเขาเดินทางต่อไปในสันติสุข เพื่อเขาจะกลับมาหาข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้ารอเขาพร้อมกับพี่น้องคนอื่นๆ 12บัดนี้เรื่องของอปอลโลพี่น้องของเรา ข้าพเจ้าได้วิงวอนเขาอย่างยิ่งให้ไปหาพวกท่านพร้อมกับพี่น้องคนอื่นๆ แต่เขาก็ไม่ยินยอมที่จะไปในตอนนี้เลย เขาจะไปเมื่อมีโอกาสเหมาะ 13จงเฝ้าระวัง ยืนมั่นในความเชื่อ จงกล้าหาญ จงเข้มแข็ง 14ทุกสิ่งของพวกท่านจงเป็นไปในความรัก 15พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าวิงวอนพวกท่าน — พวกท่านรู้จักครัวเรือนของสเทฟานัส ว่าพวกเขาเป็นผลแรกของแคว้นอาคายา และได้อุทิศตนเองในการรับใช้ธรรมิกชน 16เพื่อพวกท่านก็จะนอบน้อมต่อคนเช่นนั้น และต่อทุกคนที่ร่วมงานและตรากตรำ 17ข้าพเจ้ายินดีกับการมาถึงของสเทฟานัส ฟอร์ทูนาตัส และอาคายคัส เพราะพวกเขาได้ชดเชยส่วนที่ขาดจากพวกท่าน 18เพราะพวกเขาได้ทำให้จิตใจของข้าพเจ้าและจิตใจของพวกท่านได้รับการพักพิง ดังนั้นจงรู้คุณคนเช่นนั้น 19คริสตจักรในแคว้นเอเชียฝากความระลึกถึงพวกท่าน อาควิลลาและพริสคาฝากความระลึกถึงพวกท่านอย่างมากในองค์พระผู้เป็นเจ้า พร้อมกับคริสตจักรที่ประชุมในบ้านของพวกเขา 20พี่น้องทุกคนที่นี่ฝากความระลึกถึงพวกท่าน จงทักทายกันด้วยจุมพิตอันบริสุทธิ์ 21คำทักทายนี้เขียนด้วยมือของข้าพเจ้าเอง — เปาโล 22ถ้าผู้ใดไม่รักองค์พระผู้เป็นเจ้า ก็ให้ผู้นั้นถูกแช่ง “มาราน-อาธา” (องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราเอ๋ย ขอเสด็จมาเถิด) 23ขอพระคุณของพระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้าจงดำรงอยู่กับพวกท่านทั้งหลาย 24ขอความรักของข้าพเจ้าจงดำรงอยู่กับพวกท่านทุกคนในพระเยซูคริสต์
← บทที่ 151 โครินธ์ →