บทที่ 7

1บัดนี้เรื่องที่พวกท่านได้เขียนถึงข้าพเจ้านั้น “เป็นการดีที่ผู้ชายจะไม่แตะต้องผู้หญิง”

2แต่เพราะมีการล่วงประเวณีอยู่มาก ผู้ชายแต่ละคนจงมีภรรยาของตนเอง และผู้หญิงแต่ละคนจงมีสามีของตนเอง

3สามีจงให้สิ่งที่ติดค้างกับภรรยา และในทำนองเดียวกัน ภรรยาก็จงให้แก่สามีด้วย

4ภรรยาไม่ได้มีสิทธิเหนือร่างกายของตน แต่สามีมี ในทำนองเดียวกัน สามีก็ไม่ได้มีสิทธิเหนือร่างกายของตน แต่ภรรยามี

5อย่าปฏิเสธกันและกัน ยกเว้นเมื่อตกลงกันชั่วระยะเวลาหนึ่ง เพื่อจะอุทิศตนต่อการอธิษฐาน แล้วจึงอยู่ด้วยกันอีกครั้ง เพื่อซาตานจะไม่มาทดลองพวกท่านเนื่องจากการขาดการควบคุมตนเอง

6ที่ข้าพเจ้ากล่าวเช่นนี้ก็โดยเป็นการอนุญาต ไม่ใช่เป็นคำสั่ง

7ข้าพเจ้าปรารถนาให้ทุกคนเป็นเหมือนกับข้าพเจ้า แต่แต่ละคนก็มีของประทานเฉพาะของตนจากพระเจ้า บางคนเป็นอย่างหนึ่ง บางคนเป็นอีกอย่างหนึ่ง

8บัดนี้แก่ผู้ที่ยังไม่ได้แต่งงานและแก่หญิงม่าย ข้าพเจ้ากล่าวว่า เป็นการดีสำหรับพวกเขาที่จะอยู่อย่างนี้เหมือนกับข้าพเจ้า

9แต่ถ้าพวกเขาไม่สามารถควบคุมตนเองได้ ก็จงให้แต่งงานเสีย เพราะการแต่งงานก็ดีกว่าการถูกเผาผลาญด้วยตัณหา

10แก่ผู้ที่แต่งงานแล้ว ข้าพเจ้าสั่ง — ไม่ใช่ข้าพเจ้า แต่เป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า — ว่าภรรยาอย่าได้แยกจากสามี

11แต่ถ้านางแยกจากแล้ว นางก็ต้องอยู่อย่างที่ยังไม่ได้แต่งงาน หรือคืนดีกับสามี และสามีก็อย่าได้หย่าภรรยา

12แก่คนที่เหลือนั้น ข้าพเจ้ากล่าว — ข้าพเจ้า ไม่ใช่องค์พระผู้เป็นเจ้า — ว่า ถ้าพี่น้องคนใดมีภรรยาที่ไม่เชื่อ และนางพอใจที่จะอยู่ด้วยกันกับเขา ก็อย่าหย่านาง

13และถ้าภรรยาคนใดมีสามีที่ไม่เชื่อ และเขาพอใจที่จะอยู่ด้วยกันกับนาง ก็อย่าหย่าสามีของนางเสีย

14เพราะสามีที่ไม่เชื่อก็ได้รับการชำระให้บริสุทธิ์โดยทางภรรยา และภรรยาที่ไม่เชื่อก็ได้รับการชำระให้บริสุทธิ์โดยทางพี่น้อง มิฉะนั้นลูกของพวกท่านก็คงเป็นมลทิน แต่บัดนี้พวกเขาบริสุทธิ์

15แต่ถ้าผู้ที่ไม่เชื่อจะแยกจากไป ก็ให้เขาแยกไปเถิด พี่ชายหรือพี่สาวก็ไม่ได้ตกอยู่ภายใต้พันธะในกรณีเช่นนี้ พระเจ้าได้ทรงเรียกเราให้อยู่ในสันติสุข

16ภรรยาเอ๋ย ท่านจะทราบได้อย่างไรว่าท่านจะช่วยสามีของท่านให้รอดได้? และสามีเอ๋ย ท่านจะทราบได้อย่างไรว่าท่านจะช่วยภรรยาของท่านให้รอดได้?

17ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม แต่ละคนจงดำเนินชีวิตตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงกำหนดให้แก่เขา ตามที่พระเจ้าได้ทรงเรียกเขาแล้ว และข้าพเจ้าก็สั่งสอนเช่นนี้ในทุกคริสตจักร

18ผู้ที่ได้รับการทรงเรียกในขณะที่เข้าสุหนัตแล้ว อย่าให้เขาทำการกลับสภาพ ผู้ที่ได้รับการทรงเรียกในขณะที่ยังไม่ได้เข้าสุหนัต ก็อย่าให้เขาเข้าสุหนัต

19การเข้าสุหนัตก็ไม่ใช่อะไรเลย และการไม่เข้าสุหนัตก็ไม่ใช่อะไรเลย แต่การถือรักษาบัญญัติของพระเจ้าต่างหากที่สำคัญ

20แต่ละคนจงคงอยู่ในสภาพที่เขาได้รับการทรงเรียก

21ท่านได้รับการทรงเรียกในขณะที่เป็นทาสหรือ? อย่าได้กังวลใจในเรื่องนี้ แต่ถ้าท่านสามารถได้รับอิสรภาพ ก็จงใช้โอกาสนั้นเถิด

22เพราะผู้ที่ได้รับการทรงเรียกในองค์พระผู้เป็นเจ้าในขณะที่เป็นทาสนั้น เป็นคนเสรีของพระองค์ ในทำนองเดียวกัน คนเสรีที่ได้รับการทรงเรียก ก็เป็นทาสของพระคริสต์

23พวกท่านได้รับการทรงไถ่มาด้วยราคาที่สูงแล้ว อย่าได้ตกเป็นทาสของมนุษย์เลย

24พี่น้องทั้งหลาย แต่ละคนจงคงอยู่ในสภาพที่ตนได้รับการทรงเรียก โดยอยู่กับพระเจ้า

25บัดนี้เรื่องของผู้ที่ยังไม่เคยแต่งงาน ข้าพเจ้าไม่มีคำสั่งจากองค์พระผู้เป็นเจ้า แต่ข้าพเจ้าให้ความเห็นในฐานะผู้ที่ได้รับพระเมตตาขององค์พระผู้เป็นเจ้าให้เป็นผู้ที่สัตย์ซื่อ

26ข้าพเจ้าจึงเห็นว่าเป็นการดีเพราะเหตุของความทุกข์ลำบากในปัจจุบัน คือเป็นการดีสำหรับคนเราที่จะอยู่อย่างที่เป็นอยู่

27ท่านผูกพันกับภรรยาแล้วหรือ? อย่าแสวงหาการปลดปล่อยเสีย ท่านยังไม่ผูกพันกับภรรยาหรือ? อย่าแสวงหาภรรยาเลย

28แต่ถ้าท่านแต่งงาน ท่านก็ไม่ได้ทำบาป และถ้าผู้ที่ยังไม่เคยแต่งงานจะแต่งงาน ก็ไม่ได้ทำบาป แต่ผู้ที่แต่งงานเช่นนี้จะมีความทุกข์ยากในเนื้อหนัง และข้าพเจ้าก็ปรารถนาที่จะไว้ชีวิตพวกท่าน

29พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้ากล่าวเช่นนี้ คือเวลาก็เหลือสั้นแล้ว ตั้งแต่บัดนี้ ผู้ที่มีภรรยาก็จงเป็นเหมือนกับว่าไม่มี

30ผู้ที่ร้องไห้ก็เหมือนกับว่าไม่ร้องไห้ ผู้ที่ยินดีก็เหมือนกับว่าไม่ยินดี ผู้ที่ซื้อก็เหมือนกับว่าไม่ได้เป็นเจ้าของ

31และผู้ที่ใช้สิ่งของในโลกนี้ก็เหมือนกับว่าไม่ใช้อย่างเต็มที่ เพราะรูปแบบของโลกนี้กำลังจะผ่านไป

32ข้าพเจ้าปรารถนาให้พวกท่านเป็นผู้ที่ปราศจากความกังวล ผู้ที่ยังไม่ได้แต่งงานก็เอาใจใส่ในเรื่องขององค์พระผู้เป็นเจ้า ว่าจะทำอย่างไรให้องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงพอพระทัย

33ส่วนผู้ที่แต่งงานแล้วก็เอาใจใส่ในเรื่องของโลก ว่าจะทำอย่างไรให้ภรรยาของตนพอใจ

34และเขาก็มีใจสองทาง ส่วนหญิงโสดหรือผู้ที่ยังไม่เคยแต่งงานก็เอาใจใส่ในเรื่องขององค์พระผู้เป็นเจ้า เพื่อจะเป็นผู้บริสุทธิ์ทั้งกายและใจ แต่หญิงที่แต่งงานแล้วก็เอาใจใส่ในเรื่องของโลก ว่าจะทำอย่างไรให้สามีของตนพอใจ

35ข้าพเจ้ากล่าวเช่นนี้เพื่อประโยชน์ของพวกท่านเอง ไม่ใช่เพื่อทอดบ่วงครอบงำพวกท่าน แต่เพื่อให้ปฏิบัติอย่างเหมาะสมและอุทิศตนต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าโดยไม่มีสิ่งใดมารบกวน

36แต่ถ้าผู้ใดคิดว่าตนกำลังทำตัวไม่เหมาะสมต่อคู่หมั้นที่ยังเป็นพรหมจารีของตน และถ้านางก็เลยวัยที่จะแต่งงาน และเรื่องควรจะดำเนินไปเช่นนั้น เขาก็จงทำตามที่ปรารถนาเถิด ไม่ใช่บาปอะไร ก็จงให้พวกเขาแต่งงานกันเสีย

37แต่ผู้ที่ตั้งใจมั่นในใจของตนโดยไม่มีความกดดัน ผู้ที่มีอำนาจเหนือความปรารถนาของตน และได้ตัดสินใจในใจของตนเองที่จะคงรักษาคู่หมั้นพรหมจารีของตนไว้ — ผู้นั้นจะทำดี

38ดังนั้น ผู้ที่แต่งงานกับคู่หมั้นพรหมจารีของตน ก็ทำดี และผู้ที่ไม่แต่งงาน ก็ทำดียิ่งกว่า

39ภรรยาก็ถูกผูกพันตราบเท่าที่สามียังมีชีวิตอยู่ แต่ถ้าสามีล่วงลับไป นางก็เป็นอิสระที่จะแต่งงานกับผู้ใดก็ได้ตามที่นางปรารถนา ขอเพียงแต่ในองค์พระผู้เป็นเจ้าเท่านั้น

40แต่ตามความเห็นของข้าพเจ้า นางจะมีความสุขมากกว่าถ้าจะคงอยู่อย่างนี้ และข้าพเจ้าคิดว่าข้าพเจ้าเองก็มีพระวิญญาณของพระเจ้า

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.