บทที่ 8

1บัดนี้เรื่องของอาหารที่ถวายแก่รูปเคารพ — เรารู้ว่า “เราทุกคนล้วนมีความรู้” แต่ความรู้ทำให้ลำพอง ส่วนความรักนั้นสร้างกันขึ้น

2ถ้าผู้ใดคิดว่าตนรู้สิ่งใดสิ่งหนึ่งแล้ว ผู้นั้นยังไม่รู้อย่างที่ควรจะรู้

3แต่ถ้าผู้ใดรักพระเจ้า ผู้นั้นก็ได้รับการทรงรู้จักจากพระเจ้า

4ดังนั้นเรื่องการกินอาหารที่ถวายแก่รูปเคารพ — เรารู้ว่า “รูปเคารพไม่ใช่อะไรเลยในโลกนี้” และว่า “ไม่มีพระเจ้าอื่นใดเลย นอกจากพระเจ้าองค์เดียว”

5เพราะแม้ว่าจะมีสิ่งที่เรียกกันว่าพระเจ้า ไม่ว่าจะอยู่ในฟ้าสวรรค์หรือบนแผ่นดินโลก (ดังที่มีเทพเจ้ามากมายและเจ้าทั้งหลายมากมาย)

6แต่สำหรับเรา มีพระเจ้าองค์เดียว คือพระบิดา ผู้ทรงเป็นที่มาของทุกสิ่ง และเราดำรงอยู่เพื่อพระองค์ และมีองค์พระผู้เป็นเจ้าองค์เดียว คือพระเยซูคริสต์ ผู้ที่ทุกสิ่งดำรงอยู่โดยทาง และเราดำรงอยู่โดยทางพระองค์

7แต่ไม่ใช่ทุกคนที่มีความรู้นี้ บางคนเนื่องจากความคุ้นเคยกับรูปเคารพมาจนถึงปัจจุบัน ก็กินอาหารนั้นในฐานะที่เป็นของถวายแก่รูปเคารพ และมโนธรรมของพวกเขาที่อ่อนแอก็เป็นมลทินไป

8อาหารไม่ได้นำเราเข้าใกล้พระเจ้า ถ้าเรากิน เราก็ไม่ได้ดีขึ้น และถ้าเราไม่กิน เราก็ไม่ได้แย่ลง

9แต่จงระวังให้ดี อย่าให้สิทธิของพวกท่านนี้กลายเป็นเหตุสะดุดสำหรับผู้ที่อ่อนแอ

10เพราะถ้าผู้ใดเห็นท่านที่มีความรู้กำลังนั่งรับประทานในวิหารของรูปเคารพ มโนธรรมของผู้ที่อ่อนแอนั้นจะไม่ถูกชักจูงให้กล้ากินอาหารที่ถวายแก่รูปเคารพหรือ?

11เพราะผู้ที่อ่อนแอ คือพี่น้องที่พระคริสต์ได้สิ้นพระชนม์เพื่อเขา ก็พินาศไปเพราะความรู้ของท่าน

12เมื่อพวกท่านทำบาปต่อพี่น้องเช่นนี้ และทำร้ายมโนธรรมที่อ่อนแอของพวกเขา ก็เท่ากับพวกท่านทำบาปต่อพระคริสต์

13ดังนั้น ถ้าอาหารทำให้พี่น้องของข้าพเจ้าสะดุด ข้าพเจ้าจะไม่กินเนื้อสัตว์อีกตลอดไป เพื่อข้าพเจ้าจะไม่ทำให้พี่น้องของข้าพเจ้าสะดุด

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.