บทที่ 11

1ฝ่ายกษัตริย์โซโลมอนรักหญิงต่างชาติมากมาย นอกจากธิดาของฟาโรห์แล้ว ยังมีหญิงชาวโมอับ อัมโมน เอโดม ซีโดน และหญิงชาวฮิตไทต์ 2หญิงเหล่านี้มาจากชนชาติที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสห้ามชนอิสราเอลไว้ว่า “เจ้าทั้งหลายอย่าแต่งงานกับพวกเขา เพราะพวกเขาจะหันใจของเจ้าไปตามพระของเขาแน่นอน” แต่โซโลมอนก็ยังผูกพันรักหญิงเหล่านั้น 3โซโลมอนมีมเหสีเจ็ดร้อยคนซึ่งเป็นเชื้อพระวงศ์ และนางสนมสามร้อยคน และมเหสีเหล่านั้นก็ทำให้ใจของเขาหันเหไป 4เพราะเมื่อโซโลมอนชราลง มเหสีของเขาก็หันใจของเขาไปตามพระอื่น ๆ และใจของเขาไม่ได้ภักดีต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเขาอย่างสุดใจ เหมือนใจของดาวิดบิดาของเขา 5โซโลมอนหันไปติดตามพระอัชเทเรทเทพีของชาวซีโดน และมิลโคมเทพอันน่าสะอิดสะเอียนของชาวอัมโมน 6โซโลมอนทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรขององค์พระผู้เป็นเจ้า ไม่ได้ติดตามองค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างเต็มที่เหมือนดาวิดบิดาของเขา 7ครั้งนั้น โซโลมอนสร้างที่สูงบนภูเขาทางตะวันออกของเยรูซาเล็ม สำหรับพระเคโมชเทพอันน่าสะอิดสะเอียนของโมอับ และสำหรับโมเลคเทพอันน่าสะอิดสะเอียนของชาวอัมโมน 8เขาทำเช่นเดียวกันนี้สำหรับมเหสีต่างชาติทั้งหมดของเขา ผู้เผาเครื่องหอมและถวายบูชาแก่พระของตน 9องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงพระพิโรธโซโลมอน เพราะใจของเขาหันไปจากองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าแห่งอิสราเอล ผู้ทรงปรากฏแก่เขาสองครั้ง 10และได้ทรงกำชับเขาเรื่องนี้ว่าอย่าไปติดตามพระอื่น ๆ แต่เขาไม่ได้รักษาสิ่งที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชา 11องค์พระผู้เป็นเจ้าจึงตรัสกับโซโลมอนว่า “เพราะเจ้าได้ทำเช่นนี้ และไม่ได้รักษาพันธสัญญาและกฎเกณฑ์ของเราที่เราบัญชาเจ้าไว้ เราจะฉีกราชอาณาจักรไปจากเจ้าเสีย และมอบให้แก่ข้าราชการของเจ้า 12ถึงกระนั้น เพราะเห็นแก่ดาวิดบิดาของเจ้า เราจะไม่ทำในสมัยของเจ้า แต่จะฉีกออกจากมือของบุตรเจ้า 13แต่เราจะไม่ฉีกราชอาณาจักรทั้งหมดไป เราจะให้เผ่าหนึ่งแก่บุตรของเจ้า เพราะเห็นแก่ดาวิดผู้รับใช้ของเรา และเพราะเห็นแก่เยรูซาเล็มที่เราได้เลือกไว้” 14องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงให้มีปฏิปักษ์คนหนึ่งต่อสู้โซโลมอน คือฮาดัดชาวเอโดม จากเชื้อพระวงศ์ของเอโดม 15ก่อนหน้านี้ เมื่อดาวิดอยู่ในเอโดม โยอาบผู้บัญชาการกองทัพได้ขึ้นไปฝังศพผู้ที่ตาย และได้ฆ่าผู้ชายทุกคนในเอโดม 16โยอาบและอิสราเอลทั้งหมดพักอยู่ที่นั่นหกเดือน จนกระทั่งฆ่าผู้ชายทุกคนในเอโดม 17แต่ฮาดัดยังเป็นเด็กเล็กอยู่ ได้หนีไปอียิปต์พร้อมกับชาวเอโดมบางคนซึ่งเป็นข้าราชการของบิดาเขา 18พวกเขาออกจากมีเดียนมายังปาราน พาคนจากปารานไปด้วย แล้วมายังอียิปต์ มาเฝ้าฟาโรห์กษัตริย์ของอียิปต์ ผู้ทรงประทานบ้าน ที่ดิน และอาหารแก่ฮาดัด 19ฮาดัดเป็นที่โปรดปรานของฟาโรห์อย่างยิ่ง จนฟาโรห์ทรงยกน้องสาวของพระนางทาห์เปเนสมเหสีของพระองค์ให้เป็นภรรยาของฮาดัด 20น้องสาวของทาห์เปเนสคลอดบุตรชายชื่อเกนูบัทให้แก่ฮาดัด พระนางทาห์เปเนสทรงให้เด็กนั้นหย่านมในพระราชวังของฟาโรห์ และเกนูบัทอยู่ที่นั่นท่ามกลางโอรสของฟาโรห์ 21เมื่อฮาดัดได้ยินในอียิปต์ว่าดาวิดได้ล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษแล้ว และโยอาบผู้บัญชาการกองทัพก็สิ้นชีวิต ฮาดัดจึงทูลฟาโรห์ว่า “ขอทรงปล่อยข้าพเจ้าไป เพื่อข้าพเจ้าจะกลับไปยังแผ่นดินของตน” 22ฟาโรห์ตรัสถามว่า “เจ้าขาดสิ่งใดเมื่ออยู่กับเรา จึงคิดจะกลับไปยังแผ่นดินของตน?” ฮาดัดทูลว่า “ไม่ขาดสิ่งใด แต่ขอทรงปล่อยข้าพเจ้าไปเถิด” 23พระเจ้าทรงให้มีปฏิปักษ์อีกคนหนึ่งต่อสู้โซโลมอน คือเรโซนบุตรของเอลียาดา ผู้หนีจากฮาดัดเอเซอร์กษัตริย์ของโซบาห์เจ้านายของตน 24เรโซนรวบรวมพรรคพวกมาอยู่กับตน เมื่อดาวิดประหารชาวโซบาห์ เรโซนก็เป็นหัวหน้ากองโจร และไปยังดามัสกัส ตั้งถิ่นฐานและครอบครองที่นั่น 25เรโซนเป็นศัตรูของอิสราเอลตลอดวันเวลาของโซโลมอน เพิ่มความเดือดร้อนที่ฮาดัดก่อขึ้น เรโซนครอบครองอารัมด้วยใจเกลียดชังอิสราเอล 26ฝ่ายเยโรโบอัมบุตรของเนบัท เป็นชาวเอฟราอิมจากเศเรดาห์ มารดาเป็นหญิงม่ายชื่อเศรุวาห์ เขาเป็นข้าราชการของโซโลมอน แต่ได้กบฏต่อกษัตริย์ 27นี่คือเรื่องราวที่เขากบฏต่อกษัตริย์ คือโซโลมอนทรงสร้างป้อมมิลโลและทรงซ่อมช่องโหว่ในกำแพงนครของดาวิดบิดาของพระองค์ 28เยโรโบอัมเป็นชายผู้กล้าหาญและสามารถ เมื่อโซโลมอนทรงเห็นว่าชายหนุ่มผู้นี้ขยันขันแข็ง จึงทรงตั้งเขาให้ดูแลแรงงานเกณฑ์ทั้งหมดของวงศ์วานโยเซฟ 29ครั้งนั้น เมื่อเยโรโบอัมออกจากเยรูซาเล็ม อาหิยาห์ผู้เผยพระวจนะชาวชีโลห์ก็พบเขาที่กลางทาง อาหิยาห์สวมเสื้อคลุมใหม่ และมีเพียงสองคนอยู่กลางทุ่ง 30อาหิยาห์จับเสื้อคลุมใหม่ที่ตนสวมอยู่ ฉีกออกเป็นสิบสองชิ้น 31แล้วกล่าวแก่เยโรโบอัมว่า “จงเอาไปสิบชิ้นสำหรับตัวเจ้า เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า ‘ดูเถิด เราจะฉีกราชอาณาจักรจากมือของโซโลมอน และจะให้สิบเผ่าแก่เจ้า 32แต่จะเหลือเผ่าหนึ่งแก่เขา เพราะเห็นแก่ดาวิดผู้รับใช้ของเรา และเพราะเห็นแก่เยรูซาเล็ม นครที่เราได้เลือกจากเผ่าทั้งปวงของอิสราเอล 33เพราะพวกเขาได้ละทิ้งเราไปนมัสการพระอัชเทเรทเทพีของชาวซีโดน พระเคโมชเทพของโมอับ และมิลโคมเทพของชาวอัมโมน พวกเขาไม่ได้ดำเนินในทางของเรา ไม่ได้ทำสิ่งที่ถูกต้องในสายตาของเรา และไม่ได้รักษากฎเกณฑ์และกฎหมายของเรา เหมือนดาวิดบิดาของโซโลมอน 34ถึงกระนั้น เราจะไม่เอาราชอาณาจักรทั้งหมดออกจากมือของโซโลมอน แต่จะให้เขาเป็นผู้ครองตลอดวันเวลาแห่งชีวิตของเขา เพราะเห็นแก่ดาวิดผู้รับใช้ของเราที่เราเลือกไว้ ผู้รักษาบัญญัติและกฎเกณฑ์ของเรา 35แต่เราจะเอาราชอาณาจักรสิบเผ่าจากมือบุตรของเขา และมอบให้แก่เจ้า 36เราจะให้เผ่าหนึ่งแก่บุตรของเขา เพื่อดาวิดผู้รับใช้ของเราจะมีดวงประทีปต่อหน้าเราในเยรูซาเล็มเสมอไป นครที่เราเลือกไว้เพื่อตั้งนามของเราที่นั่น 37ส่วนเจ้า เราจะรับเจ้าไว้ และเจ้าจะได้ครองทุกสิ่งที่ใจของเจ้าปรารถนา และจะเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอล 38หากเจ้าฟังทุกสิ่งที่เราบัญชาเจ้า ดำเนินในทางของเรา ทำสิ่งที่ถูกต้องในสายตาของเรา รักษากฎเกณฑ์และบัญญัติของเราเหมือนดาวิดผู้รับใช้ของเรา เราก็จะอยู่กับเจ้า และจะสร้างราชวงศ์ที่มั่นคงให้เจ้าเหมือนที่เราได้สร้างให้ดาวิด และจะมอบอิสราเอลแก่เจ้า 39เพราะเหตุนี้ เราจะทำให้เชื้อสายของดาวิดต่ำต้อยลง แต่ไม่ใช่ตลอดไป’” 40โซโลมอนจึงหาช่องจะประหารเยโรโบอัม แต่เยโรโบอัมลุกขึ้นหนีไปอียิปต์ ไปหาชิชักกษัตริย์ของอียิปต์ และอยู่ที่นั่นจนโซโลมอนสิ้นพระชนม์ 41ส่วนพระราชกิจอื่น ๆ ของโซโลมอน ทุกสิ่งที่ทรงกระทำ และพระสติปัญญาของพระองค์ ได้บันทึกไว้ในหนังสือพระราชกิจของโซโลมอนมิใช่หรือ? 42โซโลมอนทรงครองราชย์ในเยรูซาเล็มเหนืออิสราเอลทั้งปวงเป็นเวลาสี่สิบปี 43แล้วโซโลมอนก็ทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษ และถูกฝังไว้ในนครของดาวิดพระราชบิดา และเรโหโบอัมโอรสของพระองค์ก็ขึ้นครองราชย์แทน

1ฝ่ายกษัตริย์โซโลมอนรักหญิงต่างชาติมากมาย นอกจากธิดาของฟาโรห์แล้ว ยังมีหญิงชาวโมอับ อัมโมน เอโดม ซีโดน และหญิงชาวฮิตไทต์

2หญิงเหล่านี้มาจากชนชาติที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสห้ามชนอิสราเอลไว้ว่า “เจ้าทั้งหลายอย่าแต่งงานกับพวกเขา เพราะพวกเขาจะหันใจของเจ้าไปตามพระของเขาแน่นอน” แต่โซโลมอนก็ยังผูกพันรักหญิงเหล่านั้น

3โซโลมอนมีมเหสีเจ็ดร้อยคนซึ่งเป็นเชื้อพระวงศ์ และนางสนมสามร้อยคน และมเหสีเหล่านั้นก็ทำให้ใจของเขาหันเหไป

4เพราะเมื่อโซโลมอนชราลง มเหสีของเขาก็หันใจของเขาไปตามพระอื่น ๆ และใจของเขาไม่ได้ภักดีต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเขาอย่างสุดใจ เหมือนใจของดาวิดบิดาของเขา

5โซโลมอนหันไปติดตามพระอัชเทเรทเทพีของชาวซีโดน และมิลโคมเทพอันน่าสะอิดสะเอียนของชาวอัมโมน

6โซโลมอนทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรขององค์พระผู้เป็นเจ้า ไม่ได้ติดตามองค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างเต็มที่เหมือนดาวิดบิดาของเขา

7ครั้งนั้น โซโลมอนสร้างที่สูงบนภูเขาทางตะวันออกของเยรูซาเล็ม สำหรับพระเคโมชเทพอันน่าสะอิดสะเอียนของโมอับ และสำหรับโมเลคเทพอันน่าสะอิดสะเอียนของชาวอัมโมน

8เขาทำเช่นเดียวกันนี้สำหรับมเหสีต่างชาติทั้งหมดของเขา ผู้เผาเครื่องหอมและถวายบูชาแก่พระของตน

9องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงพระพิโรธโซโลมอน เพราะใจของเขาหันไปจากองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าแห่งอิสราเอล ผู้ทรงปรากฏแก่เขาสองครั้ง

10และได้ทรงกำชับเขาเรื่องนี้ว่าอย่าไปติดตามพระอื่น ๆ แต่เขาไม่ได้รักษาสิ่งที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชา

11องค์พระผู้เป็นเจ้าจึงตรัสกับโซโลมอนว่า “เพราะเจ้าได้ทำเช่นนี้ และไม่ได้รักษาพันธสัญญาและกฎเกณฑ์ของเราที่เราบัญชาเจ้าไว้ เราจะฉีกราชอาณาจักรไปจากเจ้าเสีย และมอบให้แก่ข้าราชการของเจ้า

12ถึงกระนั้น เพราะเห็นแก่ดาวิดบิดาของเจ้า เราจะไม่ทำในสมัยของเจ้า แต่จะฉีกออกจากมือของบุตรเจ้า

13แต่เราจะไม่ฉีกราชอาณาจักรทั้งหมดไป เราจะให้เผ่าหนึ่งแก่บุตรของเจ้า เพราะเห็นแก่ดาวิดผู้รับใช้ของเรา และเพราะเห็นแก่เยรูซาเล็มที่เราได้เลือกไว้”

14องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงให้มีปฏิปักษ์คนหนึ่งต่อสู้โซโลมอน คือฮาดัดชาวเอโดม จากเชื้อพระวงศ์ของเอโดม

15ก่อนหน้านี้ เมื่อดาวิดอยู่ในเอโดม โยอาบผู้บัญชาการกองทัพได้ขึ้นไปฝังศพผู้ที่ตาย และได้ฆ่าผู้ชายทุกคนในเอโดม

16โยอาบและอิสราเอลทั้งหมดพักอยู่ที่นั่นหกเดือน จนกระทั่งฆ่าผู้ชายทุกคนในเอโดม

17แต่ฮาดัดยังเป็นเด็กเล็กอยู่ ได้หนีไปอียิปต์พร้อมกับชาวเอโดมบางคนซึ่งเป็นข้าราชการของบิดาเขา

18พวกเขาออกจากมีเดียนมายังปาราน พาคนจากปารานไปด้วย แล้วมายังอียิปต์ มาเฝ้าฟาโรห์กษัตริย์ของอียิปต์ ผู้ทรงประทานบ้าน ที่ดิน และอาหารแก่ฮาดัด

19ฮาดัดเป็นที่โปรดปรานของฟาโรห์อย่างยิ่ง จนฟาโรห์ทรงยกน้องสาวของพระนางทาห์เปเนสมเหสีของพระองค์ให้เป็นภรรยาของฮาดัด

20น้องสาวของทาห์เปเนสคลอดบุตรชายชื่อเกนูบัทให้แก่ฮาดัด พระนางทาห์เปเนสทรงให้เด็กนั้นหย่านมในพระราชวังของฟาโรห์ และเกนูบัทอยู่ที่นั่นท่ามกลางโอรสของฟาโรห์

21เมื่อฮาดัดได้ยินในอียิปต์ว่าดาวิดได้ล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษแล้ว และโยอาบผู้บัญชาการกองทัพก็สิ้นชีวิต ฮาดัดจึงทูลฟาโรห์ว่า “ขอทรงปล่อยข้าพเจ้าไป เพื่อข้าพเจ้าจะกลับไปยังแผ่นดินของตน”

22ฟาโรห์ตรัสถามว่า “เจ้าขาดสิ่งใดเมื่ออยู่กับเรา จึงคิดจะกลับไปยังแผ่นดินของตน?” ฮาดัดทูลว่า “ไม่ขาดสิ่งใด แต่ขอทรงปล่อยข้าพเจ้าไปเถิด”

23พระเจ้าทรงให้มีปฏิปักษ์อีกคนหนึ่งต่อสู้โซโลมอน คือเรโซนบุตรของเอลียาดา ผู้หนีจากฮาดัดเอเซอร์กษัตริย์ของโซบาห์เจ้านายของตน

24เรโซนรวบรวมพรรคพวกมาอยู่กับตน เมื่อดาวิดประหารชาวโซบาห์ เรโซนก็เป็นหัวหน้ากองโจร และไปยังดามัสกัส ตั้งถิ่นฐานและครอบครองที่นั่น

25เรโซนเป็นศัตรูของอิสราเอลตลอดวันเวลาของโซโลมอน เพิ่มความเดือดร้อนที่ฮาดัดก่อขึ้น เรโซนครอบครองอารัมด้วยใจเกลียดชังอิสราเอล

26ฝ่ายเยโรโบอัมบุตรของเนบัท เป็นชาวเอฟราอิมจากเศเรดาห์ มารดาเป็นหญิงม่ายชื่อเศรุวาห์ เขาเป็นข้าราชการของโซโลมอน แต่ได้กบฏต่อกษัตริย์

27นี่คือเรื่องราวที่เขากบฏต่อกษัตริย์ คือโซโลมอนทรงสร้างป้อมมิลโลและทรงซ่อมช่องโหว่ในกำแพงนครของดาวิดบิดาของพระองค์

28เยโรโบอัมเป็นชายผู้กล้าหาญและสามารถ เมื่อโซโลมอนทรงเห็นว่าชายหนุ่มผู้นี้ขยันขันแข็ง จึงทรงตั้งเขาให้ดูแลแรงงานเกณฑ์ทั้งหมดของวงศ์วานโยเซฟ

29ครั้งนั้น เมื่อเยโรโบอัมออกจากเยรูซาเล็ม อาหิยาห์ผู้เผยพระวจนะชาวชีโลห์ก็พบเขาที่กลางทาง อาหิยาห์สวมเสื้อคลุมใหม่ และมีเพียงสองคนอยู่กลางทุ่ง

30อาหิยาห์จับเสื้อคลุมใหม่ที่ตนสวมอยู่ ฉีกออกเป็นสิบสองชิ้น

31แล้วกล่าวแก่เยโรโบอัมว่า “จงเอาไปสิบชิ้นสำหรับตัวเจ้า เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า ‘ดูเถิด เราจะฉีกราชอาณาจักรจากมือของโซโลมอน และจะให้สิบเผ่าแก่เจ้า

32แต่จะเหลือเผ่าหนึ่งแก่เขา เพราะเห็นแก่ดาวิดผู้รับใช้ของเรา และเพราะเห็นแก่เยรูซาเล็ม นครที่เราได้เลือกจากเผ่าทั้งปวงของอิสราเอล

33เพราะพวกเขาได้ละทิ้งเราไปนมัสการพระอัชเทเรทเทพีของชาวซีโดน พระเคโมชเทพของโมอับ และมิลโคมเทพของชาวอัมโมน พวกเขาไม่ได้ดำเนินในทางของเรา ไม่ได้ทำสิ่งที่ถูกต้องในสายตาของเรา และไม่ได้รักษากฎเกณฑ์และกฎหมายของเรา เหมือนดาวิดบิดาของโซโลมอน

34ถึงกระนั้น เราจะไม่เอาราชอาณาจักรทั้งหมดออกจากมือของโซโลมอน แต่จะให้เขาเป็นผู้ครองตลอดวันเวลาแห่งชีวิตของเขา เพราะเห็นแก่ดาวิดผู้รับใช้ของเราที่เราเลือกไว้ ผู้รักษาบัญญัติและกฎเกณฑ์ของเรา

35แต่เราจะเอาราชอาณาจักรสิบเผ่าจากมือบุตรของเขา และมอบให้แก่เจ้า

36เราจะให้เผ่าหนึ่งแก่บุตรของเขา เพื่อดาวิดผู้รับใช้ของเราจะมีดวงประทีปต่อหน้าเราในเยรูซาเล็มเสมอไป นครที่เราเลือกไว้เพื่อตั้งนามของเราที่นั่น

37ส่วนเจ้า เราจะรับเจ้าไว้ และเจ้าจะได้ครองทุกสิ่งที่ใจของเจ้าปรารถนา และจะเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอล

38หากเจ้าฟังทุกสิ่งที่เราบัญชาเจ้า ดำเนินในทางของเรา ทำสิ่งที่ถูกต้องในสายตาของเรา รักษากฎเกณฑ์และบัญญัติของเราเหมือนดาวิดผู้รับใช้ของเรา เราก็จะอยู่กับเจ้า และจะสร้างราชวงศ์ที่มั่นคงให้เจ้าเหมือนที่เราได้สร้างให้ดาวิด และจะมอบอิสราเอลแก่เจ้า

39เพราะเหตุนี้ เราจะทำให้เชื้อสายของดาวิดต่ำต้อยลง แต่ไม่ใช่ตลอดไป’”

40โซโลมอนจึงหาช่องจะประหารเยโรโบอัม แต่เยโรโบอัมลุกขึ้นหนีไปอียิปต์ ไปหาชิชักกษัตริย์ของอียิปต์ และอยู่ที่นั่นจนโซโลมอนสิ้นพระชนม์

41ส่วนพระราชกิจอื่น ๆ ของโซโลมอน ทุกสิ่งที่ทรงกระทำ และพระสติปัญญาของพระองค์ ได้บันทึกไว้ในหนังสือพระราชกิจของโซโลมอนมิใช่หรือ?

42โซโลมอนทรงครองราชย์ในเยรูซาเล็มเหนืออิสราเอลทั้งปวงเป็นเวลาสี่สิบปี

43แล้วโซโลมอนก็ทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษ และถูกฝังไว้ในนครของดาวิดพระราชบิดา และเรโหโบอัมโอรสของพระองค์ก็ขึ้นครองราชย์แทน

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.