บทที่ 12

1เรโหโบอัมเสด็จไปยังเชเคม เพราะอิสราเอลทั้งปวงได้มาที่นั่นเพื่อตั้งพระองค์เป็นกษัตริย์ 2เมื่อเยโรโบอัมบุตรของเนบัทได้ยินเรื่องนี้ — เขายังอยู่ในอียิปต์ ที่ซึ่งหนีจากกษัตริย์โซโลมอนไปอาศัยอยู่ — 3เขาทั้งหลายก็ส่งคนไปเรียกเยโรโบอัมมา และเยโรโบอัมกับชุมนุมชนอิสราเอลทั้งหมดมาเข้าเฝ้าเรโหโบอัม ทูลว่า 4“พระราชบิดาของท่านได้วางแอกหนักไว้บนเรา บัดนี้ขอท่านทรงผ่อนงานหนักของพระราชบิดาและแอกหนักที่พระองค์วางบนเรา แล้วเราจะปรนนิบัติท่าน” 5เรโหโบอัมตรัสว่า “จงกลับไปก่อนสามวัน แล้วค่อยกลับมาหาเรา” ประชาชนจึงกลับไป 6กษัตริย์เรโหโบอัมทรงปรึกษากับบรรดาผู้อาวุโสที่เคยปรนนิบัติโซโลมอนพระราชบิดาขณะที่ยังทรงพระชนม์อยู่ ตรัสถามว่า “พวกท่านแนะนำให้เราตอบประชาชนเหล่านี้อย่างไร?” 7พวกเขาทูลตอบว่า “หากวันนี้ท่านทรงเป็นผู้รับใช้ประชาชนเหล่านี้ ปรนนิบัติพวกเขา และตรัสตอบด้วยถ้อยคำอ่อนโยน พวกเขาก็จะเป็นผู้รับใช้ของท่านตลอดไป” 8แต่เรโหโบอัมทรงปฏิเสธคำแนะนำที่ผู้อาวุโสถวาย และทรงปรึกษากับชายหนุ่มที่เติบโตมาด้วยกันและปรนนิบัติพระองค์ 9พระองค์ตรัสถามพวกเขาว่า “พวกเจ้าแนะนำให้เราตอบประชาชนเหล่านี้อย่างไร ที่ทูลเราว่า ‘ขอผ่อนแอกที่พระราชบิดาของพระองค์วางบนเรา’?” 10ชายหนุ่มที่เติบโตมากับพระองค์ทูลว่า “ขอท่านตรัสแก่ประชาชนที่ทูลว่า ‘พระราชบิดาของพระองค์ทำให้แอกของเราหนัก ขอพระองค์ผ่อนให้เบาลง’ นั้นว่า ‘นิ้วก้อยของเราหนากว่าเอวของบิดาเรา 11พระราชบิดาของเราวางแอกหนักบนพวกเจ้า แต่เราจะเพิ่มแอกให้หนักขึ้นอีก พระราชบิดาของเราเฆี่ยนพวกเจ้าด้วยแส้ แต่เราจะเฆี่ยนพวกเจ้าด้วยแมงป่อง’” 12หลังจากสามวัน เยโรโบอัมและประชาชนทั้งหมดก็กลับมาหาเรโหโบอัม ตามที่กษัตริย์ตรัสว่า “จงกลับมาหาเราในวันที่สาม” 13กษัตริย์ตรัสตอบประชาชนอย่างแข็งกระด้าง ทรงปฏิเสธคำแนะนำที่ผู้อาวุโสถวาย 14และตรัสกับพวกเขาตามที่ชายหนุ่มแนะนำว่า “พระราชบิดาของเราทำให้แอกของพวกเจ้าหนัก แต่เราจะเพิ่มแอกให้หนักขึ้นอีก พระราชบิดาของเราเฆี่ยนพวกเจ้าด้วยแส้ แต่เราจะเฆี่ยนพวกเจ้าด้วยแมงป่อง” 15กษัตริย์จึงไม่ทรงฟังประชาชน เพราะการพลิกผันนี้มาจากองค์พระผู้เป็นเจ้า เพื่อให้พระดำรัสที่ตรัสแก่เยโรโบอัมบุตรของเนบัทผ่านอาหิยาห์ชาวชีโลห์สำเร็จ 16เมื่ออิสราเอลทั้งปวงเห็นว่ากษัตริย์ไม่ทรงฟังพวกเขา ประชาชนก็ทูลตอบกษัตริย์ว่า “เรามีส่วนอะไรในดาวิด? และมีมรดกอะไรในบุตรของเจสซี? อิสราเอลเอ๋ย จงกลับไปยังเต็นท์ของตน! ดาวิดเอ๋ย จงดูแลวงศ์วานของเจ้าเองเถิด!” ชนอิสราเอลจึงกลับไปยังบ้านเรือนของตน 17แต่เรโหโบอัมยังทรงครองชนอิสราเอลที่อาศัยอยู่ในหัวเมืองยูดาห์ 18แล้วกษัตริย์เรโหโบอัมทรงใช้อาโดรัมผู้ดูแลแรงงานเกณฑ์ออกไป แต่อิสราเอลทั้งปวงเอาหินขว้างเขาจนตาย ส่วนกษัตริย์เรโหโบอัมทรงรีบขึ้นรถม้าศึกหนีไปยังเยรูซาเล็ม 19ดังนั้นอิสราเอลจึงกบฏต่อราชวงศ์ดาวิดจนถึงทุกวันนี้ 20เมื่ออิสราเอลทั้งปวงได้ยินว่าเยโรโบอัมกลับมาแล้ว ก็ส่งคนไปเชิญเขามายังที่ประชุม และตั้งเขาเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอลทั้งหมด มีเพียงเผ่ายูดาห์เท่านั้นที่ติดตามราชวงศ์ดาวิด 21เมื่อเรโหโบอัมมาถึงเยรูซาเล็ม พระองค์ทรงระดมพลวงศ์วานยูดาห์ทั้งหมดและเผ่าเบนยามิน เป็นทหารคัดเลือกหนึ่งแสนแปดหมื่นคน เพื่อสู้รบกับวงศ์วานอิสราเอลและคืนราชอาณาจักรแก่เรโหโบอัมบุตรของโซโลมอน 22แต่พระวจนะของพระเจ้ามาถึงเชไมยาห์คนของพระเจ้าว่า 23“จงบอกเรโหโบอัมบุตรของโซโลมอนกษัตริย์ของยูดาห์ วงศ์วานยูดาห์และเบนยามินทั้งหมด และประชาชนที่เหลือว่า 24‘องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า เจ้าทั้งหลายอย่าขึ้นไปสู้รบกับพี่น้องชนอิสราเอล จงกลับไปบ้านทุกคน เพราะเรื่องนี้เกิดจากเรา’” พวกเขาจึงเชื่อฟังพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้า และกลับไปตามพระดำรัสขององค์พระผู้เป็นเจ้า 25เยโรโบอัมทรงสร้างเมืองเชเคมขึ้นในแถบภูเขาเอฟราอิมและประทับอยู่ที่นั่น แล้วเสด็จออกจากที่นั่นไปสร้างเมืองเปนูเอล 26เยโรโบอัมคิดในใจว่า “บัดนี้ ราชอาณาจักรอาจจะกลับไปสู่ราชวงศ์ดาวิด 27หากประชาชนเหล่านี้ขึ้นไปถวายเครื่องบูชาที่พระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้าในเยรูซาเล็ม ใจของพวกเขาก็จะหันกลับไปหาเจ้านายของตน คือเรโหโบอัมกษัตริย์ของยูดาห์ แล้วพวกเขาจะฆ่าเราและกลับไปหาเรโหโบอัมกษัตริย์ของยูดาห์” 28เมื่อกษัตริย์ปรึกษาหารือแล้ว ก็ทำลูกวัวทองคำสองตัว และกล่าวแก่ประชาชนว่า “การขึ้นไปยังเยรูซาเล็มนั้นเกินกำลังของพวกเจ้าแล้ว อิสราเอลเอ๋ย นี่คือพระของเจ้า ผู้นำเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์” 29เขาตั้งลูกวัวตัวหนึ่งไว้ที่เบธเอล และอีกตัวหนึ่งที่เมืองดาน 30สิ่งนี้กลายเป็นบาป เพราะประชาชนพากันเดินทางไปไกลถึงเมืองดานเพื่อนมัสการต่อหน้าลูกวัวตัวนั้น 31เยโรโบอัมยังสร้างวิหารบนที่สูงทั้งหลาย และแต่งตั้งปุโรหิตจากประชาชนทั่วไปซึ่งไม่ใช่คนเลวี 32เยโรโบอัมกำหนดเทศกาลในวันที่สิบห้าเดือนที่แปด เลียนแบบเทศกาลที่มีในยูดาห์ และถวายบูชาบนแท่นบูชา เขาทำเช่นนี้ที่เบธเอลเพื่อถวายบูชาแก่ลูกวัวที่ตั้งไว้ และแต่งตั้งปุโรหิตประจำที่สูงที่สร้างขึ้นในเบธเอล 33ในวันที่สิบห้าเดือนที่แปด ซึ่งเป็นเดือนที่เขากำหนดขึ้นเอง เยโรโบอัมก็ถวายบูชาบนแท่นบูชาที่สร้างขึ้นในเบธเอล เขาตั้งเทศกาลสำหรับชนอิสราเอล และขึ้นไปบนแท่นบูชาเพื่อเผาเครื่องหอม

1เรโหโบอัมเสด็จไปยังเชเคม เพราะอิสราเอลทั้งปวงได้มาที่นั่นเพื่อตั้งพระองค์เป็นกษัตริย์

2เมื่อเยโรโบอัมบุตรของเนบัทได้ยินเรื่องนี้ — เขายังอยู่ในอียิปต์ ที่ซึ่งหนีจากกษัตริย์โซโลมอนไปอาศัยอยู่ —

3เขาทั้งหลายก็ส่งคนไปเรียกเยโรโบอัมมา และเยโรโบอัมกับชุมนุมชนอิสราเอลทั้งหมดมาเข้าเฝ้าเรโหโบอัม ทูลว่า

4“พระราชบิดาของท่านได้วางแอกหนักไว้บนเรา บัดนี้ขอท่านทรงผ่อนงานหนักของพระราชบิดาและแอกหนักที่พระองค์วางบนเรา แล้วเราจะปรนนิบัติท่าน”

5เรโหโบอัมตรัสว่า “จงกลับไปก่อนสามวัน แล้วค่อยกลับมาหาเรา” ประชาชนจึงกลับไป

6กษัตริย์เรโหโบอัมทรงปรึกษากับบรรดาผู้อาวุโสที่เคยปรนนิบัติโซโลมอนพระราชบิดาขณะที่ยังทรงพระชนม์อยู่ ตรัสถามว่า “พวกท่านแนะนำให้เราตอบประชาชนเหล่านี้อย่างไร?”

7พวกเขาทูลตอบว่า “หากวันนี้ท่านทรงเป็นผู้รับใช้ประชาชนเหล่านี้ ปรนนิบัติพวกเขา และตรัสตอบด้วยถ้อยคำอ่อนโยน พวกเขาก็จะเป็นผู้รับใช้ของท่านตลอดไป”

8แต่เรโหโบอัมทรงปฏิเสธคำแนะนำที่ผู้อาวุโสถวาย และทรงปรึกษากับชายหนุ่มที่เติบโตมาด้วยกันและปรนนิบัติพระองค์

9พระองค์ตรัสถามพวกเขาว่า “พวกเจ้าแนะนำให้เราตอบประชาชนเหล่านี้อย่างไร ที่ทูลเราว่า ‘ขอผ่อนแอกที่พระราชบิดาของพระองค์วางบนเรา’?”

10ชายหนุ่มที่เติบโตมากับพระองค์ทูลว่า “ขอท่านตรัสแก่ประชาชนที่ทูลว่า ‘พระราชบิดาของพระองค์ทำให้แอกของเราหนัก ขอพระองค์ผ่อนให้เบาลง’ นั้นว่า ‘นิ้วก้อยของเราหนากว่าเอวของบิดาเรา

11พระราชบิดาของเราวางแอกหนักบนพวกเจ้า แต่เราจะเพิ่มแอกให้หนักขึ้นอีก พระราชบิดาของเราเฆี่ยนพวกเจ้าด้วยแส้ แต่เราจะเฆี่ยนพวกเจ้าด้วยแมงป่อง’”

12หลังจากสามวัน เยโรโบอัมและประชาชนทั้งหมดก็กลับมาหาเรโหโบอัม ตามที่กษัตริย์ตรัสว่า “จงกลับมาหาเราในวันที่สาม”

13กษัตริย์ตรัสตอบประชาชนอย่างแข็งกระด้าง ทรงปฏิเสธคำแนะนำที่ผู้อาวุโสถวาย

14และตรัสกับพวกเขาตามที่ชายหนุ่มแนะนำว่า “พระราชบิดาของเราทำให้แอกของพวกเจ้าหนัก แต่เราจะเพิ่มแอกให้หนักขึ้นอีก พระราชบิดาของเราเฆี่ยนพวกเจ้าด้วยแส้ แต่เราจะเฆี่ยนพวกเจ้าด้วยแมงป่อง”

15กษัตริย์จึงไม่ทรงฟังประชาชน เพราะการพลิกผันนี้มาจากองค์พระผู้เป็นเจ้า เพื่อให้พระดำรัสที่ตรัสแก่เยโรโบอัมบุตรของเนบัทผ่านอาหิยาห์ชาวชีโลห์สำเร็จ

16เมื่ออิสราเอลทั้งปวงเห็นว่ากษัตริย์ไม่ทรงฟังพวกเขา ประชาชนก็ทูลตอบกษัตริย์ว่า “เรามีส่วนอะไรในดาวิด? และมีมรดกอะไรในบุตรของเจสซี? อิสราเอลเอ๋ย จงกลับไปยังเต็นท์ของตน! ดาวิดเอ๋ย จงดูแลวงศ์วานของเจ้าเองเถิด!” ชนอิสราเอลจึงกลับไปยังบ้านเรือนของตน

17แต่เรโหโบอัมยังทรงครองชนอิสราเอลที่อาศัยอยู่ในหัวเมืองยูดาห์

18แล้วกษัตริย์เรโหโบอัมทรงใช้อาโดรัมผู้ดูแลแรงงานเกณฑ์ออกไป แต่อิสราเอลทั้งปวงเอาหินขว้างเขาจนตาย ส่วนกษัตริย์เรโหโบอัมทรงรีบขึ้นรถม้าศึกหนีไปยังเยรูซาเล็ม

19ดังนั้นอิสราเอลจึงกบฏต่อราชวงศ์ดาวิดจนถึงทุกวันนี้

20เมื่ออิสราเอลทั้งปวงได้ยินว่าเยโรโบอัมกลับมาแล้ว ก็ส่งคนไปเชิญเขามายังที่ประชุม และตั้งเขาเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอลทั้งหมด มีเพียงเผ่ายูดาห์เท่านั้นที่ติดตามราชวงศ์ดาวิด

21เมื่อเรโหโบอัมมาถึงเยรูซาเล็ม พระองค์ทรงระดมพลวงศ์วานยูดาห์ทั้งหมดและเผ่าเบนยามิน เป็นทหารคัดเลือกหนึ่งแสนแปดหมื่นคน เพื่อสู้รบกับวงศ์วานอิสราเอลและคืนราชอาณาจักรแก่เรโหโบอัมบุตรของโซโลมอน

22แต่พระวจนะของพระเจ้ามาถึงเชไมยาห์คนของพระเจ้าว่า

23“จงบอกเรโหโบอัมบุตรของโซโลมอนกษัตริย์ของยูดาห์ วงศ์วานยูดาห์และเบนยามินทั้งหมด และประชาชนที่เหลือว่า

24‘องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า เจ้าทั้งหลายอย่าขึ้นไปสู้รบกับพี่น้องชนอิสราเอล จงกลับไปบ้านทุกคน เพราะเรื่องนี้เกิดจากเรา’” พวกเขาจึงเชื่อฟังพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้า และกลับไปตามพระดำรัสขององค์พระผู้เป็นเจ้า

25เยโรโบอัมทรงสร้างเมืองเชเคมขึ้นในแถบภูเขาเอฟราอิมและประทับอยู่ที่นั่น แล้วเสด็จออกจากที่นั่นไปสร้างเมืองเปนูเอล

26เยโรโบอัมคิดในใจว่า “บัดนี้ ราชอาณาจักรอาจจะกลับไปสู่ราชวงศ์ดาวิด

27หากประชาชนเหล่านี้ขึ้นไปถวายเครื่องบูชาที่พระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้าในเยรูซาเล็ม ใจของพวกเขาก็จะหันกลับไปหาเจ้านายของตน คือเรโหโบอัมกษัตริย์ของยูดาห์ แล้วพวกเขาจะฆ่าเราและกลับไปหาเรโหโบอัมกษัตริย์ของยูดาห์”

28เมื่อกษัตริย์ปรึกษาหารือแล้ว ก็ทำลูกวัวทองคำสองตัว และกล่าวแก่ประชาชนว่า “การขึ้นไปยังเยรูซาเล็มนั้นเกินกำลังของพวกเจ้าแล้ว อิสราเอลเอ๋ย นี่คือพระของเจ้า ผู้นำเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์”

29เขาตั้งลูกวัวตัวหนึ่งไว้ที่เบธเอล และอีกตัวหนึ่งที่เมืองดาน

30สิ่งนี้กลายเป็นบาป เพราะประชาชนพากันเดินทางไปไกลถึงเมืองดานเพื่อนมัสการต่อหน้าลูกวัวตัวนั้น

31เยโรโบอัมยังสร้างวิหารบนที่สูงทั้งหลาย และแต่งตั้งปุโรหิตจากประชาชนทั่วไปซึ่งไม่ใช่คนเลวี

32เยโรโบอัมกำหนดเทศกาลในวันที่สิบห้าเดือนที่แปด เลียนแบบเทศกาลที่มีในยูดาห์ และถวายบูชาบนแท่นบูชา เขาทำเช่นนี้ที่เบธเอลเพื่อถวายบูชาแก่ลูกวัวที่ตั้งไว้ และแต่งตั้งปุโรหิตประจำที่สูงที่สร้างขึ้นในเบธเอล

33ในวันที่สิบห้าเดือนที่แปด ซึ่งเป็นเดือนที่เขากำหนดขึ้นเอง เยโรโบอัมก็ถวายบูชาบนแท่นบูชาที่สร้างขึ้นในเบธเอล เขาตั้งเทศกาลสำหรับชนอิสราเอล และขึ้นไปบนแท่นบูชาเพื่อเผาเครื่องหอม

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.