1 พงศ์กษัตริย์ 17

1เอลียาห์ชาวทิชบีซึ่งเป็นผู้อาศัยในกิเลอาด กล่าวแก่อาหับว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าแห่งอิสราเอลผู้ซึ่งข้ายืนปรนนิบัติรับใช้อยู่ ทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด ในปีเหล่านี้จะไม่มีน้ำค้างหรือฝน เว้นแต่ตามคำของข้าฉันนั้น” 2แล้วพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึงเขาว่า 3“จงไปจากที่นี่ เลี้ยวไปทางทิศตะวันออก และซ่อนตัวอยู่ที่ลำธารเครีท ทางตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน 4เจ้าจะได้ดื่มน้ำจากลำธาร และเราได้สั่งให้กานำอาหารมาเลี้ยงเจ้าที่นั่นแล้ว” 5เอลียาห์จึงไปทำตามพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้า เขาไปอาศัยอยู่ที่ลำธารเครีท ทางตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน 6ฝูงกานำขนมปังและเนื้อมาให้เขาทั้งในยามเช้าและยามเย็น และเขาก็ดื่มน้ำจากลำธาร 7ครั้นล่วงไปหลายวัน ลำธารก็แห้งไป เพราะไม่มีฝนตกในแผ่นดิน 8แล้วพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึงเขาว่า 9“จงลุกขึ้นไปยังเมืองศาเรฟัทซึ่งขึ้นกับเมืองซีโดน และอาศัยอยู่ที่นั่น ดูเถิด เราได้สั่งหญิงม่ายคนหนึ่งที่นั่นให้เลี้ยงดูเจ้าแล้ว” 10เอลียาห์จึงลุกขึ้นไปยังเมืองศาเรฟัท เมื่อมาถึงประตูเมือง ดูเถิด มีหญิงม่ายคนหนึ่งกำลังเก็บฟืนอยู่ที่นั่น เอลียาห์ร้องเรียกนางและกล่าวว่า “ขอน้ำสักหน่อยใส่ภาชนะมาให้เราดื่มหน่อยเถิด” 11ขณะนางกำลังจะไปเอาน้ำ เอลียาห์ร้องเรียกนางและกล่าวว่า “ช่วยเอาขนมปังสักชิ้นติดมือมาให้เราด้วยเถิด” 12นางตอบว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของท่านทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด ข้าไม่มีขนมปังเลย มีแต่แป้งเพียงกำมือหนึ่งในหม้อ กับน้ำมันเล็กน้อยในไหเท่านั้น ดูเถิด ข้ากำลังเก็บฟืนสักสองสามชิ้น เพื่อจะไปทำอาหารให้ข้ากับลูกชาย เราจะได้กินแล้วก็ตายเสีย” 13เอลียาห์กล่าวแก่นางว่า “อย่ากลัวเลย จงไปทำตามที่เจ้าว่า แต่ขอทำขนมก้อนเล็ก ๆ จากแป้งนั้นมาให้เราก่อน แล้วจึงทำสำหรับเจ้ากับลูกชายของเจ้าทีหลัง 14เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า ‘แป้งในหม้อจะไม่หมด และน้ำมันในไหจะไม่ขาด จนถึงวันที่องค์พระผู้เป็นเจ้าประทานฝนลงมาบนแผ่นดิน’ ” 15นางก็ไปทำตามคำของเอลียาห์ และนางกับเอลียาห์และครอบครัวของนางก็มีกินอยู่หลายวัน 16แป้งในหม้อก็ไม่หมด และน้ำมันในไหก็ไม่ขาด ตามพระวจนะที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสผ่านเอลียาห์ 17ต่อมาภายหลังเหตุการณ์เหล่านี้ บุตรชายของหญิงเจ้าของบ้านก็ล้มป่วย และอาการป่วยของเขาก็ทรุดหนักลงจนไม่มีลมหายใจเหลืออยู่ 18นางจึงกล่าวแก่เอลียาห์ว่า “ข้าแต่คนของพระเจ้า ท่านมีเรื่องอะไรกับข้าหรือ? ท่านมาหาข้าเพื่อทำให้บาปผิดของข้าถูกระลึกถึง และเพื่อทำให้บุตรของข้าตายหรือ?” 19เอลียาห์กล่าวแก่นางว่า “เอาบุตรของเจ้ามาให้เราเถิด” แล้วรับเด็กจากอ้อมอกของนาง อุ้มขึ้นไปยังห้องชั้นบนที่เขาพักอยู่ และวางเด็กลงบนที่นอนของตน 20แล้วเอลียาห์ร้องทูลองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า “ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของข้าพระองค์ พระองค์ทรงนำภัยพิบัติมาเหนือหญิงม่ายที่ข้าพระองค์อาศัยอยู่ด้วย ถึงกับทำให้บุตรของนางตายด้วยหรือ?” 21แล้วเอลียาห์เหยียดกายทับตัวเด็กสามครั้ง และร้องทูลองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า “ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของข้าพระองค์ ขอให้ชีวิตของเด็กคนนี้กลับคืนมาสู่ตัวเขาเถิด” 22องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสดับเสียงของเอลียาห์ และชีวิตของเด็กก็กลับคืนมาสู่ตัวเขา เด็กนั้นก็ฟื้นขึ้น 23เอลียาห์อุ้มเด็กลงจากห้องชั้นบนเข้ามาในบ้าน มอบให้แก่มารดาของเขา แล้วกล่าวว่า “ดูเถิด บุตรของเจ้ายังมีชีวิตอยู่” 24หญิงนั้นจึงกล่าวแก่เอลียาห์ว่า “บัดนี้ข้ารู้แล้วว่าท่านเป็นคนของพระเจ้า และพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าในปากของท่านเป็นความจริง”

บทที่ 17