บทที่ 28

1และในวันเหล่านั้น ชาวฟิลิสเตียรวมกองทัพของพวกเขาเข้าด้วยกันเพื่อทำสงครามกับอิสราเอล และอาคีชพูดต่อดาวิดว่า “เจ้าจงรู้แน่ว่าเจ้าและคนของเจ้าจะออกไปกับข้าในกองทัพ”

2และดาวิดพูดต่ออาคีชว่า “ดังนั้น ท่านจะรู้สิ่งที่ข้ารับใช้ของท่านจะทำ” และอาคีชพูดต่อดาวิดว่า “ดังนั้น ข้าจะตั้งเจ้าเป็นผู้คุ้มกันศีรษะของข้าตลอดทุกวัน”

3และซามูเอลตายแล้ว และอิสราเอลทั้งหมดคร่ำครวญเขาและฝังเขาที่รามาห์ในเมืองของเขา และซาอูลได้ขับผู้ที่ติดต่อกับวิญญาณและผู้ที่รู้สิ่งล้ำลับออกจากแผ่นดิน

4และชาวฟิลิสเตียมารวมตัวและเข้ามาตั้งค่ายที่ชูเนม และซาอูลก็รวมอิสราเอลทั้งหมดและตั้งค่ายที่กิลโบอา

5และซาอูลเห็นค่ายของชาวฟิลิสเตีย และเขากลัวและใจของเขาสั่นเทิ้มอย่างยิ่ง

6และซาอูลสอบถามองค์พระผู้เป็นเจ้า แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ทรงตอบเขา ทั้งโดยความฝัน ทั้งโดยอูริม ทั้งโดยผู้เผยพระวจนะ

7และซาอูลพูดต่อข้าราชการของเขาว่า “จงแสวงหาผู้หญิงที่เป็นแม่หมอให้แก่ข้า และข้าจะไปหานางและสอบถามจากนาง” และข้าราชการของเขาตอบเขาว่า “ดูเถิด มีผู้หญิงแม่หมอที่เอนโดร์”

8และซาอูลปลอมตัวและสวมเสื้อผ้าอื่น และเขาไปกับชายสองคนของเขา และพวกเขามาหาผู้หญิงในเวลากลางคืน และเขาพูดว่า “ขอจงเรียกวิญญาณให้ข้า และจงนำผู้ที่ข้าจะระบุแก่เจ้าขึ้นมาให้ข้า”

9และผู้หญิงตอบเขาว่า “ท่านรู้สิ่งที่ซาอูลทำ ที่เขาตัดผู้ที่ติดต่อกับวิญญาณและผู้ที่รู้สิ่งล้ำลับออกจากแผ่นดิน ทำไมท่านจึงวางบ่วงเพื่อชีวิตของข้า เพื่อให้ข้าตาย?”

10และซาอูลสาบานต่อนางโดยองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงพระชนม์อยู่ ไม่มีโทษจะมาเหนือเจ้าในเรื่องนี้”

11และผู้หญิงพูดว่า “ข้าจะนำผู้ใดมาให้ท่าน?” และเขาพูดว่า “จงนำซามูเอลมาให้ข้า”

12และเมื่อผู้หญิงเห็นซามูเอล นางก็ร้องเสียงดัง และผู้หญิงพูดต่อซาอูลว่า “ทำไมท่านจึงหลอกข้า? ท่านคือซาอูล!”

13และกษัตริย์พูดต่อนางว่า “อย่ากลัวเลย เจ้าเห็นอะไร?” และผู้หญิงพูดต่อซาอูลว่า “ข้าเห็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมาจากแผ่นดิน”

14และเขาพูดต่อนางว่า “รูปร่างของเขาเป็นอย่างไร?” และนางพูดว่า “ชายแก่กำลังขึ้นมา และเขาสวมเสื้อคลุม” และซาอูลรู้ว่าเขาคือซามูเอล และเขาก้มหน้าลงดินและกราบไหว้

15และซามูเอลพูดต่อซาอูลว่า “ทำไมเจ้าจึงรบกวนข้าด้วยการนำข้าขึ้นมา?” และซาอูลพูดว่า “ข้าทุกข์อย่างยิ่ง และชาวฟิลิสเตียกำลังต่อสู้กับข้า และพระเจ้าทรงจากข้าไป และไม่ทรงตอบข้าอีก ทั้งโดยมือของผู้เผยพระวจนะ ทั้งโดยความฝัน ข้าจึงเรียกท่านเพื่อให้ท่านบอกข้าว่าจะทำอย่างไร”

16และซามูเอลพูดว่า “ทำไมเจ้าจึงสอบถามข้า ในเมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงจากเจ้าไปและทรงกลายเป็นศัตรูของเจ้า?

17และองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทำสิ่งที่พระองค์ตรัสผ่านมือของข้า — และองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงฉีกราชอาณาจักรจากมือของเจ้า และทรงมอบให้แก่เพื่อนบ้านของเจ้า แก่ดาวิด

18เพราะเจ้าไม่ฟังเสียงขององค์พระผู้เป็นเจ้า และไม่ได้ทำตามความโกรธอันร้อนแรงของพระองค์ต่อชาวอามาเลก เพราะเหตุนี้ องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงทำเรื่องนี้แก่เจ้าในวันนี้

19และองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงมอบอิสราเอลกับเจ้าไว้ในมือของชาวฟิลิสเตียด้วย และพรุ่งนี้ เจ้าและบุตรของเจ้าจะอยู่กับข้า องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงมอบค่ายของอิสราเอลไว้ในมือของชาวฟิลิสเตียด้วย”

20และซาอูลรีบล้มเต็มความสูงของเขาลงดิน และเขากลัวจากคำของซามูเอลอย่างยิ่ง และไม่มีกำลังในเขา เพราะเขาไม่ได้กินขนมปังตลอดวันและตลอดทั้งคืน

21และผู้หญิงมาหาซาอูล และเห็นว่าเขาตกใจอย่างยิ่ง และนางพูดต่อเขาว่า “ดูเถิด ผู้รับใช้ของท่านได้ฟังเสียงของท่าน และข้าวางชีวิตของข้าในมือของข้าและฟังคำของท่านที่ท่านพูดต่อข้า

22และบัดนี้ ขอท่านจงฟังเสียงของผู้รับใช้ของท่านด้วย และข้าจะตั้งขนมปังก้อนหนึ่งต่อหน้าท่าน และท่านจงรับประทาน เพื่อท่านจะมีกำลังเมื่อท่านไปตามทาง”

23และเขาปฏิเสธและพูดว่า “ข้าจะไม่กิน” และข้าราชการของเขาและผู้หญิงก็เร่งเร้าเขา และเขาฟังเสียงของพวกเขา และลุกขึ้นจากดินและนั่งบนเตียง

24และผู้หญิงมีลูกวัวที่อ้วนพีในบ้าน และนางรีบฆ่ามัน และนางเอาแป้ง นวด และอบเป็นขนมปังไร้เชื้อ

25และนางเสิร์ฟต่อหน้าซาอูลและต่อหน้าข้าราชการของเขา และพวกเขาก็กิน และพวกเขาลุกขึ้นและไปในคืนนั้น

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.