2 พงศาวดาร 36 · Eremos Thai Bible

1ราษฎรของแผ่นดินก็นำเยโฮอาหาสโอรสของโยสิยาห์มาตั้งเป็นกษัตริย์แทนพระราชบิดาในเยรูซาเล็ม 2เยโฮอาหาสมีพระชนมายุยี่สิบสามพรรษาเมื่อขึ้นครองราชย์ และทรงครองราชย์ในกรุงเยรูซาเล็มสามเดือน 3กษัตริย์แห่งอียิปต์ก็ถอดพระองค์จากราชสมบัติในเยรูซาเล็ม และเรียกบรรณาการจากแผ่นดินเป็นเงินหนึ่งร้อยตะลันต์กับทองคำหนึ่งตะลันต์ 4กษัตริย์แห่งอียิปต์ตั้งเอลียาคิมพี่น้องของเยโฮอาหาสเป็นกษัตริย์เหนือยูดาห์และเยรูซาเล็ม และเปลี่ยนชื่อเป็นเยโฮยาคิม ส่วนเนโคจับเยโฮอาหาสพี่น้องของเขาพาไปยังอียิปต์ 5เยโฮยาคิมมีพระชนมายุยี่สิบห้าพรรษาเมื่อขึ้นครองราชย์ และทรงครองราชย์ในกรุงเยรูซาเล็มสิบเอ็ดปี พระองค์ทรงทำชั่วในสายพระเนตรขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของพระองค์ 6เนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์แห่งบาบิโลนยกขึ้นมาต่อสู้พระองค์ และล่ามพระองค์ด้วยโซ่ทองสัมฤทธิ์เพื่อนำไปยังบาบิโลน 7เนบูคัดเนสซาร์ยังนำภาชนะบางส่วนแห่งพระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้าไปยังบาบิโลน และเก็บไว้ในวิหารของตนที่บาบิโลน 8ส่วนพระราชกิจอื่น ๆ ของเยโฮยาคิม สิ่งน่าสะอิดสะเอียนที่ทรงกระทำ และสิ่งที่พบว่าผิดในพระองค์ ก็มีบันทึกไว้ในหนังสือพงศ์กษัตริย์แห่งอิสราเอลและยูดาห์ และเยโฮยาคีนราชโอรสก็ขึ้นครองราชย์แทน 9เยโฮยาคีนมีพระชนมายุสิบแปดพรรษาเมื่อขึ้นครองราชย์ และทรงครองราชย์ในกรุงเยรูซาเล็มสามเดือนกับสิบวัน พระองค์ทรงทำชั่วในสายพระเนตรขององค์พระผู้เป็นเจ้า 10เมื่อสิ้นปี กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ก็ส่งคนไปนำพระองค์มายังบาบิโลน พร้อมกับภาชนะล้ำค่าแห่งพระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้า และตั้งเศเดคียาห์ญาติของพระองค์เป็นกษัตริย์เหนือยูดาห์และเยรูซาเล็ม 11เศเดคียาห์มีพระชนมายุยี่สิบเอ็ดพรรษาเมื่อขึ้นครองราชย์ และทรงครองราชย์ในกรุงเยรูซาเล็มสิบเอ็ดปี 12พระองค์ทรงทำชั่วในสายพระเนตรขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของพระองค์ และไม่ได้ถ่อมพระองค์ลงต่อหน้าเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะ ผู้กล่าวตามพระดำรัสขององค์พระผู้เป็นเจ้า 13พระองค์ยังกบฏต่อกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ ผู้ที่ได้ให้พระองค์สาบานในพระนามของพระเจ้า แต่เศเดคียาห์ก็ทำคอแข็งและทำใจแข็งกระด้าง ไม่ยอมหันกลับมาหาองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าแห่งอิสราเอล 14ยิ่งกว่านั้น บรรดาหัวหน้าปุโรหิตและประชาชนก็ทวีการทรยศมากยิ่งขึ้น ตามอย่างกิจอันน่าสะอิดสะเอียนทั้งสิ้นของบรรดาประชาชาติ และทำให้พระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้าซึ่งพระองค์ทรงชำระให้บริสุทธิ์ในเยรูซาเล็มเป็นมลทิน 15องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าแห่งบรรพบุรุษทรงส่งข่าวมาเตือนพวกเขาครั้งแล้วครั้งเล่าผ่านบรรดาผู้สื่อสารของพระองค์ เพราะทรงสงสารประชากรของพระองค์และที่ประทับของพระองค์ 16แต่พวกเขากลับเยาะเย้ยผู้สื่อสารของพระเจ้า ดูหมิ่นพระวจนะของพระองค์ และหัวเราะเยาะบรรดาผู้เผยพระวจนะของพระองค์ จนพระพิโรธขององค์พระผู้เป็นเจ้าพลุ่งขึ้นต่อประชากรของพระองค์จนเกินจะเยียวยาได้ 17เพราะฉะนั้นพระองค์ทรงนำกษัตริย์ของชาวเคลเดียมาต่อสู้พวกเขา ผู้ได้ฆ่าชายหนุ่มด้วยดาบในสถานนมัสการ ไม่เมตตาทั้งชายหนุ่ม หญิงสาว คนชรา หรือคนแก่หง่อม พระเจ้าทรงมอบพวกเขาทั้งหมดไว้ในมือของเขา 18ภาชนะทั้งหมดแห่งพระนิเวศของพระเจ้า ทั้งใหญ่และเล็ก ทรัพย์สมบัติแห่งพระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้า และทรัพย์สมบัติของกษัตริย์กับบรรดาขุนนาง ทั้งหมดนี้เขาก็นำไปยังบาบิโลน 19พวกเขาเผาพระนิเวศของพระเจ้า ทลายกำแพงเยรูซาเล็ม เผาวังทั้งหมดด้วยไฟ และทำลายภาชนะล้ำค่าทั้งสิ้นเสีย 20ส่วนผู้ที่รอดพ้นจากคมดาบ เขาก็กวาดต้อนไปเป็นเชลยที่บาบิโลน และพวกเขากลายเป็นทาสรับใช้เขาและบุตรของเขา จนกระทั่งราชอาณาจักรเปอร์เซียเรืองอำนาจ 21เพื่อให้สำเร็จตามพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่ตรัสผ่านเยเรมีย์ จนกว่าแผ่นดินจะได้ชดเชยวันสะบาโตของตน ตลอดวันเวลาที่แผ่นดินเริศร้างก็ได้หยุดพักเป็นสะบาโต จนครบเจ็ดสิบปี 22ในปีแรกแห่งรัชกาลไซรัสกษัตริย์แห่งเปอร์เซีย เพื่อให้สำเร็จตามพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่ตรัสผ่านเยเรมีย์ องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเร้าจิตใจของไซรัสกษัตริย์แห่งเปอร์เซีย ให้ออกประกาศไปทั่วราชอาณาจักร และบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรว่า 23“ไซรัสกษัตริย์แห่งเปอร์เซียกล่าวดังนี้ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ได้ประทานราชอาณาจักรทั้งสิ้นในแผ่นดินโลกแก่เรา และพระองค์ทรงมอบหมายให้เราสร้างพระนิเวศถวายพระองค์ที่เยรูซาเล็มในยูดาห์ ผู้ใดในหมู่พวกเจ้าที่เป็นประชากรของพระองค์ ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเขาสถิตกับเขา และให้เขาขึ้นไปเถิด’”

บทที่ 36