เอเรโมส · Eremos Thai Bible

2 โครินธ์ · 2 Corinthians

บทที่ 10

1ส่วนข้าพเจ้าเองคือเปาโล ขอวิงวอนพวกท่านโดยอาศัยความสุภาพอ่อนโยนและความเอ็นดูของพระคริสต์ ข้าพเจ้าผู้ที่ดูถ่อมเมื่ออยู่ต่อหน้าพวกท่าน แต่กล้าเมื่ออยู่ห่าง 2ข้าพเจ้าอ้อนวอนว่า เมื่อข้าพเจ้ามาแล้ว ขอให้ข้าพเจ้าไม่ต้องใช้ความกล้าหาญด้วยความมั่นใจที่ข้าพเจ้าตั้งใจจะใช้กับบางคน ผู้ที่ถือว่าเราดำเนินชีวิตตามเนื้อหนัง 3เพราะแม้ว่าเราดำเนินชีวิตในเนื้อหนัง เราก็ไม่ได้ทำสงครามตามเนื้อหนัง 4เพราะอาวุธของการทำสงครามของเราไม่ใช่ฝ่ายเนื้อหนัง แต่ทรงพลังโดยพระเจ้าเพื่อทำลายป้อมปราการ คือทำลายข้อโต้แย้งทั้งหลาย 5และทำลายทุกสิ่งที่ผยองตัวขึ้นต่อต้านการรู้จักพระเจ้า และจับทุกความคิดเป็นเชลยให้เชื่อฟังพระคริสต์ 6และเราพร้อมที่จะลงโทษการไม่เชื่อฟังทุกประการ เมื่อการเชื่อฟังของพวกท่านเต็มขนาดแล้ว 7พวกท่านมองสิ่งที่ปรากฏภายนอก ถ้าผู้ใดมั่นใจในตัวเองว่าเป็นของพระคริสต์ ก็ขอให้เขาระลึกในตัวเองอีกครั้งหนึ่งว่า เช่นเดียวกับที่เขาเป็นของพระคริสต์ เราก็เป็นเช่นเดียวกัน 8เพราะถึงแม้ว่าข้าพเจ้าจะภาคภูมิใจเกินไปในเรื่องสิทธิอำนาจของเรา ซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประทานให้เพื่อการเสริมสร้างพวกท่าน ไม่ใช่เพื่อทำลายพวกท่าน ข้าพเจ้าก็จะไม่ต้องอับอาย 9เพื่อข้าพเจ้าจะไม่ปรากฏว่าพยายามทำให้พวกท่านหวาดกลัวด้วยจดหมายของข้าพเจ้า 10เพราะมีคนกล่าวว่า ‘จดหมายของเขามีน้ำหนักและทรงพลัง แต่การปรากฏตัวของเขาทางกายอ่อนแอ และคำพูดของเขาก็ไม่มีค่า’ 11ขอให้คนเช่นนั้นคิดดู ว่าเราเป็นอย่างไรในคำพูดผ่านจดหมายเมื่อเราอยู่ห่าง เราก็จะเป็นเช่นนั้นในการกระทำเมื่อเรามาอยู่ด้วย 12เพราะเราไม่กล้าจัดให้อยู่ในกลุ่มเดียวกันหรือเปรียบเทียบตัวเรากับบางคนที่แนะนำตัวเอง แต่เมื่อพวกเขาวัดตัวเองด้วยตัวเองและเปรียบเทียบตัวเองกับตัวเอง พวกเขาก็แสดงความไม่เข้าใจ 13ส่วนเราจะไม่ภาคภูมิใจเกินขอบเขต แต่ตามขนาดของขอบเขตที่พระเจ้าทรงกำหนดให้เรา เป็นขอบเขตที่ไปถึงพวกท่านด้วย 14เพราะเราไม่ได้ขยายตัวเองเกินขอบเขต ราวกับว่าเราไปไม่ถึงพวกท่าน เพราะเรานี่แหละเป็นพวกแรกที่ได้ไปถึงพวกท่านด้วยข่าวประเสริฐของพระคริสต์ 15เราไม่ได้ภาคภูมิใจเกินขอบเขตในการตรากตรำของผู้อื่น แต่เรามีความหวังว่าเมื่อความเชื่อของพวกท่านเจริญเติบโต ขอบเขตของเราในหมู่พวกท่านก็จะขยายอย่างยิ่งใหญ่ในความล้นเหลือ 16เพื่อจะประกาศข่าวประเสริฐในดินแดนที่เลยพวกท่านออกไป ไม่ใช่ในการภาคภูมิใจในสิ่งที่เตรียมไว้แล้วในขอบเขตของผู้อื่น 17‘แต่ผู้ที่ภาคภูมิใจ ก็ให้เขาภาคภูมิใจในองค์พระผู้เป็นเจ้าเถิด’ 18เพราะไม่ใช่ผู้ที่แนะนำตัวเองที่เป็นผู้ที่ได้รับการรับรอง แต่เป็นผู้ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงแนะนำ
← บทที่ 9บทที่ 11 →