เอเรโมส · Eremos Thai Bible

2 โครินธ์ · 2 Corinthians

บทที่ 7

1ดังนั้น ท่านที่รักทั้งหลาย เนื่องจากเรามีพระสัญญาเหล่านี้ ให้เราชำระตัวเราเองให้บริสุทธิ์จากทุกสิ่งที่ทำให้เนื้อหนังและจิตวิญญาณเป็นมลทิน โดยทำให้ความบริสุทธิ์สำเร็จในความเกรงกลัวพระเจ้า 2จงเปิดใจรับเรา เราไม่ได้ทำผิดต่อผู้ใด ไม่ได้ทำให้ผู้ใดเสื่อมเสีย ไม่ได้เอาเปรียบผู้ใด 3ข้าพเจ้าไม่ได้พูดเพื่อพิพากษาลงโทษพวกท่าน เพราะข้าพเจ้าได้กล่าวมาก่อนแล้วว่าพวกท่านอยู่ในใจของเรา จนเราจะตายและจะมีชีวิตอยู่ด้วยกันกับพวกท่าน 4ข้าพเจ้ามีความกล้าหาญมากที่จะพูดกับพวกท่าน ข้าพเจ้ามีความภาคภูมิใจในพวกท่านมาก ข้าพเจ้าได้รับการหนุนใจอย่างเต็มที่ ความปีติยินดีของข้าพเจ้าล้นเหลืออย่างยิ่งท่ามกลางความทุกข์ลำบากทั้งสิ้นของเรา 5เพราะเมื่อเรามาถึงแคว้นมาซิโดเนีย เนื้อหนังของเราก็ไม่มีความสบายเลย แต่เราถูกบีบคั้นในทุกด้าน — ภายนอกก็มีการต่อสู้ ภายในก็มีความกลัว 6แต่พระเจ้าผู้ทรงหนุนใจผู้ที่ตกต่ำได้ทรงหนุนใจเราโดยการมาถึงของทิตัส 7และไม่เพียงแต่โดยการมาถึงของเขาเท่านั้น แต่ยังโดยการหนุนใจที่เขาได้รับจากพวกท่าน ขณะที่เขารายงานเราถึงความปรารถนาอย่างยิ่ง การคร่ำครวญ และความกระตือรือร้นของพวกท่านที่มีต่อข้าพเจ้า จนข้าพเจ้าชื่นชมยินดียิ่งขึ้น 8เพราะแม้ว่าข้าพเจ้าได้ทำให้พวกท่านโศกใจโดยจดหมายฉบับนั้น ข้าพเจ้าก็ไม่เสียใจ แม้ข้าพเจ้าจะเคยเสียใจมาก่อน — เพราะข้าพเจ้าเห็นว่าจดหมายฉบับนั้นได้ทำให้พวกท่านโศกใจเพียงชั่วครู่ — 9บัดนี้ข้าพเจ้าชื่นชมยินดี ไม่ใช่เพราะพวกท่านได้รับความโศกใจ แต่เพราะความโศกใจได้นำพวกท่านสู่การกลับใจ เพราะพวกท่านได้รับความโศกใจตามพระประสงค์ของพระเจ้า เพื่อพวกท่านจะไม่เสียหายในเรื่องใดเพราะเรา 10เพราะความโศกใจตามพระประสงค์ของพระเจ้าก่อให้เกิดการกลับใจสู่ความรอด ซึ่งไม่ต้องเสียใจในภายหลัง แต่ความโศกใจของโลกนี้ก่อให้เกิดความตาย 11เพราะดูเถิด การที่พวกท่านได้รับความโศกใจตามพระประสงค์ของพระเจ้านี้เองได้ก่อให้เกิดในพวกท่านมากเพียงใด คือความกระตือรือร้น คำแก้ต่าง ความขุ่นเคือง ความเกรงกลัว ความปรารถนาอย่างยิ่ง ความเร่งร้อน และการจัดการให้เป็นธรรม ในทุกเรื่องพวกท่านได้พิสูจน์ตัวเองว่าบริสุทธิ์ในเรื่องนี้ 12ดังนั้น แม้ว่าข้าพเจ้าได้เขียนถึงพวกท่าน ไม่ใช่เพราะเหตุของผู้ที่ทำผิด หรือเพราะเหตุของผู้ที่ถูกทำผิด แต่เพราะเหตุที่ความกระตือรือร้นของพวกท่านที่มีต่อเราจะปรากฏชัดต่อพวกท่านเองต่อพระพักตร์พระเจ้า 13เพราะเหตุนี้ เราจึงได้รับการหนุนใจ และเหนือกว่าการหนุนใจของเราเอง เราชื่นชมยินดียิ่งกว่านั้นเพราะความปีติยินดีของทิตัส เพราะจิตวิญญาณของเขาได้รับการพักพิงจากพวกท่านทุกคน 14เพราะถ้าข้าพเจ้าได้ภาคภูมิใจในเรื่องใดเกี่ยวกับพวกท่านต่อเขา ข้าพเจ้าก็ไม่ต้องอับอาย ตรงกันข้าม เช่นเดียวกับที่เราได้พูดทุกอย่างกับพวกท่านด้วยความจริง ความภาคภูมิใจของเราต่อทิตัสก็ได้กลายเป็นความจริงเช่นเดียวกัน 15และความรักของเขาที่มีต่อพวกท่านยิ่งเพิ่มขึ้น เมื่อเขาระลึกถึงการเชื่อฟังของพวกท่านทุกคน ที่ต้อนรับเขาด้วยความเกรงกลัวและความหวาดสะท้าน 16ข้าพเจ้าชื่นชมยินดีที่ในทุกเรื่องข้าพเจ้ามั่นใจในพวกท่าน
← บทที่ 6บทที่ 8 →