บทที่ 10

1ฝ่ายอาหับมีบุตรเจ็ดสิบคนในสะมาเรีย เยฮูจึงเขียนสาส์นส่งไปยังสะมาเรีย ถึงบรรดาเจ้านายของยิสเรเอล ถึงพวกผู้อาวุโส และถึงผู้ปกครองบุตรของอาหับว่า 2“เมื่อสาส์นนี้มาถึง ในเมื่อบุตรของเจ้านายของพวกท่านอยู่กับพวกท่าน และพวกท่านมีรถรบ ม้า เมืองป้อมปราการ และอาวุธ 3จงเลือกบุตรที่ดีที่สุดและเหมาะสมที่สุดของเจ้านายของพวกท่าน ตั้งเขาขึ้นบนบัลลังก์ของบิดา แล้วสู้รบเพื่อราชวงศ์เจ้านายของพวกท่านเถิด” 4แต่พวกเขากลัวยิ่งนัก จึงคิดว่า “ในเมื่อกษัตริย์สององค์ยังต้านทานเขาไม่ได้ แล้วเราจะต้านได้อย่างไร?” 5ดังนั้นเจ้ากรมวัง ผู้ว่าการเมือง พวกผู้อาวุโส และผู้ปกครอง จึงส่งสารไปทูลเยฮูว่า “พวกข้าพเจ้าเป็นผู้รับใช้ของท่าน จะทำทุกอย่างตามที่ท่านสั่ง เราจะไม่ตั้งใครเป็นกษัตริย์ ขอท่านทำตามที่เห็นชอบเถิด” 6เยฮูจึงเขียนสาส์นถึงพวกเขาเป็นครั้งที่สองว่า “หากพวกท่านอยู่ฝ่ายข้าและจะเชื่อฟังข้า ก็จงนำศีรษะของบุตรเจ้านายของพวกท่านมาหาข้าที่ยิสเรเอลภายในเวลานี้พรุ่งนี้” ขณะนั้นบุตรของกษัตริย์เจ็ดสิบคนอยู่กับบรรดาผู้นำของเมืองซึ่งเลี้ยงดูพวกเขามา 7เมื่อสาส์นมาถึง พวกเขาก็จับบุตรของกษัตริย์ทั้งเจ็ดสิบคนฆ่าเสีย ใส่ศีรษะลงในตะกร้าส่งไปยังเยฮูที่ยิสเรเอล 8เมื่อผู้สื่อสารมาทูลเยฮูว่า “เขานำศีรษะของบุตรกษัตริย์มาแล้ว” เยฮูสั่งว่า “จงกองไว้เป็นสองกองที่ทางเข้าประตูเมืองจนถึงรุ่งเช้า” 9รุ่งเช้าเยฮูออกไปยืนต่อหน้าประชาชนทั้งปวงแล้วกล่าวว่า “พวกท่านไม่มีความผิด ข้าเองเป็นผู้คบคิดกบฏต่อเจ้านายของข้าและฆ่าเขา แต่ใครเล่าฆ่าคนทั้งหมดนี้? 10ฉะนั้นจงรู้เถิดว่าไม่มีสักคำที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ต่อราชวงศ์อาหับจะล้มเหลว เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงกระทำตามที่ตรัสไว้ผ่านเอลียาห์ผู้รับใช้ของพระองค์” 11เยฮูจึงฆ่าทุกคนในยิสเรเอลที่เหลืออยู่ของราชวงศ์อาหับ ทั้งบรรดาขุนนาง มิตรสหายสนิท และปุโรหิตของเขา จนไม่เหลือสักคนเดียว 12แล้วเยฮูออกเดินทางไปยังสะมาเรีย ระหว่างทางที่เบธเอเขดของคนเลี้ยงแกะ 13เยฮูพบญาติของอาหัสยาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ จึงถามว่า “พวกเจ้าเป็นใคร?” พวกเขาตอบว่า “เราเป็นญาติของอาหัสยาห์ ลงมาเยี่ยมบรรดาโอรสของกษัตริย์และของพระราชชนนี” 14เยฮูสั่งว่า “จับเป็น!” คนของเขาจึงจับพวกนั้นเป็น แล้วฆ่าเสียที่บ่อน้ำแห่งเบธเอเขด สี่สิบสองคน ไม่เหลือไว้สักคน 15เมื่อเยฮูออกจากที่นั่น ก็พบเยโฮนาดับบุตรของเรคาบกำลังมาหา เยฮูทักทายเขาและถามว่า “ใจของท่านซื่อตรงต่อข้าเหมือนใจข้าต่อท่านหรือ?” เยโฮนาดับตอบว่า “ใช่แล้ว” เยฮูกล่าวว่า “ถ้าเช่นนั้นยื่นมือมา” เขาก็ยื่นมือให้ เยฮูจึงดึงเขาขึ้นมาบนรถรบ 16เยฮูกล่าวว่า “มากับข้าเถิด มาดูความกระตือรือร้นของข้าเพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้า” แล้วให้เยโฮนาดับนั่งไปในรถรบของตน 17เมื่อเยฮูมาถึงสะมาเรีย ก็ฆ่าทุกคนของราชวงศ์อาหับที่เหลืออยู่ที่นั่นจนหมดสิ้น ตามพระวจนะที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้กับเอลียาห์ 18แล้วเยฮูรวบรวมประชาชนทั้งปวงมาแล้วกล่าวว่า “อาหับปรนนิบัติพระบาอัลแต่น้อย แต่เยฮูจะปรนนิบัติให้มาก 19บัดนี้จงเรียกผู้เผยพระวจนะของพระบาอัล ผู้ปรนนิบัติทั้งหมด และปุโรหิตทุกคนของเขามาหาข้า อย่าให้ขาดสักคน เพราะข้าจะถวายเครื่องสัตวบูชายิ่งใหญ่แก่พระบาอัล ใครขาดไปจะไม่รอดชีวิต” แต่เยฮูทำด้วยอุบายเพื่อทำลายผู้ปรนนิบัติพระบาอัล 20เยฮูสั่งว่า “จงประกาศการประชุมศักดิ์สิทธิ์เพื่อพระบาอัล” พวกเขาก็ประกาศ 21เยฮูส่งข่าวไปทั่วอิสราเอล ผู้ปรนนิบัติพระบาอัลทั้งหมดก็มา ไม่มีสักคนที่ไม่มา พวกเขาเข้าไปในวิหารของพระบาอัลจนเต็มแน่นทุกมุม 22เยฮูสั่งผู้ดูแลห้องเก็บเครื่องแต่งกายว่า “จงนำเสื้อคลุมออกมาให้ผู้ปรนนิบัติพระบาอัลทุกคน” เขาก็นำเสื้อคลุมออกมาให้ 23เยฮูกับเยโฮนาดับบุตรของเรคาบเข้าไปในวิหารของพระบาอัล เยฮูกล่าวแก่ผู้ปรนนิบัติพระบาอัลว่า “จงตรวจดูให้แน่ว่าไม่มีผู้ปรนนิบัติองค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่ในหมู่พวกท่าน มีแต่ผู้ปรนนิบัติพระบาอัลเท่านั้น” 24พวกเขาเข้าไปถวายเครื่องสัตวบูชาและเครื่องเผาบูชา ฝ่ายเยฮูได้วางคนแปดสิบคนไว้ข้างนอก เตือนว่า “ถ้าใครปล่อยคนที่ข้ามอบไว้ในมือพวกเจ้าให้หนีไปสักคน ผู้นั้นจะต้องชดใช้ด้วยชีวิตของตนเอง” 25เมื่อถวายเครื่องเผาบูชาเสร็จแล้ว เยฮูสั่งทหารองครักษ์และนายทหารว่า “จงเข้าไปฆ่าพวกเขา อย่าให้ใครออกมาได้” ทหารองครักษ์และนายทหารก็ฆ่าพวกเขาด้วยดาบ โยนศพออกมา แล้วเข้าไปในห้องชั้นในของวิหารพระบาอัล 26พวกเขานำเสาศักดิ์สิทธิ์ของวิหารพระบาอัลออกมาเผาเสีย 27พวกเขาทำลายเสาศักดิ์สิทธิ์ของพระบาอัล แล้วรื้อวิหารของพระบาอัลลง ทำให้เป็นส้วมมาจนถึงทุกวันนี้ 28ดังนั้นเยฮูจึงกำจัดพระบาอัลออกจากอิสราเอล 29แต่เยฮูไม่ได้หันจากบาปของเยโรโบอัมบุตรของเนบัทที่ชักนำอิสราเอลให้ทำบาป คือการนับถือลูกวัวทองคำที่เบธเอลและดาน 30ถึงกระนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับเยฮูว่า “เพราะเจ้าได้ทำดีในการกระทำสิ่งที่ถูกต้องในสายตาของเรา และได้ทำต่อราชวงศ์อาหับตามทุกสิ่งที่อยู่ในใจของเรา เชื้อสายของเจ้าสี่ชั่วอายุคนจะได้นั่งบนบัลลังก์ของอิสราเอล” 31แต่เยฮูไม่ได้ระมัดระวังที่จะดำเนินตามธรรมบัญญัติขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าแห่งอิสราเอลอย่างสุดใจ เขาไม่ได้หันจากบาปของเยโรโบอัมที่ชักนำอิสราเอลให้ทำบาป 32ในสมัยนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเริ่มตัดทอนอาณาเขตของอิสราเอลให้เล็กลง ฮาซาเอลโจมตีชาวอิสราเอลทั่วทุกเขตแดน 33ตั้งแต่แม่น้ำจอร์แดนไปทางตะวันออก ทั่วแผ่นดินกิเลอาด (เขตของกาด รูเบน และมนัสเสห์) ตั้งแต่อาโรเออร์ริมหุบเขาอารโนน ผ่านกิเลอาดไปจนถึงบาชาน 34ส่วนพระราชกิจอื่น ๆ ของเยฮู ทุกสิ่งที่ทรงทำ และพระราชอำนาจทั้งสิ้น ได้บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารของกษัตริย์แห่งอิสราเอลมิใช่หรือ? 35เยฮูก็ล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษ และถูกฝังไว้ในสะมาเรีย และเยโฮอาหาสบุตรของเขาขึ้นครองราชย์แทน 36รวมเวลาที่เยฮูครองราชย์เหนืออิสราเอลในสะมาเรียเป็นยี่สิบแปดปี

1ฝ่ายอาหับมีบุตรเจ็ดสิบคนในสะมาเรีย เยฮูจึงเขียนสาส์นส่งไปยังสะมาเรีย ถึงบรรดาเจ้านายของยิสเรเอล ถึงพวกผู้อาวุโส และถึงผู้ปกครองบุตรของอาหับว่า

2“เมื่อสาส์นนี้มาถึง ในเมื่อบุตรของเจ้านายของพวกท่านอยู่กับพวกท่าน และพวกท่านมีรถรบ ม้า เมืองป้อมปราการ และอาวุธ

3จงเลือกบุตรที่ดีที่สุดและเหมาะสมที่สุดของเจ้านายของพวกท่าน ตั้งเขาขึ้นบนบัลลังก์ของบิดา แล้วสู้รบเพื่อราชวงศ์เจ้านายของพวกท่านเถิด”

4แต่พวกเขากลัวยิ่งนัก จึงคิดว่า “ในเมื่อกษัตริย์สององค์ยังต้านทานเขาไม่ได้ แล้วเราจะต้านได้อย่างไร?”

5ดังนั้นเจ้ากรมวัง ผู้ว่าการเมือง พวกผู้อาวุโส และผู้ปกครอง จึงส่งสารไปทูลเยฮูว่า “พวกข้าพเจ้าเป็นผู้รับใช้ของท่าน จะทำทุกอย่างตามที่ท่านสั่ง เราจะไม่ตั้งใครเป็นกษัตริย์ ขอท่านทำตามที่เห็นชอบเถิด”

6เยฮูจึงเขียนสาส์นถึงพวกเขาเป็นครั้งที่สองว่า “หากพวกท่านอยู่ฝ่ายข้าและจะเชื่อฟังข้า ก็จงนำศีรษะของบุตรเจ้านายของพวกท่านมาหาข้าที่ยิสเรเอลภายในเวลานี้พรุ่งนี้” ขณะนั้นบุตรของกษัตริย์เจ็ดสิบคนอยู่กับบรรดาผู้นำของเมืองซึ่งเลี้ยงดูพวกเขามา

7เมื่อสาส์นมาถึง พวกเขาก็จับบุตรของกษัตริย์ทั้งเจ็ดสิบคนฆ่าเสีย ใส่ศีรษะลงในตะกร้าส่งไปยังเยฮูที่ยิสเรเอล

8เมื่อผู้สื่อสารมาทูลเยฮูว่า “เขานำศีรษะของบุตรกษัตริย์มาแล้ว” เยฮูสั่งว่า “จงกองไว้เป็นสองกองที่ทางเข้าประตูเมืองจนถึงรุ่งเช้า”

9รุ่งเช้าเยฮูออกไปยืนต่อหน้าประชาชนทั้งปวงแล้วกล่าวว่า “พวกท่านไม่มีความผิด ข้าเองเป็นผู้คบคิดกบฏต่อเจ้านายของข้าและฆ่าเขา แต่ใครเล่าฆ่าคนทั้งหมดนี้?

10ฉะนั้นจงรู้เถิดว่าไม่มีสักคำที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ต่อราชวงศ์อาหับจะล้มเหลว เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงกระทำตามที่ตรัสไว้ผ่านเอลียาห์ผู้รับใช้ของพระองค์”

11เยฮูจึงฆ่าทุกคนในยิสเรเอลที่เหลืออยู่ของราชวงศ์อาหับ ทั้งบรรดาขุนนาง มิตรสหายสนิท และปุโรหิตของเขา จนไม่เหลือสักคนเดียว

12แล้วเยฮูออกเดินทางไปยังสะมาเรีย ระหว่างทางที่เบธเอเขดของคนเลี้ยงแกะ

13เยฮูพบญาติของอาหัสยาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ จึงถามว่า “พวกเจ้าเป็นใคร?” พวกเขาตอบว่า “เราเป็นญาติของอาหัสยาห์ ลงมาเยี่ยมบรรดาโอรสของกษัตริย์และของพระราชชนนี”

14เยฮูสั่งว่า “จับเป็น!” คนของเขาจึงจับพวกนั้นเป็น แล้วฆ่าเสียที่บ่อน้ำแห่งเบธเอเขด สี่สิบสองคน ไม่เหลือไว้สักคน

15เมื่อเยฮูออกจากที่นั่น ก็พบเยโฮนาดับบุตรของเรคาบกำลังมาหา เยฮูทักทายเขาและถามว่า “ใจของท่านซื่อตรงต่อข้าเหมือนใจข้าต่อท่านหรือ?” เยโฮนาดับตอบว่า “ใช่แล้ว” เยฮูกล่าวว่า “ถ้าเช่นนั้นยื่นมือมา” เขาก็ยื่นมือให้ เยฮูจึงดึงเขาขึ้นมาบนรถรบ

16เยฮูกล่าวว่า “มากับข้าเถิด มาดูความกระตือรือร้นของข้าเพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้า” แล้วให้เยโฮนาดับนั่งไปในรถรบของตน

17เมื่อเยฮูมาถึงสะมาเรีย ก็ฆ่าทุกคนของราชวงศ์อาหับที่เหลืออยู่ที่นั่นจนหมดสิ้น ตามพระวจนะที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้กับเอลียาห์

18แล้วเยฮูรวบรวมประชาชนทั้งปวงมาแล้วกล่าวว่า “อาหับปรนนิบัติพระบาอัลแต่น้อย แต่เยฮูจะปรนนิบัติให้มาก

19บัดนี้จงเรียกผู้เผยพระวจนะของพระบาอัล ผู้ปรนนิบัติทั้งหมด และปุโรหิตทุกคนของเขามาหาข้า อย่าให้ขาดสักคน เพราะข้าจะถวายเครื่องสัตวบูชายิ่งใหญ่แก่พระบาอัล ใครขาดไปจะไม่รอดชีวิต” แต่เยฮูทำด้วยอุบายเพื่อทำลายผู้ปรนนิบัติพระบาอัล

20เยฮูสั่งว่า “จงประกาศการประชุมศักดิ์สิทธิ์เพื่อพระบาอัล” พวกเขาก็ประกาศ

21เยฮูส่งข่าวไปทั่วอิสราเอล ผู้ปรนนิบัติพระบาอัลทั้งหมดก็มา ไม่มีสักคนที่ไม่มา พวกเขาเข้าไปในวิหารของพระบาอัลจนเต็มแน่นทุกมุม

22เยฮูสั่งผู้ดูแลห้องเก็บเครื่องแต่งกายว่า “จงนำเสื้อคลุมออกมาให้ผู้ปรนนิบัติพระบาอัลทุกคน” เขาก็นำเสื้อคลุมออกมาให้

23เยฮูกับเยโฮนาดับบุตรของเรคาบเข้าไปในวิหารของพระบาอัล เยฮูกล่าวแก่ผู้ปรนนิบัติพระบาอัลว่า “จงตรวจดูให้แน่ว่าไม่มีผู้ปรนนิบัติองค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่ในหมู่พวกท่าน มีแต่ผู้ปรนนิบัติพระบาอัลเท่านั้น”

24พวกเขาเข้าไปถวายเครื่องสัตวบูชาและเครื่องเผาบูชา ฝ่ายเยฮูได้วางคนแปดสิบคนไว้ข้างนอก เตือนว่า “ถ้าใครปล่อยคนที่ข้ามอบไว้ในมือพวกเจ้าให้หนีไปสักคน ผู้นั้นจะต้องชดใช้ด้วยชีวิตของตนเอง”

25เมื่อถวายเครื่องเผาบูชาเสร็จแล้ว เยฮูสั่งทหารองครักษ์และนายทหารว่า “จงเข้าไปฆ่าพวกเขา อย่าให้ใครออกมาได้” ทหารองครักษ์และนายทหารก็ฆ่าพวกเขาด้วยดาบ โยนศพออกมา แล้วเข้าไปในห้องชั้นในของวิหารพระบาอัล

26พวกเขานำเสาศักดิ์สิทธิ์ของวิหารพระบาอัลออกมาเผาเสีย

27พวกเขาทำลายเสาศักดิ์สิทธิ์ของพระบาอัล แล้วรื้อวิหารของพระบาอัลลง ทำให้เป็นส้วมมาจนถึงทุกวันนี้

28ดังนั้นเยฮูจึงกำจัดพระบาอัลออกจากอิสราเอล

29แต่เยฮูไม่ได้หันจากบาปของเยโรโบอัมบุตรของเนบัทที่ชักนำอิสราเอลให้ทำบาป คือการนับถือลูกวัวทองคำที่เบธเอลและดาน

30ถึงกระนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับเยฮูว่า “เพราะเจ้าได้ทำดีในการกระทำสิ่งที่ถูกต้องในสายตาของเรา และได้ทำต่อราชวงศ์อาหับตามทุกสิ่งที่อยู่ในใจของเรา เชื้อสายของเจ้าสี่ชั่วอายุคนจะได้นั่งบนบัลลังก์ของอิสราเอล”

31แต่เยฮูไม่ได้ระมัดระวังที่จะดำเนินตามธรรมบัญญัติขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าแห่งอิสราเอลอย่างสุดใจ เขาไม่ได้หันจากบาปของเยโรโบอัมที่ชักนำอิสราเอลให้ทำบาป

32ในสมัยนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเริ่มตัดทอนอาณาเขตของอิสราเอลให้เล็กลง ฮาซาเอลโจมตีชาวอิสราเอลทั่วทุกเขตแดน

33ตั้งแต่แม่น้ำจอร์แดนไปทางตะวันออก ทั่วแผ่นดินกิเลอาด (เขตของกาด รูเบน และมนัสเสห์) ตั้งแต่อาโรเออร์ริมหุบเขาอารโนน ผ่านกิเลอาดไปจนถึงบาชาน

34ส่วนพระราชกิจอื่น ๆ ของเยฮู ทุกสิ่งที่ทรงทำ และพระราชอำนาจทั้งสิ้น ได้บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารของกษัตริย์แห่งอิสราเอลมิใช่หรือ?

35เยฮูก็ล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษ และถูกฝังไว้ในสะมาเรีย และเยโฮอาหาสบุตรของเขาขึ้นครองราชย์แทน

36รวมเวลาที่เยฮูครองราชย์เหนืออิสราเอลในสะมาเรียเป็นยี่สิบแปดปี

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.