เอเรโมส · Eremos Thai Bible

2 ซามูเอล · 2 Samuel

บทที่ 11

1และในฤดูใบไม้ผลิ ในเวลาที่บรรดากษัตริย์ออกไปทำสงคราม ดาวิดส่งโยอาบและข้ารับใช้ของเขากับเขา และอิสราเอลทั้งหมด และพวกเขาทำลายบุตรของอัมโมนและล้อมรับบาห์ แต่ดาวิดอาศัยอยู่ในเยรูซาเล็ม 2และในเวลาเย็น ดาวิดลุกขึ้นจากเตียงของเขาและเดินบนหลังคาของวังกษัตริย์ และเขาเห็นผู้หญิงคนหนึ่งกำลังอาบน้ำจากหลังคา และผู้หญิงนั้นรูปร่างงามมาก 3และดาวิดส่งคนไปสอบถามเรื่องผู้หญิงนั้น และเขาพูดว่า “นี่ไม่ใช่บัทเชบา บุตรหญิงของเอลีอัม ภรรยาของอุรียาห์ชาวฮิตไทต์หรือ?” 4และดาวิดส่งผู้ส่งสารและรับนาง และนางมาหาเขา และเขาก็นอนกับนาง และนางได้ชำระตัวจากความไม่บริสุทธิ์ของนาง และนางก็กลับไปบ้านของนาง 5และผู้หญิงนั้นตั้งครรภ์ และนางส่งคนไปบอกดาวิดว่า “ข้าตั้งครรภ์” 6และดาวิดส่งคนไปยังโยอาบว่า “จงส่งอุรียาห์ชาวฮิตไทต์มาให้ข้า” และโยอาบส่งอุรียาห์ไปยังดาวิด 7และอุรียาห์มาหาเขา และดาวิดถามถึงสันติสุขของโยอาบ และสันติสุขของประชาชน และสันติสุขของการรบ 8และดาวิดพูดต่ออุรียาห์ว่า “จงลงไปบ้านของเจ้า และล้างเท้าของเจ้า” และอุรียาห์ออกจากวังกษัตริย์ และของขวัญจากกษัตริย์ก็ตามเขาไป 9แต่อุรียาห์นอนที่ประตูวังกษัตริย์กับข้ารับใช้ทั้งหมดของเจ้านายของเขา และเขาไม่ลงไปบ้านของเขา 10และมีคนบอกดาวิดว่า “อุรียาห์ไม่ลงไปบ้านของเขา” และดาวิดพูดต่ออุรียาห์ว่า “เจ้าไม่ได้เพิ่งกลับมาจากการเดินทางหรือ? ทำไมเจ้าไม่ลงไปบ้านของเจ้า?” 11และอุรียาห์พูดต่อดาวิดว่า “หีบและอิสราเอลและยูดาห์อาศัยอยู่ในเต็นท์ และเจ้านายของข้า โยอาบ และข้ารับใช้ของเจ้านายของข้าตั้งค่ายบนหน้าทุ่ง และข้าจะเข้าไปในบ้านของข้าเพื่อกินและดื่มและนอนกับภรรยาของข้าหรือ? เจ้ามีชีวิตอยู่ และจิตวิญญาณของเจ้ามีชีวิตอยู่ ข้าจะไม่ทำสิ่งนี้” 12และดาวิดพูดต่ออุรียาห์ว่า “จงอยู่ที่นี่อีกวันนี้ และพรุ่งนี้ข้าจะส่งเจ้าไป” และอุรียาห์อยู่ในเยรูซาเล็มในวันนั้นและในวันถัดมา 13และดาวิดเรียกเขา และเขากินต่อหน้าเขาและดื่ม และเขาทำให้เขาเมา และในเวลาเย็น เขาออกไปนอนบนเตียงของเขากับข้ารับใช้ของเจ้านายของเขา และเขาไม่ลงไปบ้านของเขา 14และในตอนเช้า ดาวิดเขียนจดหมายถึงโยอาบ และส่งโดยมือของอุรียาห์ 15และเขาเขียนในจดหมายว่า “จงให้อุรียาห์อยู่ที่หน้าของการรบที่ดุดันที่สุด และถอยจากเขา เพื่อเขาจะถูกตีและตาย” 16และในขณะที่โยอาบล้อมเมือง เขาให้อุรียาห์อยู่ที่สถานที่ที่เขารู้ว่ามีนักรบที่กล้าหาญที่นั่น 17และคนของเมืองออกมารบกับโยอาบ และคนจากประชาชนของข้ารับใช้ของดาวิดล้มลง และอุรียาห์ชาวฮิตไทต์ก็ตายด้วย 18และโยอาบส่งคนไปบอกดาวิดถึงเรื่องการรบทั้งหมด 19และเขาสั่งผู้ส่งสารว่า “เมื่อเจ้าเสร็จจากการเล่าเรื่องการรบทั้งหมดต่อกษัตริย์ 20และจะเป็นว่า ถ้าความโกรธของกษัตริย์ลุกขึ้น และเขาพูดต่อเจ้าว่า ‘ทำไมพวกเจ้าเข้าใกล้เมืองเพื่อรบ? พวกเจ้าไม่รู้หรือว่าพวกเขาจะยิงจากเหนือกำแพง? 21ใครตีอาบีเมเลคบุตรของเยรุบเบเชธ? ไม่ใช่ผู้หญิงคนหนึ่งโยนหินโม่จากเหนือกำแพงใส่เขา และเขาตายในเธเบสหรือ? ทำไมพวกเจ้าเข้าใกล้กำแพง?’ และเจ้าจงพูดว่า ‘อุรียาห์ชาวฮิตไทต์ข้ารับใช้ของท่านก็ตายด้วย’” 22และผู้ส่งสารก็ไป และมารายงานต่อดาวิดทุกสิ่งที่โยอาบส่งเขาไป 23และผู้ส่งสารพูดต่อดาวิดว่า “เพราะคนเหล่านั้นเข้มแข็งกว่าพวกเรา และออกมาหาพวกเราในทุ่ง และพวกเราขับพวกเขากลับไปจนถึงปากประตู 24และผู้ยิงธนูยิงจากเหนือกำแพงต่อข้ารับใช้ของท่าน และคนของกษัตริย์ตาย และอุรียาห์ชาวฮิตไทต์ข้ารับใช้ของท่านก็ตายด้วย” 25และดาวิดพูดต่อผู้ส่งสารว่า “เจ้าจงพูดต่อโยอาบเช่นนี้ ‘อย่าให้เรื่องนี้ไม่ดีในตาของเจ้า เพราะดาบกัดกินคนนี้และคนนั้นเช่นเดียวกัน จงเสริมการรบของเจ้าต่อเมืองและทำลายเมือง’ และจงเสริมกำลังเขา” 26และภรรยาของอุรียาห์ได้ยินว่าอุรียาห์สามีของนางตาย และนางคร่ำครวญสามีของนาง 27และเมื่อช่วงคร่ำครวญผ่านไป ดาวิดส่งคนไปและนำนางมาที่บ้านของเขา และนางก็เป็นภรรยาของเขาและคลอดบุตรชายให้เขา แต่สิ่งที่ดาวิดทำเป็นที่ชั่วในสายพระเนตรขององค์พระผู้เป็นเจ้า
← บทที่ 10บทที่ 12 →