2 ซามูเอล 5 · Eremos Thai Bible

1และเผ่าทั้งหมดของอิสราเอลมาหาดาวิดที่เฮโบรนและพูดว่า “ดูเถิด พวกเราเป็นกระดูกของท่านและเป็นเนื้อของท่าน 2แม้เมื่อก่อน เมื่อซาอูลเป็นกษัตริย์เหนือพวกเรา ท่านเป็นผู้นำอิสราเอลออกและนำกลับ และองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสต่อท่านว่า ‘เจ้าจะเลี้ยงประชากรของเรา อิสราเอล และเจ้าจะเป็นผู้นำเหนืออิสราเอล’” 3และผู้นำทั้งหมดของอิสราเอลมาหากษัตริย์ที่เฮโบรน และกษัตริย์ดาวิดทำพันธสัญญากับพวกเขาที่เฮโบรนต่อพระพักตร์องค์พระผู้เป็นเจ้า และพวกเขาเจิมดาวิดเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอล 4ดาวิดอายุสามสิบปีเมื่อเขาเป็นกษัตริย์ เขาเป็นกษัตริย์สี่สิบปี 5ในเฮโบรนเขาเป็นกษัตริย์เหนือยูดาห์เจ็ดปีกับหกเดือน และในเยรูซาเล็มเขาเป็นกษัตริย์สามสิบสามปีเหนืออิสราเอลและยูดาห์ทั้งหมด 6และกษัตริย์และคนของเขาไปยังเยรูซาเล็มเพื่อต่อต้านชาวเยบุสที่อาศัยอยู่ในแผ่นดิน และเขาพูดต่อดาวิดว่า “เจ้าจะไม่เข้ามาที่นี่ แต่คนตาบอดและคนพิการจะขับเจ้าออก” โดยพูดว่า “ดาวิดจะไม่เข้ามาที่นี่” 7และดาวิดยึดป้อมปราการของศิโยน ซึ่งคือเมืองของดาวิด 8และดาวิดพูดในวันนั้นว่า “ทุกคนที่ตีชาวเยบุสและไปถึงท่อน้ำ และคนพิการและคนตาบอดที่จิตวิญญาณของดาวิดเกลียด” เพราะเหตุนี้พวกเขาจึงพูดว่า “คนตาบอดและคนพิการจะไม่เข้าวัง” 9และดาวิดอาศัยอยู่ในป้อมปราการและเรียกมันว่าเมืองของดาวิด และดาวิดสร้างรอบจากมิลโลและเข้าด้านใน 10และดาวิดเดินยิ่งใหญ่ขึ้น และองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของกองทัพอยู่กับเขา 11และฮีรามกษัตริย์ของไทระส่งผู้ส่งสารไปยังดาวิด พร้อมกับไม้ซีดาร์และช่างไม้และช่างก่อหิน และพวกเขาสร้างวังให้แก่ดาวิด 12และดาวิดรู้ว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสถาปนาเขาเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอล และทรงยกราชอาณาจักรของเขาเพราะเห็นแก่ประชากรของพระองค์ อิสราเอล 13และดาวิดเอานางสนมและภรรยาอีกจากเยรูซาเล็ม หลังจากที่เขามาจากเฮโบรน และบุตรชายและบุตรหญิงเกิดแก่ดาวิดอีก 14และเหล่านี้คือชื่อของผู้ที่เกิดแก่เขาในเยรูซาเล็ม คือ ชัมมัว โชบับ นาธาน และโซโลมอน 15และอิบฮาร์ เอลีชูอา เนเฟก และยาเฟีย 16และเอลีชามา เอลียาดา และเอลีเฟเลท 17และชาวฟิลิสเตียได้ยินว่าพวกเขาเจิมดาวิดเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอล และชาวฟิลิสเตียทั้งหมดขึ้นมาแสวงหาดาวิด และดาวิดได้ยินและลงไปยังที่กำบัง 18และชาวฟิลิสเตียมาและกระจายอยู่ในหุบเขาของเรฟาอิม 19และดาวิดสอบถามองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า “ข้าจะขึ้นไปต่อสู้กับชาวฟิลิสเตียหรือไม่? พระองค์จะทรงมอบพวกเขาในมือของข้าหรือไม่?” และองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสต่อดาวิดว่า “จงขึ้นไป เพราะเราจะมอบชาวฟิลิสเตียไว้ในมือของเจ้าแน่นอน” 20และดาวิดมาที่บาอัล-เปราซีม และดาวิดตีพวกเขาที่นั่น และเขาพูดว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทำลายศัตรูของข้าต่อหน้าข้าเหมือนน้ำท่วมแตกออก” เพราะเหตุนี้เขาเรียกที่นั่นว่าบาอัล-เปราซีม 21และพวกเขาทิ้งรูปเคารพของพวกเขาที่นั่น และดาวิดและคนของเขาเอาไป 22และชาวฟิลิสเตียขึ้นมาอีกครั้งและกระจายอยู่ในหุบเขาของเรฟาอิม 23และดาวิดสอบถามองค์พระผู้เป็นเจ้า และพระองค์ตรัสว่า “อย่าขึ้นไปตรงหน้า จงวนเข้าหลังของพวกเขาและโจมตีพวกเขาตรงข้ามต้นบัลซัม 24และจะเป็นไปเมื่อเจ้าได้ยินเสียงของการเดินบนยอดของต้นบัลซัม แล้วเจ้าจงเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว เพราะเมื่อนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงออกไปต่อหน้าเจ้าเพื่อตีค่ายของชาวฟิลิสเตีย” 25และดาวิดทำตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสั่ง และเขาตีชาวฟิลิสเตียจากกิเบโอนจนถึงเมื่อเจ้าจะมาถึงเกเซอร์

บทที่ 5