เอเรโมส · Eremos Thai Bible

2 ซามูเอล · 2 Samuel

บทที่ 8

1และต่อมา ดาวิดตีชาวฟิลิสเตียและทำให้พวกเขาอยู่ใต้อำนาจ และดาวิดเอาเมเธก-อัมมาห์จากมือของชาวฟิลิสเตีย 2และเขาตีโมอับและวัดพวกเขาด้วยเชือก ให้พวกเขานอนลงดิน และวัดด้วยเชือกสองความยาวเพื่อประหาร และความยาวเต็มของเชือกเพื่อมีชีวิต และโมอับกลายเป็นข้ารับใช้ของดาวิด นำของถวายมา 3และดาวิดตีฮาดัดเอเซอร์บุตรของเรโฮบ กษัตริย์ของโซบาห์ เมื่อเขาเดินทางเพื่อจะนำมือของเขากลับมาที่แม่น้ำยูเฟรติส 4และดาวิดจับจากเขา ม้าหนึ่งพันเจ็ดร้อย และพลทหารราบสองหมื่นคน และดาวิดตัดเอ็นรถม้าทั้งหมด และเหลือไว้จากมันร้อยคัน 5และอาราม-ดามัสกัสมาช่วยฮาดัดเอเซอร์ กษัตริย์ของโซบาห์ และดาวิดตีในอารามสองหมื่นสองพันคน 6และดาวิดตั้งฐานทัพในอาราม-ดามัสกัส และอารามกลายเป็นข้ารับใช้ของดาวิด นำของถวายมา และองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงช่วยดาวิดในทุกที่ที่เขาไป 7และดาวิดเอาโล่ทองคำที่อยู่กับข้ารับใช้ของฮาดัดเอเซอร์ และนำมายังเยรูซาเล็ม 8และจากเบทาห์และจากเบโรไท เมืองของฮาดัดเอเซอร์ กษัตริย์ดาวิดเอาทองสำริดมากมาย 9และโทอีกษัตริย์ของฮามัทได้ยินว่าดาวิดตีกองทัพทั้งหมดของฮาดัดเอเซอร์ 10และโทอีส่งโยรามบุตรของเขาไปยังกษัตริย์ดาวิด เพื่อทักทายเขาด้วยสันติและอวยพรเขาที่ได้รบและตีฮาดัดเอเซอร์ เพราะฮาดัดเอเซอร์เป็นชายของสงครามต่อโทอี และในมือของเขามีภาชนะของเงิน ภาชนะของทองคำ และภาชนะของทองสำริด 11กษัตริย์ดาวิดถวายของเหล่านั้นแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า พร้อมกับเงินและทองคำที่ถวายไว้จากชาติทั้งหมดที่เขาปราบ 12จากอาราม จากโมอับ จากบุตรของอัมโมน จากชาวฟิลิสเตีย จากชาวอามาเลก และจากของปล้นของฮาดัดเอเซอร์บุตรของเรโฮบ กษัตริย์ของโซบาห์ 13และดาวิดทำชื่อให้ตนเอง เมื่อเขากลับจากการตีอารามในหุบเขาเกลือ คนหนึ่งหมื่นแปดพัน 14และเขาตั้งฐานทัพในเอโดม ในเอโดมทั้งหมดเขาตั้งฐานทัพ และชาวเอโดมทั้งหมดกลายเป็นข้ารับใช้ของดาวิด และองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงช่วยดาวิดในทุกที่ที่เขาไป 15และดาวิดเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอลทั้งหมด และดาวิดดำเนินความยุติธรรมและความชอบธรรมให้แก่ประชากรทั้งหมดของเขา 16และโยอาบบุตรของเซรุยาห์เป็นเหนือกองทัพ และโยชาฟัทบุตรของอาฮีลูดเป็นเจ้าหน้าที่บันทึก 17และศาโดกบุตรของอาฮีทูบ และอาหิเมเลคบุตรของอาบียาธาร์ เป็นปุโรหิต และเสไรอาห์เป็นเลขานุการ 18และเบนายาห์บุตรของเยโฮยาดาเป็นเหนือชาวเครีไทและชาวเปเลไท และบุตรของดาวิดเป็นปุโรหิต
← บทที่ 7บทที่ 9 →