บทที่ 10

1ในเมืองซีซารียามีชายคนหนึ่งชื่อโครเนลิอัส เป็นนายร้อยของกองทหารที่เรียกว่ากองอิตาลี 2เขาเป็นคนเคร่งในศาสนาและยำเกรงพระเจ้าพร้อมกับทั้งครัวเรือน เขาให้ทานแก่ประชาชนชาวยิวอย่างมากมายและอธิษฐานต่อพระเจ้าอยู่เสมอ 3ราวบ่ายสามโมงวันหนึ่ง โครเนลิอัสเห็นนิมิตอย่างชัดเจน ทูตสวรรค์ของพระเจ้าองค์หนึ่งเข้ามาหาเขาและกล่าวว่า “โครเนลิอัส” 4โครเนลิอัสจ้องมองทูตสวรรค์ด้วยความกลัวและถามว่า “ท่านเจ้าข้า มีอะไรหรือ?” ทูตสวรรค์ตอบเขาว่า “คำอธิษฐานและทานของเจ้าได้ขึ้นไปเป็นที่ระลึกต่อหน้าพระเจ้าแล้ว 5บัดนี้จงส่งคนไปที่เมืองยัฟฟาเพื่อตามตัวซีโมนคนหนึ่งที่มีฉายาว่าเปโตรมา 6เขาพักอยู่กับซีโมนช่างฟอกหนังคนหนึ่งซึ่งบ้านตั้งอยู่ริมทะเล 7เมื่อทูตสวรรค์ที่กล่าวแก่เขาจากไปแล้ว โครเนลิอัสก็เรียกคนรับใช้ของเขาสองคนและทหารคนหนึ่งที่เลื่อมใสในพระเจ้าจากคนสนิทที่คอยรับใช้เขา 8เขาเล่าเรื่องทั้งหมดให้พวกเขาฟัง แล้วส่งพวกเขาไปยังเมืองยัฟฟา 9วันรุ่งขึ้น ขณะที่พวกเขายังเดินทางใกล้จะถึงเมือง เปโตรก็ขึ้นไปบนดาดฟ้าเพื่ออธิษฐานในเวลาประมาณเที่ยงวัน 10เปโตรเริ่มหิวและอยากรับประทานอาหาร แต่ขณะที่คนในบ้านกำลังจัดเตรียมอาหาร เขาก็เข้าสู่ภวังค์ 11เปโตรเห็นฟ้าสวรรค์เปิดออกและมีภาชนะบางอย่างเหมือนผ้าป่านผืนใหญ่ถูกหย่อนลงมายังแผ่นดินโลกโดยผูกที่มุมทั้งสี่ 12ในภาชนะนั้นมีสัตว์สี่เท้า สัตว์เลื้อยคลานของแผ่นดิน และนกในอากาศทุกชนิด 13แล้วก็มีเสียงกล่าวแก่เขาว่า “เปโตร จงลุกขึ้นฆ่าและกินเถิด” 14แต่เปโตรทูลว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า เป็นไปไม่ได้เลย เพราะข้าพระองค์ไม่เคยรับประทานสิ่งที่เป็นมลทินหรือโสโครกเลย” 15เสียงนั้นตรัสแก่เขาเป็นครั้งที่สองว่า “สิ่งใดที่พระเจ้าทรงชำระแล้ว เจ้าอย่าเรียกว่าเป็นมลทิน” 16เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นถึงสามครั้ง แล้วทันใดนั้นภาชนะก็ถูกรับกลับขึ้นไปยังฟ้าสวรรค์ 17ขณะที่เปโตรกำลังฉงนอยู่ในใจว่านิมิตที่เห็นนั้นหมายถึงอะไร ขณะนั้นเอง คนที่โครเนลิอัสส่งมาได้สอบถามจนพบบ้านของซีโมนและมายืนอยู่ที่ประตูรั้ว 18พวกเขาร้องเรียกและถามว่าซีโมนที่มีฉายาว่าเปโตรพักอยู่ที่นี่หรือไม่ 19ขณะที่เปโตรยังครุ่นคิดเกี่ยวกับนิมิตนั้น พระวิญญาณตรัสแก่เขาว่า “ดูเถิด มีชายหลายคนกำลังตามหาเจ้า 20จงลุกขึ้นลงไปข้างล่างและไปกับพวกเขาโดยไม่ลังเลใจ เพราะเราเป็นผู้ส่งพวกเขามา” 21เปโตรจึงลงไปหาชายเหล่านั้นและกล่าวว่า “ดูเถิด ข้าพเจ้าคือผู้ที่ท่านตามหา ท่านมาธุระอะไรหรือ?” 22พวกเขาจึงตอบว่า “โครเนลิอัสนายร้อยผู้เป็นคนชอบธรรมและยำเกรงพระเจ้า และเป็นที่นับถือในหมู่ชนชาติยิวทั้งปวง ได้รับคำกำชับจากทูตสวรรค์บริสุทธิ์องค์หนึ่งให้ตามตัวท่านไปที่บ้านของเขาและฟังถ้อยคำจากท่าน” 23เปโตรจึงเชิญพวกเขาเข้ามาและให้การต้อนรับอย่างแขกผู้มาเยือน วันรุ่งขึ้น เปโตรก็เตรียมตัวออกเดินทางไปกับพวกเขา และบรรดาพี่น้องบางคนจากเมืองยัฟฟาก็ไปด้วย 24วันถัดไปเปโตรก็เข้าสู่เมืองซีซารียา โครเนลิอัสได้เชิญญาติและมิตรสหายคนสนิทของเขามารอต้อนรับพวกเปโตรอยู่แล้ว 25ขณะที่เปโตรกำลังจะเข้าไป โครเนลิอัสก็ออกมาพบและทรุดตัวลงที่เท้าของเปโตรเพื่อนมัสการ 26แต่เปโตรพยุงเขาขึ้นและกล่าวว่า “จงลุกขึ้นเถิด ข้าพเจ้าเองก็เป็นเพียงมนุษย์คนหนึ่งเท่านั้น” 27ขณะที่สนทนากับโครเนลิอัส เปโตรก็เข้าไปในบ้านและพบว่ามีคนมาชุมนุมกันอยู่เป็นจำนวนมาก 28เปโตรกล่าวแก่พวกเขาว่า “ท่านทั้งหลายก็ทราบอยู่แล้วว่าเป็นการผิดต่อธรรมเนียมที่คนยิวจะไปสนิทสนมหรือเยี่ยมเยือนคนต่างชาติ แต่พระเจ้าทรงสำแดงแก่ข้าพเจ้าว่าอย่าเรียกใครว่าเป็นมลทินหรือโสโครกเลย 29ด้วยเหตุนี้เมื่อท่านเชิญ ข้าพเจ้าจึงมาโดยไม่คัดค้านเลย ข้าพเจ้าจึงขอถามว่าท่านเชิญข้าพเจ้ามาด้วยเหตุใด?” 30โครเนลิอัสจึงตอบว่า “เมื่อสี่วันก่อนนี้ในช่วงเวลาเดียวกันนี้ ข้าพเจ้ากำลังอธิษฐานอยู่เวลาบ่ายสามโมงที่บ้านของข้าพเจ้า และดูเถิด มีชายคนหนึ่งสวมเสื้อผ้าสว่างพราวมายืนอยู่ต่อหน้าข้าพเจ้า 31และกล่าวว่า ‘โครเนลิอัสเอ๋ย คำอธิษฐานของเจ้าได้รับการสดับฟัง และทานของเจ้าเป็นที่ระลึกต่อหน้าพระเจ้าแล้ว 32เพราะฉะนั้นจงส่งคนไปยังเมืองยัฟฟาและเชิญซีโมนที่มีฉายาว่าเปโตรมา เขาพักอยู่ในบ้านของซีโมนช่างฟอกหนังที่อยู่ริมทะเล’ 33ดังนั้นข้าพเจ้าจึงส่งคนไปตามท่านทันที และท่านก็ได้กรุณามา บัดนี้ พวกเราทุกคนก็มาชุมนุมอยู่เบื้องพระพักตร์พระเจ้าเพื่อฟังทุกสิ่งที่องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงกำชับแก่ท่าน” 34เปโตรจึงเริ่มต้นกล่าวว่า “บัดนี้ข้าพเจ้าเข้าใจอย่างแท้จริงแล้วว่าพระเจ้าไม่ทรงเลือกที่รักมักที่ชัง 35แต่ในทุกชนชาติ คนใดที่ยำเกรงพระองค์และกระทำสิ่งที่ชอบธรรม คนนั้นก็เป็นที่ทรงโปรดปรานของพระองค์ 36พระองค์ทรงส่งพระวจนะแก่ชนชาติอิสราเอลประกาศข่าวประเสริฐเรื่องสันติสุขโดยทางพระเยซูคริสต์ ผู้ทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าเหนือสรรพสิ่ง 37ท่านทั้งหลายรู้อยู่แล้วถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั่วแคว้นยูเดีย ซึ่งเริ่มต้นจากแคว้นกาลิลีหลังจากบัพติศมาที่ยอห์นประกาศ 38คือเรื่องพระเยซูชาวนาซาเร็ธ ที่พระเจ้าทรงเจิมพระองค์ด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์และด้วยฤทธิ์เดช พระองค์เสด็จไปตามที่ต่าง ๆ ทรงกระทำคุณประโยชน์และรักษาคนทั้งหลายที่ถูกมารกดขี่ เพราะพระเจ้าสถิตกับพระองค์ 39และพวกเราก็เป็นพยานถึงทุกสิ่งที่พระองค์ทรงกระทำ ทั้งในแผ่นดินของชาวยิวและในกรุงเยรูซาเล็ม พวกเขาได้ฆ่าพระองค์โดยแขวนไว้บนต้นไม้ 40ในวันที่สามพระเจ้าทรงยกพระองค์ขึ้นจากตายและประทานให้พระองค์ทรงสำแดงพระองค์ให้ปรากฏ 41ไม่ใช่ให้ประชาชนทั้งหมดเห็น แต่ให้พยานที่พระเจ้าทรงเลือกไว้ล่วงหน้าเห็น คือพวกเราที่ได้ร่วมรับประทานและดื่มกับพระองค์หลังจากที่พระองค์ทรงเป็นขึ้นจากตายแล้ว 42พระองค์ทรงกำชับพวกเราให้ประกาศแก่ประชาชนและเป็นพยานว่า พระองค์คือผู้ที่พระเจ้าทรงแต่งตั้งให้เป็นผู้พิพากษาของคนเป็นและคนตาย 43ผู้เผยพระวจนะทุกคนเป็นพยานถึงพระองค์ว่า ทุกคนที่เชื่อในพระองค์จะได้รับการยกโทษบาปโดยทางพระนามของพระองค์” 44ขณะที่เปโตรกำลังกล่าวถ้อยคำเหล่านี้ พระวิญญาณบริสุทธิ์ก็เสด็จลงมาเหนือคนทั้งหมดที่ฟังพระวจนะนั้น 45บรรดาผู้เชื่อที่เข้าสุหนัตแล้วซึ่งมากับเปโตรก็อัศจรรย์ใจ เพราะว่าของประทานแห่งพระวิญญาณบริสุทธิ์ได้หลั่งลงแก่คนต่างชาติด้วย 46เพราะพวกเขาได้ยินคนเหล่านั้นพูดภาษาต่างๆ และสรรเสริญพระเจ้า เปโตรจึงกล่าวว่า 47“ในเมื่อพวกเขาได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์เช่นเดียวกับพวกเรา จะมีใครห้ามไม่ให้คนเหล่านี้รับบัพติศมาด้วยน้ำได้หรือ?” 48แล้วเปโตรก็สั่งให้พวกเขารับบัพติศมาในพระนามของพระเยซูคริสต์ หลังจากนั้นพวกเขาก็ทูลขอให้เปโตรพักอยู่ที่นั่นหลายวัน

1ในเมืองซีซารียามีชายคนหนึ่งชื่อโครเนลิอัส เป็นนายร้อยของกองทหารที่เรียกว่ากองอิตาลี

บริบท: บทที่ 10 เริ่มเรื่องราวสำคัญที่สุดเรื่องหนึ่งในหนังสือกิจการ — การเปิดประตูข่าวประเสริฐให้กับคนต่างชาติ โครเนลิอัสเป็นนายทหารโรมันประจำเมืองซีซารียา (เมืองหลวงของจังหวัดยูเดียภายใต้การปกครองของโรม) กองอิตาลีเป็นกองทหารที่มีชื่อเสียงว่าประกอบด้วยชาวโรมันแท้ (ไม่ใช่ทหารเกณฑ์จากต่างเมือง) ซึ่งโรมส่งมาประจำเพื่อคุ้มกันข้าหลวง

2เขาเป็นคนเคร่งในศาสนาและยำเกรงพระเจ้าพร้อมกับทั้งครัวเรือน เขาให้ทานแก่ประชาชนชาวยิวอย่างมากมายและอธิษฐานต่อพระเจ้าอยู่เสมอ

บริบท: คำว่า “ผู้ยำเกรงพระเจ้า” (φοβούμενος τὸν θεόν) ในยุคพันธสัญญาใหม่เป็นคำเฉพาะที่ชาวยิวใช้เรียกคนต่างชาติที่นมัสการพระเจ้าของอิสราเอล ไปธรรมศาลา อธิษฐานตามเวลา และช่วยเหลือชุมชนยิว แต่ยังไม่ได้เข้าสุหนัตเป็นยิวอย่างเต็มตัว โครเนลิอัสเป็นตัวแทนของกลุ่มนี้ — คนต่างชาติที่แสวงหาพระเจ้าแท้แต่อยู่นอกพันธสัญญาดั้งเดิม

3ราวบ่ายสามโมงวันหนึ่ง โครเนลิอัสเห็นนิมิตอย่างชัดเจน ทูตสวรรค์ของพระเจ้าองค์หนึ่งเข้ามาหาเขาและกล่าวว่า “โครเนลิอัส”

บริบท: บ่ายสามโมงเป็นเวลาอธิษฐานตอนบ่ายของชาวยิว (ตรงกับเวลาถวายเครื่องบูชาประจำวันที่พระวิหารในกรุงเยรูซาเล็ม) โครเนลิอัสในฐานะคนต่างชาติที่ยำเกรงพระเจ้าของอิสราเอลก็ถือปฏิบัติตามเวลาอธิษฐานของยิวด้วย แสดงถึงความจริงใจในการแสวงหาพระเจ้า ทำให้พระเจ้าทรงส่งทูตสวรรค์มาในช่วงเวลาที่เขากำลังอธิษฐานนั้นเอง

4โครเนลิอัสจ้องมองทูตสวรรค์ด้วยความกลัวและถามว่า “ท่านเจ้าข้า มีอะไรหรือ?” ทูตสวรรค์ตอบเขาว่า “คำอธิษฐานและทานของเจ้าได้ขึ้นไปเป็นที่ระลึกต่อหน้าพระเจ้าแล้ว

บริบท: คำว่า “เป็นที่ระลึก” (μνημόσυνον) ในพันธสัญญาเดิมหมายถึงส่วนของเครื่องบูชาที่ปุโรหิตเผาบนแท่นบูชาเพื่อให้กลิ่นหอมขึ้นไปถึงพระเจ้า (เลวีนิติ 2:2, 2:9, 6:15) ทูตสวรรค์กำลังบอกว่าคำอธิษฐานและการให้ทานของโครเนลิอัสเปรียบเหมือนเครื่องบูชาที่หอมหวานขึ้นไปถึงพระเจ้า นี่เป็นภาพที่ประหลาดใจ — เพราะเขาไม่ใช่ยิว ไม่ได้ถวายเครื่องบูชาที่พระวิหาร แต่พระเจ้าทรงรับรองว่าการนมัสการของเขาเป็นที่พอพระทัย

5บัดนี้จงส่งคนไปที่เมืองยัฟฟาเพื่อตามตัวซีโมนคนหนึ่งที่มีฉายาว่าเปโตรมา

6เขาพักอยู่กับซีโมนช่างฟอกหนังคนหนึ่งซึ่งบ้านตั้งอยู่ริมทะเล

7เมื่อทูตสวรรค์ที่กล่าวแก่เขาจากไปแล้ว โครเนลิอัสก็เรียกคนรับใช้ของเขาสองคนและทหารคนหนึ่งที่เลื่อมใสในพระเจ้าจากคนสนิทที่คอยรับใช้เขา

8เขาเล่าเรื่องทั้งหมดให้พวกเขาฟัง แล้วส่งพวกเขาไปยังเมืองยัฟฟา

9วันรุ่งขึ้น ขณะที่พวกเขายังเดินทางใกล้จะถึงเมือง เปโตรก็ขึ้นไปบนดาดฟ้าเพื่ออธิษฐานในเวลาประมาณเที่ยงวัน

บริบท: ลูกาจัดฉากสองเหตุการณ์พร้อมกันอย่างชาญฉลาด — ขณะที่คนของโครเนลิอัสเดินทางมาถึง พระเจ้าก็ทรงเตรียมเปโตรด้วยนิมิตคู่ขนาน แสดงว่าการพบกันครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นการจัดเตรียมของพระเจ้า เวลาเที่ยงวัน (ชั่วโมงที่หก) ไม่ใช่เวลาอธิษฐานอย่างเป็นทางการของยิว (ซึ่งมีตอนเช้า บ่ายสาม และเย็น) เปโตรแสดงถึงความขยันเพิ่มเติมในการอธิษฐาน

10เปโตรเริ่มหิวและอยากรับประทานอาหาร แต่ขณะที่คนในบ้านกำลังจัดเตรียมอาหาร เขาก็เข้าสู่ภวังค์

11เปโตรเห็นฟ้าสวรรค์เปิดออกและมีภาชนะบางอย่างเหมือนผ้าป่านผืนใหญ่ถูกหย่อนลงมายังแผ่นดินโลกโดยผูกที่มุมทั้งสี่

12ในภาชนะนั้นมีสัตว์สี่เท้า สัตว์เลื้อยคลานของแผ่นดิน และนกในอากาศทุกชนิด

13แล้วก็มีเสียงกล่าวแก่เขาว่า “เปโตร จงลุกขึ้นฆ่าและกินเถิด”

14แต่เปโตรทูลว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า เป็นไปไม่ได้เลย เพราะข้าพระองค์ไม่เคยรับประทานสิ่งที่เป็นมลทินหรือโสโครกเลย”

บริบท: คำตอบของเปโตรแสดงถึงการต่อสู้ทางจิตใจของเขา — เขารู้ว่าเสียงนั้นคือองค์พระผู้เป็นเจ้า (เขาเรียก “องค์พระผู้เป็นเจ้า”) แต่เขาก็ปฏิเสธคำสั่งของพระองค์ เพราะเขาเชื่อว่าพระเจ้าทรงห้ามเรื่องนี้ในพันธสัญญาเดิม ความขัดแย้งนี้เป็นประเด็นหลักของบทนี้ทั้งบท — พระเจ้าผู้ให้กฎเกณฑ์เรื่องสะอาด/มลทินนั้นมาแสดงว่าสิ่งที่เคยเป็นมลทินนั้น พระองค์ทรงชำระแล้ว

15เสียงนั้นตรัสแก่เขาเป็นครั้งที่สองว่า “สิ่งใดที่พระเจ้าทรงชำระแล้ว เจ้าอย่าเรียกว่าเป็นมลทิน”

บริบท: นี่คือหัวใจของนิมิต — พระเจ้าทรงประกาศอำนาจของพระองค์เหนือการจัดประเภทสะอาด/มลทิน พระองค์ผู้ทรงตั้งกฎเกณฑ์นั้นในสมัยโมเสสก็ทรงเป็นผู้ที่สามารถเปลี่ยนแปลงได้เช่นกัน ความหมายลึกที่สุดไม่ได้อยู่ที่อาหาร แต่อยู่ที่คน — “สิ่งที่พระเจ้าทรงชำระแล้ว” จะรวมไปถึงคนต่างชาติที่โครเนลิอัสเป็นตัวแทน (ข้อ 28 เปโตรก็จะเข้าใจว่าภาพในนิมิตเกี่ยวข้องกับ “คน” ไม่ใช่แค่อาหาร)

16เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นถึงสามครั้ง แล้วทันใดนั้นภาชนะก็ถูกรับกลับขึ้นไปยังฟ้าสวรรค์

บริบท: การทำซ้ำสามครั้งเป็นรูปแบบที่พบบ่อยในพันธสัญญาเดิมเพื่อยืนยันคำสั่งของพระเจ้าอย่างเด็ดขาด — ซามูเอลถูกเรียกสามครั้ง (1 ซามูเอล 3:4-10) ฟาโรห์ฝันสองความฝันเพื่อยืนยัน (ปฐมกาล 41:32) เปโตรเองก็ปฏิเสธพระเยซูสามครั้งและได้รับการฟื้นฟูสามครั้ง (ยอห์น 21:15-17) การทำซ้ำสามครั้งนี้ปิดทางให้เปโตรไม่สามารถคิดว่าเป็นเรื่องที่เกิดจากจินตนาการของตน

17ขณะที่เปโตรกำลังฉงนอยู่ในใจว่านิมิตที่เห็นนั้นหมายถึงอะไร ขณะนั้นเอง คนที่โครเนลิอัสส่งมาได้สอบถามจนพบบ้านของซีโมนและมายืนอยู่ที่ประตูรั้ว

18พวกเขาร้องเรียกและถามว่าซีโมนที่มีฉายาว่าเปโตรพักอยู่ที่นี่หรือไม่

19ขณะที่เปโตรยังครุ่นคิดเกี่ยวกับนิมิตนั้น พระวิญญาณตรัสแก่เขาว่า “ดูเถิด มีชายหลายคนกำลังตามหาเจ้า

บริบท: ในต้นฉบับกรีกของ SBLGNT ข้อนี้กล่าวเพียง “มีชายกำลังตามหาเจ้า” ไม่มีการระบุจำนวน แต่ต้นฉบับ NA28 เพิ่มเติมเป็น “ชายสามคน” (τρεῖς) ตามสายต้นฉบับอเล็กซานเดรียน ส่วนเวสต์คอตต์-ฮอร์ตระบุ “สองคน” (δύο) เป็นกรณีที่สายต้นฉบับหลักไม่ตรงกัน ฉบับของเราตามการตัดสินของ SBLGNT ที่ไม่ระบุจำนวนในเนื้อหลัก แต่เราทราบจากข้อ 7 ว่ารวมทั้งหมดเป็นสามคน (ทาสสองคนและทหารหนึ่งคน)

20จงลุกขึ้นลงไปข้างล่างและไปกับพวกเขาโดยไม่ลังเลใจ เพราะเราเป็นผู้ส่งพวกเขามา”

21เปโตรจึงลงไปหาชายเหล่านั้นและกล่าวว่า “ดูเถิด ข้าพเจ้าคือผู้ที่ท่านตามหา ท่านมาธุระอะไรหรือ?”

22พวกเขาจึงตอบว่า “โครเนลิอัสนายร้อยผู้เป็นคนชอบธรรมและยำเกรงพระเจ้า และเป็นที่นับถือในหมู่ชนชาติยิวทั้งปวง ได้รับคำกำชับจากทูตสวรรค์บริสุทธิ์องค์หนึ่งให้ตามตัวท่านไปที่บ้านของเขาและฟังถ้อยคำจากท่าน”

23เปโตรจึงเชิญพวกเขาเข้ามาและให้การต้อนรับอย่างแขกผู้มาเยือน วันรุ่งขึ้น เปโตรก็เตรียมตัวออกเดินทางไปกับพวกเขา และบรรดาพี่น้องบางคนจากเมืองยัฟฟาก็ไปด้วย

24วันถัดไปเปโตรก็เข้าสู่เมืองซีซารียา โครเนลิอัสได้เชิญญาติและมิตรสหายคนสนิทของเขามารอต้อนรับพวกเปโตรอยู่แล้ว

25ขณะที่เปโตรกำลังจะเข้าไป โครเนลิอัสก็ออกมาพบและทรุดตัวลงที่เท้าของเปโตรเพื่อนมัสการ

บริบท: การกระทำของโครเนลิอัสเป็นการไหว้แบบตะวันออกที่เกินเลย — เป็นการนมัสการที่ควรถวายเฉพาะพระเจ้าเท่านั้น ในพันธสัญญาใหม่ทูตสวรรค์และอัครทูตปฏิเสธการนมัสการเสมอ (วิวรณ์ 19:10, 22:8-9 และข้อถัดไปที่เปโตรจะปฏิเสธ) โครเนลิอัสในฐานะทหารโรมันคงเคยเห็นการบูชาจักรพรรดิเป็นเทพเจ้า เขาอาจเข้าใจว่าเปโตรเป็นครึ่งเทพ ไม่ใช่เรื่องผิดปกติในโลกกรีก-โรมัน

26แต่เปโตรพยุงเขาขึ้นและกล่าวว่า “จงลุกขึ้นเถิด ข้าพเจ้าเองก็เป็นเพียงมนุษย์คนหนึ่งเท่านั้น”

27ขณะที่สนทนากับโครเนลิอัส เปโตรก็เข้าไปในบ้านและพบว่ามีคนมาชุมนุมกันอยู่เป็นจำนวนมาก

28เปโตรกล่าวแก่พวกเขาว่า “ท่านทั้งหลายก็ทราบอยู่แล้วว่าเป็นการผิดต่อธรรมเนียมที่คนยิวจะไปสนิทสนมหรือเยี่ยมเยือนคนต่างชาติ แต่พระเจ้าทรงสำแดงแก่ข้าพเจ้าว่าอย่าเรียกใครว่าเป็นมลทินหรือโสโครกเลย

บริบท: บัดนี้เปโตรได้เข้าใจความหมายของนิมิตแล้ว — ภาพของสัตว์สะอาดและมลทินที่ปะปนกันนั้นไม่ได้เกี่ยวกับอาหารเป็นหลัก แต่เกี่ยวกับ “คน” พระเจ้าไม่ทรงแบ่งคนเป็นสะอาดและมลทินอีกต่อไป ธรรมเนียมยิวที่ห้ามคบหากับคนต่างชาติในระยะใกล้ชิดนั้นไม่ได้มาจากโทราห์โดยตรง แต่เป็นกฎเสริมที่ฟาริสีตั้งขึ้นเพื่อรักษาความบริสุทธิ์ทางพิธีกรรม — พระเจ้าทรงยกเลิกกฎเสริมนี้ในคริสตจักรใหม่

29ด้วยเหตุนี้เมื่อท่านเชิญ ข้าพเจ้าจึงมาโดยไม่คัดค้านเลย ข้าพเจ้าจึงขอถามว่าท่านเชิญข้าพเจ้ามาด้วยเหตุใด?”

30โครเนลิอัสจึงตอบว่า “เมื่อสี่วันก่อนนี้ในช่วงเวลาเดียวกันนี้ ข้าพเจ้ากำลังอธิษฐานอยู่เวลาบ่ายสามโมงที่บ้านของข้าพเจ้า และดูเถิด มีชายคนหนึ่งสวมเสื้อผ้าสว่างพราวมายืนอยู่ต่อหน้าข้าพเจ้า

บริบท: การนับ “สี่วันก่อน” ตามวัฒนธรรมโบราณใช้การนับแบบรวมวันนี้ — วันนี้คือวันที่หนึ่ง เมื่อวานคือวันที่สอง สองวันก่อนคือวันที่สาม สามวันก่อน (ตามการนับสมัยใหม่) คือวันที่สี่ ในฉบับของเรา SBLGNT ข้อนี้ตรัสเพียงว่า “กำลังอธิษฐานเวลาบ่ายสามโมง” แต่ต้นฉบับแบบไบแซนไทน์เพิ่มว่า “กำลังอดอาหารและอธิษฐาน” เราตามเนื้อความ SBLGNT ที่ไม่มีคำว่าอดอาหาร

31และกล่าวว่า ‘โครเนลิอัสเอ๋ย คำอธิษฐานของเจ้าได้รับการสดับฟัง และทานของเจ้าเป็นที่ระลึกต่อหน้าพระเจ้าแล้ว

32เพราะฉะนั้นจงส่งคนไปยังเมืองยัฟฟาและเชิญซีโมนที่มีฉายาว่าเปโตรมา เขาพักอยู่ในบ้านของซีโมนช่างฟอกหนังที่อยู่ริมทะเล’

33ดังนั้นข้าพเจ้าจึงส่งคนไปตามท่านทันที และท่านก็ได้กรุณามา บัดนี้ พวกเราทุกคนก็มาชุมนุมอยู่เบื้องพระพักตร์พระเจ้าเพื่อฟังทุกสิ่งที่องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงกำชับแก่ท่าน”

34เปโตรจึงเริ่มต้นกล่าวว่า “บัดนี้ข้าพเจ้าเข้าใจอย่างแท้จริงแล้วว่าพระเจ้าไม่ทรงเลือกที่รักมักที่ชัง

บริบท: คำพูดของเปโตรนี้เป็นการยืนยันหลักคำสอนสำคัญของพันธสัญญาเดิมว่าพระเจ้าไม่ทรงลำเอียง (เฉลยธรรมบัญญัติ 10:17 “พระเจ้าของพระเจ้าทั้งหลาย...ไม่ทรงลำเอียง” และ 2 พงศาวดาร 19:7 “ไม่มีการทรงลำเอียง”) แต่คำยืนยันนี้ได้รับความหมายใหม่ในยุคพระคริสต์ — ความไม่ลำเอียงของพระเจ้าในบัดนี้ไปถึงเรื่องชาติพันธุ์ด้วย ไม่ใช่เพียงเรื่องรวยจน เปโตรกำลังประกาศว่าการแบ่งแยกยิว-ต่างชาติทางความเชื่อสิ้นสุดแล้ว

35แต่ในทุกชนชาติ คนใดที่ยำเกรงพระองค์และกระทำสิ่งที่ชอบธรรม คนนั้นก็เป็นที่ทรงโปรดปรานของพระองค์

36พระองค์ทรงส่งพระวจนะแก่ชนชาติอิสราเอลประกาศข่าวประเสริฐเรื่องสันติสุขโดยทางพระเยซูคริสต์ ผู้ทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าเหนือสรรพสิ่ง

บริบท: วลี “ประกาศข่าวประเสริฐเรื่องสันติสุข” สะท้อนอิสยาห์ 52:7 “ช่างงดงามเหนือภูเขา เท้าของผู้นำข่าวประเสริฐ ผู้ประกาศสันติภาพ” ในเชิงพยากรณ์ — เปโตรกำลังประกาศว่าข่าวประเสริฐของพระเยซูเป็นการสำเร็จคำพยากรณ์ของอิสยาห์เรื่องการกลับคืนของอิสราเอลจากการเป็นเชลย แต่คราวนี้ “สันติสุข” ไม่เพียงสำหรับอิสราเอลเท่านั้น — พระเยซูคือ “องค์พระผู้เป็นเจ้าเหนือสรรพสิ่ง” ทั้งอิสราเอลและนานาชาติ

37ท่านทั้งหลายรู้อยู่แล้วถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั่วแคว้นยูเดีย ซึ่งเริ่มต้นจากแคว้นกาลิลีหลังจากบัพติศมาที่ยอห์นประกาศ

38คือเรื่องพระเยซูชาวนาซาเร็ธ ที่พระเจ้าทรงเจิมพระองค์ด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์และด้วยฤทธิ์เดช พระองค์เสด็จไปตามที่ต่าง ๆ ทรงกระทำคุณประโยชน์และรักษาคนทั้งหลายที่ถูกมารกดขี่ เพราะพระเจ้าสถิตกับพระองค์

บริบท: ข้อนี้เป็นการสำเร็จของอิสยาห์ 61:1 “พระวิญญาณขององค์พระผู้เป็นเจ้าสถิตอยู่เหนือข้าพเจ้า เพราะว่าพระองค์ทรงเจิมข้าพเจ้า” ซึ่งพระเยซูเองก็ทรงอ่านและทรงประกาศการสำเร็จในลูกา 4:18 เปโตรกำลังชี้ให้เห็นว่าชีวิตการรับใช้ทั้งหมดของพระเยซูคือการทำตามคำพยากรณ์เรื่องผู้ที่พระเจ้าทรงเจิม

39และพวกเราก็เป็นพยานถึงทุกสิ่งที่พระองค์ทรงกระทำ ทั้งในแผ่นดินของชาวยิวและในกรุงเยรูซาเล็ม พวกเขาได้ฆ่าพระองค์โดยแขวนไว้บนต้นไม้

บริบท: วลี “แขวนไว้บนต้นไม้” (κρεμάσαντες ἐπὶ ξύλου) ในพันธสัญญาเดิมสะท้อนเฉลยธรรมบัญญัติ 21:23 ว่า “ผู้ที่ถูกแขวนอยู่ย่อมเป็นคำสาปแช่งของพระเจ้า” ข้อนี้มีนัยลึกในเทววิทยาของพันธสัญญาใหม่ (กาลาเทีย 3:13) — พระคริสต์ทรงกลายเป็นคำสาปแทนเราเพื่อไถ่เราให้พ้นจากคำสาปของธรรมบัญญัติ เปโตรและอัครทูตคนอื่น ๆ เป็นพยานเห็นด้วยตาตนเอง ทำให้คำประกาศของพวกเขาน่าเชื่อถือ

40ในวันที่สามพระเจ้าทรงยกพระองค์ขึ้นจากตายและประทานให้พระองค์ทรงสำแดงพระองค์ให้ปรากฏ

41ไม่ใช่ให้ประชาชนทั้งหมดเห็น แต่ให้พยานที่พระเจ้าทรงเลือกไว้ล่วงหน้าเห็น คือพวกเราที่ได้ร่วมรับประทานและดื่มกับพระองค์หลังจากที่พระองค์ทรงเป็นขึ้นจากตายแล้ว

42พระองค์ทรงกำชับพวกเราให้ประกาศแก่ประชาชนและเป็นพยานว่า พระองค์คือผู้ที่พระเจ้าทรงแต่งตั้งให้เป็นผู้พิพากษาของคนเป็นและคนตาย

บริบท: การที่พระเยซูทรงเป็น “ผู้พิพากษาคนเป็นและคนตาย” สะท้อนคำพยากรณ์ของดาเนียล 7:13-14 ที่บุตรมนุษย์ได้รับอำนาจพิพากษาและปกครองทุกชนชาติจากพระเจ้าผู้ทรงชราในวันนั้น นี่คือความจริงที่คริสตจักรยุคแรกใช้ในการประกาศ และเป็นรากฐานของ “คำประกาศความเชื่อของอัครทูต” ที่กล่าวว่า “จะเสด็จมาจากที่นั่นเพื่อพิพากษาคนเป็นและคนตาย”

43ผู้เผยพระวจนะทุกคนเป็นพยานถึงพระองค์ว่า ทุกคนที่เชื่อในพระองค์จะได้รับการยกโทษบาปโดยทางพระนามของพระองค์”

บริบท: วลี “ผู้เผยพระวจนะทุกคนเป็นพยาน” ไม่ได้หมายถึงข้อความเฉพาะข้อใดข้อหนึ่ง แต่หมายถึงการรวบรวมคำพยากรณ์ทั้งหมด — อิสยาห์ 53 เรื่องผู้รับใช้ที่ทนทุกข์เพื่อการอภัยบาป เยเรมีย์ 31:34 เรื่องพันธสัญญาใหม่ที่พระเจ้าจะทรงลืมบาป ดาเนียล 9:24 เรื่องการชำระความชั่วและการกำหนดความชอบธรรมชั่วนิรันดร์ เปโตรสรุปหัวใจของคำพยากรณ์พันธสัญญาเดิมทั้งหมดในประโยคเดียว

44ขณะที่เปโตรกำลังกล่าวถ้อยคำเหล่านี้ พระวิญญาณบริสุทธิ์ก็เสด็จลงมาเหนือคนทั้งหมดที่ฟังพระวจนะนั้น

บริบท: เหตุการณ์นี้บางครั้งถูกเรียกว่า “เพนเทคอสต์ของคนต่างชาติ” — การส่งพระวิญญาณบริสุทธิ์ลงมาครั้งที่สอง คล้ายกับวันเพนเทคอสต์ในกิจการบทที่ 2 แต่คราวนี้เกิดขึ้นกับคนต่างชาติ พระเจ้าทรงเริ่มการประทานพระวิญญาณแก่พวกเขาก่อนที่พวกเขาจะรับบัพติศมา ก่อนที่เปโตรจะเทศนาจบด้วยซ้ำ เป็นการแสดงให้เห็นว่าพระเจ้าทรงรับเขาจริง ๆ โดยไม่ต้องผ่านพิธีกรรมของยิวก่อน

45บรรดาผู้เชื่อที่เข้าสุหนัตแล้วซึ่งมากับเปโตรก็อัศจรรย์ใจ เพราะว่าของประทานแห่งพระวิญญาณบริสุทธิ์ได้หลั่งลงแก่คนต่างชาติด้วย

บริบท: วลี “หลั่งลง” (ἐκκέχυται) สะท้อนคำพยากรณ์ของโยเอล 2:28 “เราจะเทพระวิญญาณของเราลงเหนือมนุษย์ทุกคน” ที่เปโตรได้อ้างถึงในวันเพนเทคอสต์ (กิจการ 2:17) คำที่เคยประยุกต์กับยิวในตอนนั้น บัดนี้ได้ขยายไปถึงคนต่างชาติโดยชัดเจน — “มนุษย์ทุกคน” ของโยเอลหมายถึงทุกชาติจริงๆ ไม่ใช่แค่อิสราเอลเท่านั้น

46เพราะพวกเขาได้ยินคนเหล่านั้นพูดภาษาต่างๆ และสรรเสริญพระเจ้า เปโตรจึงกล่าวว่า

47“ในเมื่อพวกเขาได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์เช่นเดียวกับพวกเรา จะมีใครห้ามไม่ให้คนเหล่านี้รับบัพติศมาด้วยน้ำได้หรือ?”

48แล้วเปโตรก็สั่งให้พวกเขารับบัพติศมาในพระนามของพระเยซูคริสต์ หลังจากนั้นพวกเขาก็ทูลขอให้เปโตรพักอยู่ที่นั่นหลายวัน

บริบท: การปิดเรื่องด้วยการ “พักอยู่หลายวัน” บ่งบอกถึงความสนิทสนมใหม่ที่เกิดขึ้นระหว่างเปโตรกับครัวเรือนของโครเนลิอัส — เปโตรได้รับประทานอาหารในบ้านของคนต่างชาติและพักอยู่ที่นั่น การกระทำนี้จะเป็นประเด็นที่พี่น้องในกรุงเยรูซาเล็มจะตำหนิเปโตรในกิจการ 11:3 “ท่านเข้าไปคบหากับคนที่ไม่ได้เข้าสุหนัตและรับประทานร่วมกับพวกเขา”

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.