1ที่เมืองอิโคนียูม เปาโลและบารนาบัสก็เข้าไปในธรรมศาลาของพวกยิวเช่นเดิม และกล่าวถ้อยคำในลักษณะที่ทำให้ทั้งพวกยิวและชาวกรีกจำนวนมากมายเชื่อ
2แต่พวกยิวที่ไม่ยอมเชื่อก็ปลุกปั่นและทำให้จิตใจของชาวต่างชาติคิดร้ายต่อพี่น้องทั้งหลาย
3ถึงกระนั้น ทั้งสองก็พักอยู่เป็นเวลานานพอสมควร กล่าวด้วยความกล้าหาญพึ่งพาองค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้ทรงยืนยันพระวจนะแห่งพระคุณของพระองค์ ทรงโปรดให้เกิดหมายสำคัญและการอัศจรรย์ขึ้นโดยมือของทั้งสอง
4แต่ชาวเมืองก็แตกแยกกัน บางพวกอยู่ข้างพวกยิว บ้างก็อยู่ข้างบรรดาอัครทูต
5แต่เมื่อทั้งชาวต่างชาติและพวกยิวพร้อมกับบรรดาผู้ปกครองของพวกเขาร่วมกันเคลื่อนไหวเพื่อทำร้ายและเอาหินขว้างทั้งสอง
6เมื่อทั้งสองรู้ตัว จึงหนีไปยังเมืองลิสตราและเมืองเดอร์บีในแคว้นลิคาโอเนียและดินแดนโดยรอบ
7และที่นั่นทั้งสองก็ประกาศข่าวประเสริฐต่อไป
8ที่เมืองลิสตรามีชายคนหนึ่งนั่งอยู่ เป็นง่อยด้วยเท้า พิการมาตั้งแต่เกิด ไม่เคยเดินได้เลย
9ชายคนนี้ได้ฟังเปาโลกำลังกล่าว เปาโลจ้องดูเขาและเห็นว่าเขามีความเชื่อที่จะได้รับการรักษา
10เปาโลจึงกล่าวด้วยเสียงอันดังว่า “จงลุกยืนตรงบนเท้าของเจ้า!” และชายคนนั้นก็กระโดดขึ้นและเริ่มเดิน
11เมื่อฝูงชนเห็นสิ่งที่เปาโลทำ ก็ส่งเสียงร้องเป็นภาษาลิคาโอเนียว่า “เหล่าทวยเทพได้แปลงกายเป็นมนุษย์และลงมาหาพวกเราแล้ว!”
12พวกเขาเรียกบารนาบัสว่าซีอุส ส่วนเปาโลนั้นเรียกว่าเฮอร์เมส เพราะเปาโลเป็นผู้นำในการพูด
13ปุโรหิตของวิหารซีอุสซึ่งตั้งอยู่หน้าเมืองก็นำวัวผู้และพวงมาลัยมายังประตูเมือง ปรารถนาจะถวายเครื่องบูชาพร้อมกับฝูงชน
14แต่เมื่อบรรดาอัครทูตคือบารนาบัสและเปาโลได้ยินเรื่องนี้ ทั้งสองก็ฉีกเสื้อผ้าของตนวิ่งปราดเข้าไปในฝูงชน ร้องตะโกน
15ทั้งสองกล่าวว่า “ท่านทั้งหลาย เหตุใดจึงทำเช่นนี้? เราก็เป็นมนุษย์ธรรมดาเหมือนกับพวกท่าน เรามาประกาศข่าวประเสริฐแก่พวกท่านเพื่อให้ละทิ้งสิ่งเหลวแหลกเหล่านี้ หันกลับมาหาพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ ผู้ทรงสร้างฟ้าสวรรค์ แผ่นดินโลก ทะเล และสรรพสิ่งทั้งปวงในที่เหล่านั้น
16ในอดีตชั่วอายุที่ล่วงไปแล้ว พระองค์ทรงปล่อยให้ชนทุกชาติดำเนินตามทางของตนเอง
17ถึงกระนั้น พระองค์ก็มิได้ทรงปราศจากพยานในตัวพระองค์เอง คือทรงกระทำการดี ทรงประทานฝนจากฟ้าและฤดูกาลอันอุดมด้วยผลให้แก่พวกท่าน ทรงให้ใจของท่านอิ่มเอมด้วยอาหารและความยินดี”
18แม้พูดเช่นนี้แล้ว ทั้งสองก็ยากที่จะห้ามฝูงชนไม่ให้ถวายเครื่องบูชาแก่พวกเขา
19แต่แล้วมีพวกยิวจากเมืองอันทิโอกและเมืองอิโคนียูมเดินทางมาถึง พวกเขาเกลี้ยกล่อมฝูงชนจนยอมทำตาม แล้วเอาหินขว้างเปาโลและลากออกไปนอกเมือง โดยคิดว่าเปาโลตายแล้ว
20แต่เมื่อบรรดาสาวกมาล้อมรอบเปาโล ท่านก็ลุกขึ้นเข้าไปในเมือง วันรุ่งขึ้นท่านก็ออกเดินทางกับบารนาบัสไปยังเมืองเดอร์บี
21เมื่อทั้งสองได้ประกาศข่าวประเสริฐในเมืองนั้นและทำให้คนจำนวนมากเป็นสาวกแล้ว ก็เดินทางกลับยังเมืองลิสตรา เมืองอิโคนียูม และเมืองอันทิโอก
22ทั้งสองหนุนใจบรรดาสาวก ส่งเสริมให้ดำรงมั่นในความเชื่อ และกล่าวว่า “เราทั้งหลายจำเป็นต้องผ่านความทุกข์ยากมากมาย จึงจะเข้าในอาณาจักรของพระเจ้าได้”
23ทั้งสองได้แต่งตั้งผู้ปกครองคริสตจักรในแต่ละคริสตจักรให้แก่พวกเขา เมื่ออธิษฐานและถืออดอาหารแล้ว ก็ฝากพวกเขาไว้กับองค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้ซึ่งพวกเขาได้วางใจ
24ทั้งสองเดินทางผ่านแคว้นปิสิเดียและมาถึงแคว้นปัมฟีเลีย
25เมื่อทั้งสองประกาศพระวจนะในเมืองเปอร์กาแล้ว ก็ลงไปยังเมืองอัตทาเลีย
26จากที่นั่นทั้งสองก็แล่นเรือไปยังเมืองอันทิโอก ที่ซึ่งทั้งสองได้รับการฝากฝังแก่พระคุณของพระเจ้าเพื่อการงานที่บัดนี้ได้สำเร็จแล้ว
27เมื่อทั้งสองมาถึงและเรียกประชุมคริสตจักรแล้ว ก็รายงานถึงสรรพสิ่งที่พระเจ้าได้ทรงกระทำร่วมกับพวกตน และการที่พระองค์ทรงเปิดประตูแห่งความเชื่อแก่คนต่างชาติ
28ทั้งสองก็พักอยู่ที่นั่นกับบรรดาสาวกเป็นเวลาช้านาน
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.