1เมื่อพวกเราแยกจากพวกเขาแล้วและออกเรือไป ก็แล่นเรือตรงไปยังเกาะโคส วันรุ่งขึ้นไปยังเกาะโรดส์ และจากที่นั่นไปยังเมืองปาทารา
2ที่นั่นพวกเราพบเรือลำหนึ่งซึ่งจะข้ามทะเลไปยังแคว้นฟีนิเซีย จึงขึ้นเรือนั้นและออกเรือต่อไป
3เมื่อมองเห็นเกาะไซปรัสแล้ว พวกเราแล่นผ่านไปทางใต้ของเกาะนั้น มุ่งสู่แคว้นซีเรีย และขึ้นฝั่งที่เมืองไทระ เพราะเรือลำนั้นจะลงสินค้าที่นั่น
4พวกเราค้นหาพบบรรดาสาวกที่นั่นและพักอยู่กับพวกเขาเจ็ดวัน พวกเขาเตือนเปาโลซ้ำ ๆ โดยพระวิญญาณว่าไม่ให้ไปยังกรุงเยรูซาเล็ม
5เมื่อพวกเราพักอยู่ครบจำนวนวันแล้ว ก็ออกเดินทางต่อไป โดยมีผู้เชื่อทุกคนพร้อมภรรยาและบุตรของพวกเขาออกมาส่งจนพ้นเขตเมือง แล้วพวกเราคุกเข่าลงที่ชายหาดอธิษฐานร่วมกัน
6เมื่อกล่าวคำอำลากันแล้ว พวกเราก็ขึ้นเรือ ส่วนพวกเขาก็กลับไปยังบ้านของตน
7เมื่อพวกเราเสร็จสิ้นการเดินเรือจากเมืองไทระแล้ว ก็มาถึงเมืองโทเลเมอิส และทักทายพี่น้องที่นั่นแล้วพักอยู่กับพวกเขาหนึ่งวัน
8วันรุ่งขึ้นพวกเราออกเดินทางต่อไปยังเมืองซีซารียา และเข้าพักที่บ้านของฟีลิปผู้ประกาศข่าวประเสริฐ ซึ่งเป็นคนหนึ่งในเจ็ดคนนั้น
9ฟีลิปมีบุตรสาวสี่คนที่ยังเป็นหญิงพรหมจารีและทุกคนกล่าวพยากรณ์
10ขณะที่พวกเราพักอยู่ที่นั่นหลายวัน มีผู้พยากรณ์คนหนึ่งชื่ออากาบัสลงมาจากแคว้นยูเดีย
11ท่านเข้ามาหาพวกเรา หยิบสายคาดเอวของเปาโลมาผูกมัดเท้าและมือของตนเอง แล้วกล่าวว่า “พระวิญญาณบริสุทธิ์ตรัสดังนี้ว่า ‘พวกยิวที่กรุงเยรูซาเล็มจะมัดเจ้าของสายคาดเอวเส้นนี้ในลักษณะนี้ และจะมอบเขาไว้ในมือของคนต่างชาติ’”
12เมื่อพวกเราและผู้เชื่อในเมืองนั้นได้ยินเช่นนี้แล้ว ก็พากันอ้อนวอนเปาโลด้วยน้ำตาไม่ให้ขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม
13เปาโลจึงตอบว่า “พวกท่านร้องไห้และทำให้ใจของข้าพเจ้าแตกสลายอยู่ทำไม? เพราะข้าพเจ้าพร้อมแล้ว ไม่เพียงแต่จะถูกมัดเท่านั้น แต่จะตายที่กรุงเยรูซาเล็มเพื่อพระนามของพระเยซูเจ้าด้วย”
14เมื่อท่านไม่ยอมรับการชักชวน พวกเราก็เงียบและกล่าวว่า “ขอให้พระประสงค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าสำเร็จเถิด”
15หลังจากนั้นไม่กี่วัน พวกเราก็จัดเตรียมสัมภาระและเดินทางขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม
16บรรดาสาวกจากเมืองซีซารียาบางคนก็ร่วมเดินทางมาด้วย พาพวกเราไปพักที่บ้านของมนาโสน ชาวไซปรัส ผู้เป็นสาวกตั้งแต่ยุคแรก
17เมื่อพวกเรามาถึงกรุงเยรูซาเล็ม พวกพี่น้องที่นั่นก็ต้อนรับด้วยความยินดี
18วันรุ่งขึ้นเปาโลพร้อมกับพวกเราเข้าไปพบยากอบ และผู้ปกครองคริสตจักรทุกคนก็มาประชุมร่วมกันด้วย
19เปาโลทักทายพวกเขา และเล่าทีละเรื่องถึงสิ่งที่พระเจ้าทรงกระทำในหมู่คนต่างชาติโดยผ่านการรับใช้ของท่าน
20เมื่อพวกเขาได้ยินก็ถวายพระเกียรติแด่พระเจ้า แล้วกล่าวกับท่านว่า “พี่น้อง ท่านเห็นแล้วว่าในหมู่ชาวยิวมีคนหลายหมื่นคนที่ได้เชื่อ และทุกคนเป็นผู้เคร่งครัดต่อธรรมบัญญัติ
21แต่มีคนเล่าให้พวกเขาฟังเกี่ยวกับท่านว่า ท่านสอนชาวยิวทั้งหมดที่อาศัยอยู่ในหมู่คนต่างชาติให้ละทิ้งธรรมบัญญัติของโมเสส โดยบอกพวกเขาไม่ให้เข้าสุหนัตบุตรของตน หรือดำเนินตามขนบธรรมเนียม
22เช่นนี้แล้วเราควรทำอย่างไร? พวกเขาจะได้ยินแน่นอนว่าท่านมาแล้ว
23เพราะฉะนั้น ขอให้ท่านทำตามที่พวกเราแนะนำ คือมีชายสี่คนในหมู่พวกเราที่ได้ทำการสาบานไว้ของตนเอง
24ขอให้ท่านพาเขาทั้งสี่คนนี้ไปและร่วมในพิธีชำระให้บริสุทธิ์ด้วยกันกับพวกเขา และจ่ายค่าใช้จ่ายแทนพวกเขาเพื่อให้พวกเขาจะได้โกนผม แล้วทุกคนก็จะรู้ว่าสิ่งที่เขาได้ยินเกี่ยวกับท่านนั้นไม่เป็นความจริง แต่ท่านเองก็ดำเนินชีวิตอย่างผู้ที่ปฏิบัติตามธรรมบัญญัติ
25ส่วนเรื่องคนต่างชาติที่ได้เชื่อแล้ว พวกเราได้เขียนสาสน์ส่งไปแจ้งคำตัดสินของเราว่าพวกเขาต้องเว้นจากสิ่งที่บูชารูปเคารพ จากเลือด จากเนื้อสัตว์ที่รัดคอตาย และจากการล่วงประเวณี”
26วันรุ่งขึ้นเปาโลจึงพาเขาทั้งสี่คนนี้ไป ร่วมในพิธีชำระให้บริสุทธิ์ด้วยกันกับพวกเขา และเข้าไปในบริเวณพระวิหารเพื่อแจ้งวันสิ้นสุดของพิธีชำระให้บริสุทธิ์ จนกว่าจะมีการถวายเครื่องบูชาสำหรับแต่ละคน
27เมื่อใกล้ครบเจ็ดวันแล้ว ชาวยิวบางคนจากแคว้นเอเชียได้เห็นเปาโลในบริเวณพระวิหาร จึงปลุกระดมฝูงชนทั้งหมดและจับกุมท่าน
28พวกเขาตะโกนว่า “ท่านชาวอิสราเอลทั้งหลาย ขอความช่วยเหลือเถิด! นี่คือชายผู้ที่สอนทุกคนในทุกแห่งให้ต่อต้านประชากรของเรา ต่อต้านธรรมบัญญัติ และต่อต้านสถานที่นี้ ยิ่งกว่านั้น ท่านยังพาคนกรีกเข้ามาในบริเวณพระวิหาร และทำให้สถานที่บริสุทธิ์นี้แปดเปื้อนด้วย”
29เพราะก่อนหน้านี้พวกเขาเคยเห็นโตรฟีมัส ชาวเอเฟซัส อยู่กับท่านในเมือง พวกเขาจึงคิดเอาเองว่าเปาโลได้พาเขาเข้าไปในบริเวณพระวิหารด้วย
30ทั้งเมืองก็โกลาหล ฝูงชนรีบรุดเข้ามาประชาทัณฑ์ พวกเขาคว้าตัวเปาโลลากออกไปนอกบริเวณพระวิหาร และประตูก็ถูกปิดทันที
31ขณะที่ฝูงชนกำลังหาทางฆ่าท่าน รายงานก็ขึ้นไปถึงนายพันของกองทหารโรมว่าทั้งกรุงเยรูซาเล็มกำลังเกิดความวุ่นวาย
32นายพันก็พาทหารและนายร้อยรีบลงไปที่ฝูงชนทันที เมื่อฝูงชนเห็นนายพันและทหาร พวกเขาก็หยุดการตีเปาโล
33ครั้นนายพันเข้ามาใกล้ก็จับตัวเปาโล และสั่งให้เอาโซ่สองเส้นมัดท่านไว้ แล้วจึงสอบถามฝูงชนว่าท่านเป็นใครและทำสิ่งใดมา
34ในฝูงชนนั้น บางคนก็ตะโกนสิ่งหนึ่ง บางคนก็ตะโกนอีกสิ่งหนึ่ง เมื่อนายพันไม่สามารถจับความจริงได้เพราะความวุ่นวายของฝูงชน ก็สั่งให้นำเปาโลเข้าไปในค่ายทหาร
35เมื่อท่านมาถึงขั้นบันได ทหารต้องช่วยกันยกท่านขึ้นไปเพราะความรุนแรงของฝูงชน
36เพราะฝูงชนติดตามมาตะโกนว่า “กำจัดเขาเสีย!”
37ขณะที่ทหารกำลังจะพาเปาโลเข้าไปในค่ายทหาร ท่านได้กล่าวกับนายพันว่า “ข้าพเจ้าจะขอเรียนกับท่านสักเล็กน้อยจะได้ไหม?” นายพันตอบว่า “ท่านพูดภาษากรีกได้หรือ?
38ท่านไม่ใช่ชาวอียิปต์คนนั้นซึ่งก่อนหน้านี้ก่อการกบฏและนำพวกซิคารีสี่พันคนออกไปยังถิ่นทุรกันดารหรือ?”
39เปาโลตอบว่า “ข้าพเจ้าเป็นชาวยิว ชาวเมืองทาร์ซัสในแคว้นซิลีเซีย เป็นพลเมืองของเมืองที่ไม่ใช่ธรรมดา ข้าพเจ้าขอวิงวอนท่าน ขออนุญาตให้ข้าพเจ้าได้พูดกับประชาชน”
40เมื่อนายพันอนุญาตแล้ว เปาโลก็ยืนอยู่บนขั้นบันไดโบกมือให้ประชาชน เมื่อทุกคนเงียบลงท่านก็พูดกับพวกเขาเป็นภาษาฮีบรูว่า
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.