บทที่ 6Chapter 6
วิบัติแก่ผู้ที่อยู่สุขสบายในศิโยนWoe to Those at Ease in Zion
ความหยิ่งยโสของอิสราเอลThe Pride of Israel
9และต่อมา หากมีคนเหลืออยู่สิบคนในบ้านหลังเดียว พวกเขาก็จะตายสิ้น
10เมื่อญาติคนหนึ่งซึ่งเป็นผู้เผาศพมายกกระดูกออกจากบ้าน และถามคนที่อยู่ลึกเข้าไปในบ้านว่า ‘ยังมีใครอยู่กับเจ้าอีกหรือ’ คนนั้นจะตอบว่า ‘ไม่มี’ แล้วเขาจะกล่าวว่า ‘เงียบไว้ เพราะเราต้องไม่เอ่ยพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า’
วิบัติแก่ผู้ที่อยู่สุขสบายในศิโยนWoe to Those at Ease in Zion
1วิบัติแก่พวกเจ้าผู้อยู่อย่างสุขสบายในศิโยน และผู้รู้สึกมั่นคงปลอดภัยบนภูเขาสะมาเรีย คือพวกผู้นำคนสำคัญของชาติชั้นนำ ผู้ซึ่งพงศ์พันธุ์อิสราเอลพากันมาหา
2จงข้ามไปยังเมืองคาลเนห์และดูเถิด จากที่นั่นจงไปยังเมืองฮามัทอันยิ่งใหญ่ แล้วลงไปยังเมืองกัทของชาวฟีลิสเตีย พวกเจ้าดีกว่าอาณาจักรเหล่านี้หรือ ดินแดนของพวกเขาใหญ่กว่าดินแดนของพวกเจ้าหรือ
3พวกเจ้าผู้ผัดวันแห่งหายนะออกไป แต่กลับนำที่นั่งแห่งความรุนแรงเข้ามาใกล้
4พวกเจ้าผู้นอนบนเตียงงาช้าง และเหยียดกายอยู่บนที่เอนกายของตน กินลูกแกะจากฝูง และลูกวัวจากคอกขุน
5พวกเจ้าผู้ดีดพิณเล่นไปเรื่อยเปื่อย และคิดประดิษฐ์เครื่องดนตรีขึ้นเองเหมือนอย่างดาวิด
6พวกเจ้าผู้ดื่มเหล้าองุ่นจากอ่าง และชโลมกายด้วยน้ำมันชั้นเลิศ แต่ไม่เป็นทุกข์ร้อนใจเลยกับความพินาศของโยเซฟ
7เพราะฉะนั้น บัดนี้พวกเขาจะเป็นพวกแรกที่ต้องตกไปเป็นเชลย และงานเลี้ยงสำราญของผู้ที่เหยียดกายเอกเขนกก็จะสิ้นสุดลง
ความหยิ่งยโสของอิสราเอลThe Pride of Israel
8องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงปฏิญาณโดยอ้างพระองค์เอง องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจอมโยธาตรัสดังนี้ว่า เราเกลียดชังความเย่อหยิ่งของยาโคบ และชิงชังป้อมปราการของเขา เราจะมอบเมืองนั้นพร้อมกับทุกสิ่งในเมืองนั้นไว้แก่ศัตรู
9และต่อมา หากมีคนเหลืออยู่สิบคนในบ้านหลังเดียว พวกเขาก็จะตายสิ้น
10เมื่อญาติคนหนึ่งซึ่งเป็นผู้เผาศพมายกกระดูกออกจากบ้าน และถามคนที่อยู่ลึกเข้าไปในบ้านว่า ‘ยังมีใครอยู่กับเจ้าอีกหรือ’ คนนั้นจะตอบว่า ‘ไม่มี’ แล้วเขาจะกล่าวว่า ‘เงียบไว้ เพราะเราต้องไม่เอ่ยพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า’
11เพราะดูเถิด องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชา และบ้านหลังใหญ่จะถูกทุบให้แตกเป็นเสี่ยง ๆ และบ้านหลังเล็กก็จะแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
12ม้าจะวิ่งบนหน้าผาหินได้หรือ คนจะใช้วัวไถนาบนนั้นได้หรือ ถึงกระนั้น พวกเจ้ากลับเปลี่ยนความยุติธรรมให้กลายเป็นยาพิษ และเปลี่ยนผลของความชอบธรรมให้กลายเป็นบอระเพ็ด
13พวกเจ้าผู้เปรมปรีดิ์ในการยึดเมืองโลเดบาร์ ผู้กล่าวว่า ‘เราได้ยึดเมืองคาร์นาอิมมาเป็นของเราด้วยกำลังของเราเองมิใช่หรือ’
14พงศ์พันธุ์อิสราเอลเอ๋ย ดูเถิด เราจะให้ชนชาติหนึ่งลุกขึ้นต่อสู้พวกเจ้า องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจอมโยธาตรัสดังนี้ และชนชาตินั้นจะกดขี่พวกเจ้าตั้งแต่ทางเข้าเมืองฮามัทจนถึงลำธารแห่งอาราบาห์
หมายเหตุบริบทเป็นคำอธิบายเชิงบรรณาธิการ ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของเนื้อความพระคัมภีร์Context notes are editorial commentary — not part of the biblical text.