เอเรโมส · Eremos Thai Bible

อาโมส · Amos

บทที่ 7

1องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเป็นเจ้านายทรงสำแดงแก่ข้าพเจ้าดังนี้ ดูเถิด พระองค์ทรงสร้างฝูงตั๊กแตนขึ้นในช่วงต้นฤดูที่พืชงอกขึ้นใหม่ คือพืชที่งอกขึ้นภายหลังการเก็บเกี่ยวส่วนของกษัตริย์ 2เมื่อฝูงตั๊กแตนกินพืชผักของแผ่นดินจนหมดสิ้น ข้าพเจ้าจึงทูลว่า ‘ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเป็นเจ้านาย ขอทรงโปรดอภัยเถิด ยาโคบจะยืนหยัดอยู่ได้อย่างไร เพราะเขาเล็กน้อยนัก’ 3องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเปลี่ยนพระทัยในเรื่องนี้ ‘จะไม่เป็นเช่นนั้น’ องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัส 4องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเป็นเจ้านายทรงสำแดงแก่ข้าพเจ้าดังนี้ ดูเถิด องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเป็นเจ้านายทรงเรียกไฟมาเพื่อพิพากษา ไฟนั้นเผาผลาญห้วงน้ำลึกใหญ่ และกำลังจะเผาผลาญที่ดินผืนนั้น 5ข้าพเจ้าจึงทูลว่า ‘ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเป็นเจ้านาย ขอทรงยับยั้งเถิด ยาโคบจะยืนหยัดอยู่ได้อย่างไร เพราะเขาเล็กน้อยนัก’ 6องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเปลี่ยนพระทัยในเรื่องนี้ ‘เรื่องนี้ก็จะไม่เป็นเช่นกัน’ องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเป็นเจ้านายตรัส 7พระองค์ทรงสำแดงแก่ข้าพเจ้าดังนี้ ดูเถิด องค์เจ้านายทรงยืนอยู่ข้างกำแพงที่สร้างขึ้นด้วยลูกดิ่ง และในพระหัตถ์ของพระองค์มีลูกดิ่งอันหนึ่ง 8องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสถามข้าพเจ้าว่า ‘อาโมส เจ้าเห็นอะไร’ ข้าพเจ้าทูลตอบว่า ‘ลูกดิ่งอันหนึ่ง’ แล้วองค์เจ้านายตรัสว่า ‘ดูเถิด เรากำลังตั้งลูกดิ่งไว้ท่ามกลางอิสราเอลประชากรของเรา เราจะไม่ผ่านเลยพวกเขาไปอีกต่อไป’ 9ปูชนียสถานบนที่สูงทั้งหลายของอิสอัคจะถูกทิ้งร้าง และสถานนมัสการทั้งหลายของอิสราเอลจะถูกทำลายลง และเราจะลุกขึ้นต่อสู้ราชวงศ์ของเยโรโบอัมด้วยดาบ 10แล้วอามาซิยาห์ปุโรหิตแห่งเบธเอลก็ส่งข่าวไปทูลเยโรโบอัมกษัตริย์แห่งอิสราเอลว่า ‘อาโมสคบคิดกบฏต่อพระองค์ในท่ามกลางพงศ์พันธุ์อิสราเอล แผ่นดินนี้ไม่อาจทนรับถ้อยคำทั้งสิ้นของเขาได้’ 11เพราะอาโมสกล่าวไว้ดังนี้ว่า ‘เยโรโบอัมจะตายด้วยดาบ และอิสราเอลจะต้องตกไปเป็นเชลย ถูกกวาดไปจากแผ่นดินของตนอย่างแน่นอน’ 12อามาซิยาห์จึงกล่าวแก่อาโมสว่า ‘เจ้าผู้ทำนายเอ๋ย ไปเถิด จงหนีไปยังแผ่นดินยูดาห์ ไปหากินที่นั่น และไปเผยพระวจนะที่นั่น 13แต่อย่าเผยพระวจนะที่เบธเอลอีกต่อไป เพราะที่นี่เป็นสถานนมัสการของกษัตริย์ และเป็นพระวิหารของราชอาณาจักร’ 14อาโมสจึงตอบอามาซิยาห์ว่า ‘ข้าพเจ้าไม่ใช่ผู้เผยพระวจนะ และไม่ใช่ลูกของผู้เผยพระวจนะ ข้าพเจ้าเป็นเพียงคนเลี้ยงสัตว์ และเป็นคนดูแลต้นมะเดื่อ 15แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงนำข้าพเจ้ามาจากการติดตามฝูงแกะ และองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับข้าพเจ้าว่า ‘จงไปเผยพระวจนะแก่อิสราเอลประชากรของเรา’ 16บัดนี้ จงฟังพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้า เจ้ากล่าวว่า ‘อย่าเผยพระวจนะกล่าวโทษอิสราเอล และอย่าเทศนากล่าวโทษพงศ์พันธุ์ของอิสอัค’ 17เพราะฉะนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า ‘ภรรยาของเจ้าจะกลายเป็นหญิงโสเภณีในเมือง บุตรชายและบุตรสาวของเจ้าจะล้มตายด้วยดาบ ที่ดินของเจ้าจะถูกแบ่งแยกด้วยเชือกวัด ส่วนตัวเจ้าเองจะตายในแผ่นดินที่เป็นมลทิน และอิสราเอลจะต้องตกไปเป็นเชลย ถูกกวาดไปจากแผ่นดินของตนอย่างแน่นอน’
← บทที่ 6บทที่ 8 →