เอเรโมส · Eremos Thai Bible

อาโมส · Amos

บทที่ 8

1องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเป็นเจ้านายทรงสำแดงแก่ข้าพเจ้าดังนี้ ดูเถิด มีตะกร้าผลไม้สุกปลายฤดูใบหนึ่ง 2พระองค์ตรัสว่า ‘อาโมส เจ้าเห็นอะไร’ ข้าพเจ้าทูลตอบว่า ‘ตะกร้าผลไม้สุกปลายฤดู’ แล้วองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับข้าพเจ้าว่า ‘วาระสุดท้ายมาถึงอิสราเอลประชากรของเราแล้ว เราจะไม่ผ่านเลยพวกเขาไปอีกต่อไป’ 3องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเป็นเจ้านายตรัสดังนี้ ในวันนั้น บทเพลงทั้งหลายในพระวิหารจะกลายเป็นเสียงร่ำไห้คร่ำครวญ จะมีซากศพมากมายถูกโยนทิ้งไปทั่วทุกแห่ง เงียบไว้ 4พวกเจ้าผู้เหยียบย่ำคนขัดสน และล้างผลาญคนยากจนของแผ่นดิน จงฟังสิ่งนี้ 5พวกเจ้ากล่าวว่า ‘เมื่อไรเทศกาลขึ้นหนึ่งค่ำจะผ่านพ้นไป เพื่อเราจะได้ขายข้าว และเมื่อไรวันสะบาโตจะหมดไป เพื่อเราจะได้เปิดขายข้าวสาลี โดยทำเอฟาห์ให้เล็กลงและทำเชเขลให้ใหญ่ขึ้น และโกงด้วยตราชั่งไม่เที่ยงตรง 6เพื่อเราจะซื้อคนยากจนด้วยเงิน และซื้อคนขัดสนด้วยรองเท้าสักคู่หนึ่ง และขายแม้แต่ข้าวสาลีที่ปนเปลือกออกไป’ 7องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงปฏิญาณโดยอ้างความเย่อหยิ่งของยาโคบว่า ‘เราจะไม่ลืมการกระทำใด ๆ ของพวกเขาเลยเป็นนิตย์’ 8เพราะเหตุนี้ แผ่นดินจะไม่สั่นสะเทือนหรือ และทุกคนที่อาศัยอยู่ในนั้นจะไม่ไว้ทุกข์หรือ แผ่นดินทั้งสิ้นจะเอ่อขึ้นเหมือนแม่น้ำไนล์ แล้วก็ปั่นป่วนและยุบลงอีกเหมือนแม่น้ำแห่งอียิปต์ 9องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเป็นเจ้านายตรัสดังนี้ว่า ในวันนั้น เราจะทำให้ดวงอาทิตย์ตกตอนเที่ยงวัน และจะทำให้แผ่นดินมืดลงในเวลากลางวันแสก ๆ 10เราจะเปลี่ยนเทศกาลทั้งหลายของพวกเจ้าให้กลายเป็นการไว้ทุกข์ และเปลี่ยนบทเพลงทั้งสิ้นของพวกเจ้าให้กลายเป็นเพลงคร่ำครวญ เราจะให้ทุกคนคาดเอวด้วยผ้ากระสอบ และให้ทุกศีรษะโล้นล้าน เราจะทำให้เป็นเหมือนการไว้ทุกข์ให้บุตรคนเดียว และให้บั้นปลายของมันเป็นเหมือนวันอันขมขื่น 11องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเป็นเจ้านายตรัสดังนี้ว่า ดูเถิด วันเวลาจะมาถึง เมื่อเราจะส่งการกันดารมาเหนือแผ่นดิน ไม่ใช่การกันดารอาหารหรือการกระหายน้ำ แต่เป็นการกันดารในการได้ยินพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้า 12ผู้คนจะระเหเร่ร่อนจากทะเลหนึ่งไปยังอีกทะเลหนึ่ง และจากทิศเหนือไปยังทิศตะวันออก เที่ยวเสาะหาพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้า แต่จะหาไม่พบ 13ในวันนั้น สาวพรหมจารีที่งดงามและชายหนุ่มทั้งหลายจะสลบไสลไปเพราะความกระหาย 14บรรดาผู้ที่ปฏิญาณโดยอ้างความผิดบาปของสะมาเรีย และกล่าวว่า ‘ดานเอ๋ย พระของเจ้าทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด’ และ ‘ทางแห่งเบเออร์เชบาดำรงอยู่แน่ฉันใด’ คนเหล่านั้นจะล้มลงและจะไม่ลุกขึ้นอีกเลย
← บทที่ 7บทที่ 9 →