บทที่ 12
1ในเวลานั้น มีคาเอลเจ้านายผู้ยิ่งใหญ่ ผู้พิทักษ์ประชากรของเจ้า จะลุกขึ้น และจะเกิดยามทุกข์ลำบากอย่างที่ไม่เคยมีมาตั้งแต่มีชนชาติจนถึงเวลานั้น แต่ในเวลานั้น ประชากรของเจ้าทุกคนที่มีชื่อจารึกไว้ในหนังสือจะได้รับการช่วยกู้
2คนเป็นอันมากที่หลับอยู่ในผงคลีดินจะตื่นขึ้น บ้างก็เพื่อชีวิตนิรันดร์ บ้างก็เพื่อความอับอายและความเหยียดหยามนิรันดร์
3บรรดาผู้มีปัญญาจะส่องสว่างดุจความสุกใสแห่งท้องฟ้า และบรรดาผู้ที่นำคนเป็นอันมากมาสู่ความชอบธรรมจะส่องแสงดุจดวงดาวเป็นนิตย์นิรันดร์
4ส่วนเจ้า ดาเนียลเอ๋ย จงปิดถ้อยคำเหล่านี้และผนึกหนังสือไว้จนถึงวาระสุดท้าย คนเป็นอันมากจะวิ่งไปมา และความรู้จะทวีขึ้น
5แล้วข้าพเจ้าดาเนียลมองดู ดูเถิด มีอีกสองคนยืนอยู่ คนหนึ่งอยู่ฝั่งนี้ของแม่น้ำ และอีกคนหนึ่งอยู่ฝั่งโน้นของแม่น้ำ
6คนหนึ่งถามชายผู้สวมเสื้อผ้าป่านซึ่งอยู่เหนือน้ำในแม่น้ำว่า ‘อีกนานเท่าใดสิ่งมหัศจรรย์เหล่านี้จึงจะสิ้นสุดลง’
7ข้าพเจ้าได้ยินชายผู้สวมเสื้อผ้าป่านซึ่งอยู่เหนือน้ำในแม่น้ำ ชูมือขวาและมือซ้ายขึ้นสู่ฟ้าสวรรค์ และสาบานโดยอ้างพระองค์ผู้ทรงพระชนม์อยู่เป็นนิตย์ว่า ‘จะเป็นเวลาวาระหนึ่ง สองวาระ และครึ่งวาระ เมื่ออำนาจของประชากรบริสุทธิ์ถูกทำลายจนสิ้นแล้ว สิ่งทั้งปวงเหล่านี้ก็จะสำเร็จ’
8ข้าพเจ้าได้ยินแต่ไม่เข้าใจ จึงถามว่า ‘เจ้านายของข้าพเจ้า สิ่งเหล่านี้จะลงเอยอย่างไร’
9ท่านตอบว่า ‘ไปเถิด ดาเนียลเอ๋ย เพราะถ้อยคำเหล่านี้ถูกปิดและผนึกไว้จนถึงวาระสุดท้าย
10คนเป็นอันมากจะถูกชำระให้บริสุทธิ์ ทำให้ขาวสะอาด และถูกหลอม แต่คนชั่วจะยังประพฤติชั่วต่อไป ไม่มีคนชั่วคนใดเข้าใจ แต่บรรดาผู้มีปัญญาจะเข้าใจ
11ตั้งแต่เวลาที่เครื่องบูชาประจำวันถูกยกเลิก และมีการตั้งสิ่งน่าสะอิดสะเอียนที่ก่อความเริศร้างขึ้น จะมีหนึ่งพันสองร้อยเก้าสิบวัน
12ความสุขมีแก่ผู้ที่เฝ้ารอและดำเนินมาถึงหนึ่งพันสามร้อยสามสิบห้าวัน
13ส่วนเจ้านั้น จงไปเถิดจนถึงวาระสุดท้าย เจ้าจะได้หยุดพัก แล้วจะลุกขึ้นรับส่วนมรดกของเจ้าเมื่อสิ้นสุดวันทั้งหลาย
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.